Προσπάθεια γιά τήν κανονικότητα

Η «ΚΑΤΣΑΔΑ» πού σύμφωνα μέ τά δημοσιογραφικά παραλειπόμενα εἰσέπραξε ἀπό τόν πρόεδρο Πούτιν ὁ πρωθυπουργός μας, κατά τό πρόσφατο ἀνώφελο καί κάθε ἄλλο παρά ἀνέφελο ταξίδι του στήν Μόσχα…

… προφανῶς δέν ἦταν ἱκανή νά ἐνοχλήσει τόν παχυδερμισμό τοῦ ἀνδρός. Ὅταν δέν διστάζεις νά ἐμφανίζεις τήν «kolotumba» ὡς τρισμέγιστη ἐπιτυχία, ὅταν μαζί μέ τόν Τσακαλῶτο καί τόν Κοτζιᾶ παρουσιάζεις τίς ἐπικύψεις ὡς μεγαλειώδη ἐπιτεύγματα καί ὅταν τά τέσσερα χρόνια ἐφιαλτικῆς διακυβέρνησης τῆς χώρας τά διαγράφεις μέ τίς 100 ἡμέρες «ἐκτός τῶν μνημονίων», σημαίνει ὅτι στερεῖσαι παντελῶς ἀκόμη καί τῶν ἐλαχίστων ψηγμάτων ἀξιοπρέπειας, ἐντιμότητας καί ντροπῆς. Καί, ἀκόμη περισσότερο, στερεῖσαι τῆς δυνατότητας νά καταλάβεις ὅτι ἡ προβαλλόμενη αὐτοπεποίθησή σου, ἄν δέν εἶναι συνάρτηση περιορισμένης πνευματικῆς ἐμβέλειας, δέν ἐκφράζει τίποτε περισσότερο ἀπό τήν ἀγωνιώδη ἀναζήτηση ἐρεισμάτων γιά τήν διατήρηση τῆς ἐξουσίας, τήν ὁποία βλέπεις νά γλιστρᾶ ἀπό τά χέρια σου… Ὅποιος θεωρήσει ὅτι οἱ προαναφερόμενες διαπιστώσεις ἐμπεριέχουν ἀντιπολιτευτική καί μόνο διάθεση, ἄς κάνει τόν κόπο νά προσέξει τήν ἀπάντηση πού ἔδωσε ὁ πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος σέ ἐρώτηση τῆς ρωσικῆς τηλεόρασης, ἐπειδή ἐξακολουθεῖ νά κυκλοφορεῖ ἀνά τήν οἰκουμένη χωρίς γραβάτα:

«Τή φόρεσα, ἀλλά τήν ἔβγαλα τήν ἴδια μέρα καί στήν ἴδια ὁμιλία, λέγοντας ὅτι γιά μένα αὐτή ἡ ἐμφάνιση ἀποτελεῖ μία στολή ἐργασίας. Ἔχω καταφέρει νά εἶμαι ἴσως ὁ μοναδικός εὐρωπαῖος ἡγέτης πού ἔχω μπεῖ στά πιό σημαντικά, ἄν θέλετε, φόρα καί στίς πιό σημαντικές ἕδρες κυβερνήσεων, ἀπό τό Κρεμλῖνο μέχρι τόν Λευκό Οἶκο, καί ἀπό τό Βατικανό ἕως τή Downing Street, καί σέ ὅλον τόν κόσμο, χωρίς γραβάτα. Συνεπῶς, νομίζω ὅτι αὐτή εἶναι μία κατάκτηση…». Ἰδού λοιπόν ἡ «κατάκτηση» γιά τήν ὁποία κομπάζει ὁ πρωθυπουργός μας, χωρίς νά εἶναι σέ θέση νά ἀντιληφθεῖ ὅτι ἐρώτηση μέ τόση ἐλαφρότητα οὐδέποτε ἔχει γίνει σέ «ἡγέτες» μέ προσωπικότητα, μέ κῦρος, μέ βάρος καί μέ ἀνάστημα… Διότι, ἁπλούστατα, μέ ἡγέτες πού δέν εἶναι σάν τόν Τσίπρα, οὐδείς σοβαρός δημοσιογράφος θά αἰσθανόταν νά «προκαλεῖται» ἀπό τήν ἐμφάνισή του ἤ τό ντύσιμό του… Μόνον σέ ἕναν πολιτικά ἀνύπαρκτο φύλαρχο ἤ σέ κάποιον «Ταρζάν» ἀπό τήν ζούγκλα τοῦ Ἀμαζονίου τό δημοσιογραφικό ἐνδιαφέρον θά ἐπικεντρωνόταν στή φορεσιά του ἤ στήν ξεκούμπωτη πουκαμίσα του…Νομίζω ὅτι τό «κατάντημα» τῆς χώρας, ὅπως τό ἀποτυπώνει σημειολογικά τό προαναφερόμενο συμβάν, ἀποκτᾶ ἰδιαίτερη σημασία καθώς ἀρχίζει αὔριο τό 12ο Συνέδριο τῆς ΝΔ. Καί ἔχει σημασία, ὄχι διότι μέ τήν ἐπισήμανση τῆς πρωθυπουργικῆς γραφικότητας μπορεῖ νά διασκεδαστεῖ ἡ ὀδυνηρή περιπέτεια ἀπό τήν ὁποία καλοῦνται ἡ ΝΔ καί ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης νά ἀπεγκλωβίσουν τήν χώρα. Ἀλλά διότι, τό μέγεθος τῆς γραφικότητας, ἔτσι ὅπως τήν ἀντιλαμβάνεται ἡ περιθωριακή αἰσθητική τοῦ πρωθυπουργοῦ μας, ἀναδεικνύει τό μέγεθος τῆς προσπάθειας πού ἀπαιτεῖται γιά νά συνέλθουν ἡ Ἑλλάδα καί ὁ ἑλληνικός λαός, προκειμένου νά βροῦν τήν τόσο ἐπιθυμητή κανονικότητα τῆς δημοκρατίας, τῆς ἀνάπτυξης, τῆς προόδου καί τῆς εὐπρέπειας…

