Σάββατον 11 Φεβρουαρίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΣΦΑΛΗΣ ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΗΣ

Τηλεγραφούν εκ Καλύμνου: «Η Στ. Π., ετών 86, αισθανθείσα πόνους εις τας γνάθους της κατέφυγεν εις οδοντίατρον, όστις έκπληκτος διεπίστωσεν, ότι η πελάτις του είχε αποκτήσει και θα απέκτα άλλους νέους οδόντας». Ευτυχής θνητή! Δευτέρα οδοντοφυΐα σημαίνει εξαιρετικήν μακροβιότητα. Η γηραιά Στ. θα βαρυνθή την ζωήν, διότι θα υπερβή, ασφαλώς, την εκατονταετίαν κατά πολλά έτη. Εκτός, αν της στείλουν καμμίαν πάσταν από ζαχαροπλαστείον των Αθηνών.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Ο ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ ΕΙΣ ΠΑΤΡΑΣ

Κατά τηλεγράφημα εκ Πατρών συνεπληρώθη ήδη ο διάκοσμος της πόλεως και σήμερον θα γίνη η είσοδος προπομπού του Καρναβάλου, τη συμμετοχή δύο μουσικών του Δήμου και καύσις πυροτεχνημάτων εις τον λιμενοβραχίονα του Αγίου Νικολάου. Αύριον δε, θα γίνη (4 μ.μ. ) είσοδος του άρματος του Καρναβάλου συνοδευομένου υπό καλλιτεχνικών και χιουμοριστικών αρμάτων, μουσικών και μασκαράττων.

*Επειδή η 12η  Φεβρουαρίου 1961 ήταν Κυριακή και η «Εστία» δεν είχε κυκλοφορήσει, σταχυολογούμε κείμενα από το φύλλο της προηγουμένης ημέρας, 11ης Φεβρουαρίου 1961.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