Ψέματα πού δολοφονοῦν

Τό λούνα πάρκ πρῶτο θέμα, ἀλλά τά Τέμπη οὔτε κἄν τελευταῖο – Ἔχουν καί αὐτοί οἱ γονεῖς ψυχή

Eπί μιά σχεδόν ἑβδομάδα ὅλοι οἱ μεγάλοι τηλεοπτικοί σταθμοί τῆς χώρας, μέ πρῶτο τόν ΣΚΑΪ, ἀφιερώνουν τό πρῶτο θέμα τῶν δελτίων εἰδήσεών τους στήν τραγική ἱστορία τοῦ λούνα πάρκ τῆς Χαλκιδικῆς καί δευτερευόντως στό δυστύχημα μέ τά τρία παιδιά στόν Βόρειο Ὁδικό Ἄξονα – καρμανιόλα τῆς Κρήτης. Στήν περίπτωση τοῦ λούνα πάρκ μάλιστα, ἡ πίεση πού ἀσκοῦν γιά τήν ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας εἶναι ἐκπληκτική. Κυνηγοῦν παντοῦ τήν δήμαρχο Κασσάνδρας, τήν ὁποία ἔχουν πάρει στό κατόπι μέ τά μικρόφωνα καί τῆς ζητοῦν ἐξηγήσεις. Κάνουν ρεπορτάζ γιά τό πῶς σιδερᾶδες χωρίς καμμία γνώση κατασκευάζουν αὐτά τά ψυχαγωγικά παιγνίδια. Ἀναζητοῦν τήν ἀλήθεια ἀπό τήν Βουλγαρία ἕως τά πανηγύρια τῆς Βέροιας ὅπου εἶχε ἀναπτύξει «δράση» ὁ ἀνεύθυνος ἐπιχειρηματίας. Μιλοῦν μέ ἀνθρώπους πού γνωρίζουν πῶς γίνονται οἱ πιστοποιήσεις τῶν παιχνιδιῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι καταγγέλλουν πώς «ὅλοι τά παίρνουν» γιά νά δίνουν τό πράσινο φῶς. Γενικῶς τά κανάλια μᾶς ἔχουν «λύσει» τά παιχνίδια αὐτά, τά ἔχουν ἀποσυναρμολογήσει καί ψάχνουν μέχρι καί τήν τελευταία βίδα γιά νά ἀνακαλύψουν γιατί χάθηκε ἔτσι ἄδικα μιά ἀνθρώπινη ζωή. Ξεσκονίζουν τά πάντα. Ἄριστα! Τό ἴδιο κάνουν, ὄχι μέ τήν αὐτή ἔνταση ἀλλά τό κάνουν, γιά τόν Βόρειο Ὁδικό Ἄξονα τῆς Κρήτης, ἡ κατασκευή τοῦ ὁποίου, μέ τήν μορφή κλειστοῦ αὐτοκινητόδρομου, καθυστερεῖ, ὅπως εἴμαστε σέ θέση νά ξέρουμε, ἐπειδή κάποιος προηγούμενος ὑφυπουργός Ὑποδομῶν, πού μᾶς ἄφησε πολιτικούς χρόνους στόν τελευταῖο ἀνασχηματισμό, «δούλευε» τόν Πρωθυπουργό καί τόν παραπλανοῦσε μέ τόν πρόχειρο σχεδιασμό πού εἶχε κάνει ἀρχικῶς γιά τόν δρόμο. Καί ἐδῶ τά κανάλια κάνουν ἄριστα τήν δουλειά τους. Στήνονται μέ τήν κάμερα στά ἐπικίνδυνα σημεῖα τοῦ δρόμου καί δείχνουν τίς ἐπικίνδυνες προσπεράσεις πού ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα οὐκ ὀλίγες φορές τήν αἱματοχυσία. Σέ μιά τέτοια ἔχασε τήν ζωή της μιά πολύ ἀγαπημένη μου συνάδελφος, στήν δεκαετία τοῦ 1990, ἡ δημοσιογράφος τοῦ «Κέρδους» Χρύσα Γεωργιανάκη. Ἄνθρωπος διαμάντι. Ἡ ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας καί ὁ ἔλεγχος τῆς ἐξουσίας ἀπό τά ΜΜΕ, πού ἐπιτελοῦν ἄψογα τόν ρόλο τους, μέ ἔνταση καί ἐπιμονή, στίς ὑποθέσεις αὐτές, ἔχει ἕνα μόνο ἀποτέλεσμα: Καταπραΰνεται κάπως ὁ πόνος τῶν γονέων, πού αἰσθάνονται ὅτι ἔχουν σύμμαχό τους στήν ἀναζήτηση τῆς ἀληθείας τά Μέσα Ἐνημερώσεως. Μέ θρησκευτικούς ὅρους, «ἀναπαύονται» οἱ ψυχές τῶν γονέων. Ξεκουράζονται δηλαδή.

