Σάββατον 11 Φεβρουαρίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΣΦΑΛΗΣ ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΗΣ

Τηλεγραφούν εκ Καλύμνου: «Η Στ. Π., ετών 86, αισθανθείσα πόνους εις τας γνάθους της κατέφυγεν εις οδοντίατρον, όστις έκπληκτος διεπίστωσεν, ότι η πελάτις του είχε αποκτήσει και θα απέκτα άλλους νέους οδόντας». Ευτυχής θνητή! Δευτέρα οδοντοφυΐα σημαίνει εξαιρετικήν μακροβιότητα. Η γηραιά Στ. θα βαρυνθή την ζωήν, διότι θα υπερβή, ασφαλώς, την εκατονταετίαν κατά πολλά έτη. Εκτός, αν της στείλουν καμμίαν πάσταν από ζαχαροπλαστείον των Αθηνών.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Ο ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ ΕΙΣ ΠΑΤΡΑΣ

Κατά τηλεγράφημα εκ Πατρών συνεπληρώθη ήδη ο διάκοσμος της πόλεως και σήμερον θα γίνη η είσοδος προπομπού του Καρναβάλου, τη συμμετοχή δύο μουσικών του Δήμου και καύσις πυροτεχνημάτων εις τον λιμενοβραχίονα του Αγίου Νικολάου. Αύριον δε, θα γίνη (4 μ.μ. ) είσοδος του άρματος του Καρναβάλου συνοδευομένου υπό καλλιτεχνικών και χιουμοριστικών αρμάτων, μουσικών και μασκαράττων.

*Επειδή η 12η  Φεβρουαρίου 1961 ήταν Κυριακή και η «Εστία» δεν είχε κυκλοφορήσει, σταχυολογούμε κείμενα από το φύλλο της προηγουμένης ημέρας, 11ης Φεβρουαρίου 1961.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.