*Δικηγόρος

Απόψεις

Μέ εὐθῦνες τοῦ κράτους ὁ θάνατος Μαζωνάκη;

Εφημερίς Εστία
Παρά τόν σάλο καί τίς εἰσηγήσεις τῶν ἀναισθησιολόγων, ὁ Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος ἀνανέωσε τήν δυνατότητα ἐκτέλεσης συνταγῶν προποφόλης ἀπό τά ἰδιωτικά φαρμακεῖα, σέ ἀντίθεση μέ ὅ,τι ἰσχύει στήν ΕΕ καί διεθνῶς

«Τίς τελευταῖες δεκαετίες τό κοινό τῆς ποίησης, τοὐλάχιστον στήν Ἑλλάδα, ἔχει μεγαλώσει σημαντικά»

Εφημερίς Εστία
Ὁ πρυτανεύων τῆς νεωτέρας ποιήσεως, Ἀντώνης Φωστιέρης, πρεσβεύει πώς «εἶναι πολύ ἐνθαρρυντικό τό γεγονός ὅτι ἐμφανίζονται συνεχῶς νέοι ποιητές, ἐκδίδονται πολλά ποιητικά βιβλία καί ὑπάρχουν νέοι ἐκδοτικοί οἶκοι. Ὑπάρχει μιά κινητικότητα, ἀκόμη κι ἄν δέν γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τό εὐρύτερο κοινωνικό σύνολο».

Μνῆμες, πολλές, μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς…

Δημήτρης Καπράνος
«Θά πᾶς νά καλύψεις τήν δίκη τῶν βασανιστῶν» μοῦ εἶπε ὁ Σαράντος Σαραντάκος, ἀρχισυντάκτης μου στήν «Βραδυνή»

Σχέδιο ἀνατίναξης τῆς δίκης Τριαντόπουλου

Εφημερίς Εστία
Τό παρασκήνιο τοῦ Μαξίμου γιά νά ναυαγήσει τό Εἰδικό Δικαστήριο

Ὅταν ὁ Ἑλληνισμός ἑνώνεται, ἡ Ἄγκυρα ὑποχωρεῖ

Μύρνα Νικολαΐδου
Παρά τά σφάλματα στά ὁποῖα ἔχει ὑποπέσει ἡ ἑλληνική διπλωματία τά τελευταῖα –καί ὄχι μόνο– χρόνια, μέ προεξάρχον τό δόγμα τῶν «ἤρεμων νερῶν» μέ τήν Τουρκία, ὑπάρχουν καί κάποιες φωτεινές ἐξαιρέσεις πού μᾶς δίδουν ἐλπίδα