Ὅσες μέρες ὅμως βλέπω τούς χαροκαμένους γονεῖς νά κάνουν δηλώσεις καί τούς ρεπόρτερ νά ψάχνουν τίς εὐθῦνες μέσα ἀπό τήν τρύπα τῆς βελόνας, εὔλογα μοῦ δημιουργεῖται ἡ ἀπορία: Γιά τά Τέμπη γιατί ποτέ; Γιατί ποτέ δέν κάνατε ρεπορτάζ σέ βάθος γιά τίς βίδες κάθε μοιραίου βαγονιοῦ τοῦ τραίνου; Γιατί ποτέ δέν δώσατε τόν λόγο στήν πρόεδρο τοῦ Συλλόγου Θυμάτων Μαρία Καρυστιανοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ἀποκλεισμένη μέ ἐντολή ἄνωθεν ἀπό ὅλα τά μεγάλα κανάλια; Γιατί ποτέ δέν κάνατε μιά ἔρευνα νά γίνει πρῶτο θέμα στά δελτία γιά τό μπάζωμα καί γιά τό βενζόλιο; Γιατί δέν πήγατε νά ψάξετε ποτέ τῆς καταγγελίες τῆς Εὐρωπαίας Εἰσαγγελέως Λάουρας Κοβέτσι, ἐσεῖς οἱ διαπρύσιοι κήρυκες τοῦ «Μένουμε Εὐρώπη»; Γιατί ποτέ δέν κυνηγήσατε ἔστω ἕναν κρατικό ἀξιωματοῦχο, γιατί δέν τόν πιάσατε ἀπό τά αὐτιά καί νά τόν ρωτήσετε συγκεκριμένα πράγματα; Ὅπως, γιά παράδειγμα, ἐκεῖνο τόν ὑφυπουργό πού ἑτοίμαζε φιέστα γιά τήν τηλεδιοίκηση μέ ὁμιλητή τόν Πρωθυπουργό μιά ἑβδομάδα πρίν τό δυστύχημα; Μόνο τήν δήμαρχο Κασσάνδρας, πού εἶναι εὔκολος στόχος, γιατί δέν ἔχει «νταβαντζῆδες» γιά προστάτες, ὥστε νά καλύψουν τά λάθη της, ξέρετε νά παίρνετε ἀπό πίσω; Μόνο γιά τούς σιδερᾶδες πού κάνουν πιστοποίηση ἀφήνετε νά ἀκούγονται στόν ἀέρα καταγγελίες ἀπό τίς συχνότητές σας ὅτι «τά παίρνουν»; Μέχρις ἐκεῖ φθάνει ἡ τόλμη σας; Ἐκτός ἀπό αὐτούς, δέν τά «παίρνει» κανείς ἄλλος σέ αὐτή τήν χώρα; Μέχρι ἐκεῖ φθάνει τό… μαχαίρι στό κόκαλο; Ἀλήθεια, αὐτοί οἱ γονεῖς πού ἔχασαν τά βλαστάρια τους μέσα στά χωράφια τοῦ κάμπου δέν ἀξίζουν τῆς ἴδιας προσοχῆς; Αὐτά τά παιδιά πού μᾶς κοιτοῦν ἀπό ἐκεῖ ψηλά δέν ἀξίζουν σεβασμό στήν μνήμη τους;

Γιά νά μήν ἔχουμε αὐταπάτες: Νομίζω ὅτι τό εὐρύτερο σύστημα ἐνοχλεῖται ἀπό τήν ἀνακίνηση τῶν Τεμπῶν ἐπειδή τό θεωρεῖ πολιτικό θέμα, πού φθείρει τήν Κυβέρνηση, ἐνῶ πρωτίστως εἶναι ζήτημα ἀνθρωπισμοῦ καί δικαιοσύνης. Δέν ἔχει σχέση μέ τίς ψήφους, ἀλλά μέ τίς ψυχές. Καλά θά κάνει ὅμως νά ἀφήσει στήν ἄκρη τό σύστημα αὐτό τήν «ἐνόχλησή» του καί νά ἀσχοληθεῖ λίγο μέ τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Ἔχει μιά τελευταία εὐκαιρία τό φθινόπωρο, πού θά ἀρχίσει ἡ δίκη, νά δείξει ὅτι νοιάζεται καί αὐτούς τούς γονεῖς. Εἴτε χάνεις τό παιδί σου στήν καρμανιόλα τῆς Κρήτης, εἴτε στό σφαγεῖο τοῦ λούνα πάρκ ἑνός ἀνεύθυνου κερδοσκόπου, εἴτε μέσα σέ βαγόνι τραίνου, ἔχεις τό αὐτό ἀνθρώπινο δικαίωμα: Νά μάθεις τήν ἀλήθεια καί νά ἀπαιτήσεις τήν τιμωρία τῶν ὑπευθύνων, ὅσο ψηλά καί ἄν βρίσκονται. Διότι, ὅσο δέν περνᾶ ἡ φωνή τῶν ἀδικοχαμένων θυμάτων ἀπό τίς ἔρευνες τῆς Δικαιοσύνης, τίς Ἐξεταστικές τῆς Βουλῆς καί τά μικρόφωνα τῶν δημοσιογράφων, τόσο θά περνᾶ μέσα ἀπό τά χείλη τῶν καλλιτεχνῶν. Ὅπως τοῦ ἀγαπημένου φίλου Μανώλη Μητσιᾶ. Μέσα ἀπό τήν φωνή τοῦ ὁποίου, σέ σύνθεση Ἡρακλῆ Ζάκκα καί στίχους Γιώργου Μπερτόλη, σέ συναυλίες πού ἔγιναν σέ ὅλη τήν Ἑλλάδα φέτος τό καλοκαίρι, τά θύματα «κραύγαζαν» τό ἑξῆς: «Μᾶς σκότωσε τό ψέμα»…

Μήν ἔχει κανείς τήν ψευδαίσθηση ὅτι δέν «ζοῦν» αὐτά τά παιδιά. Ζοῦν. Δανείζονται τίς φωνές τῶν ἄλλων καί ζοῦν. Καμία φορά δανείζονται καί τά πληκτρολόγιά μας. Δικές τους εἶναι οἱ λέξεις πού διαβάζετε. Ὄχι δικές μας.