Πῶς θά διακρίνωνται;

Δευτέρα, 13 Ὀκτωβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Η ΚΟΥΡΑ

Ἐρωτηθείς σχετικῶς μέ τήν ἐπιβαλλομένην ὑπό τῶν Γυμνασίων κουράν τῶν μαθητῶν, ὁ κ. Ὑπουργός τῆς Παιδείας ἐδήλωσεν, ὅτι «ἔχουν ἐκδοθῇ κατά τό παρελθόν ἐγκύκλιοι τοῦ Ὑπουργείου, κατά τάς ὁποίας ἐπιβάλλεται ἡ κοσμία ἐμφάνισις τῶν μαθητῶν, καί οὐχί ἡ ἐν χρῷ κουρά». Ἀλλά ὑπάρχει σήμερον καί ἕνας σοβαρός λόγος, ποῦ καθιστᾷ ἄδικον τήν «ἐν χρῷ κουράν»: Ἡ μεταχείρισις αὐτή καθιερώθη ὡς τιμωρία τῶν τέδδυ-μπόϋς! Πῶς, λοιπόν, θά διακρίνωνται τά πρόβατα ἀπό τά ἐρίφια, ἐάν ὅλα εἶναι κουρεμένα;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ

Αὔριον συνέρχονται τά κοινοβουλευτικά μέλη τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τά ὁποῖα θά ὑπογράψουν προκήρυξιν πρός τόν λαόν, διά τῆς ὁποίας θά καταγγέλλεται ἡ ἄρνησις τῆς Κυβερνήσεως ὅπως χορηγήσῃ ἄδειαν συλλαλητηρίου καί ἡ φίμωσις τοῦ λαοῦ.

ΤΟ ΛΑΧΕΙΟΝ ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΩΝ

Τροποποιεῖται ὁ κανονισμός τοῦ Λαχείου Σουηπστέϊκ καί ἐπιβάλλεται ἡ ἀρίθμησις τῶν λαχείων κατ’ αὔξοντα ἀριθμόν καταργουμένων τῶν ἀλφαβητικῶν σειρῶν.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.