ΕΤΟΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ 1876
Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026

Ποῦ ὁδηγεῖ ἡ ὑστερία τῶν κηρύκων τῆς woke ἀτζέντας

ΚΑΙ ξαφνικά τά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως ἐξαπέλυσαν ὁμαδικά πυρά κατά τοῦ ἠθοποιοῦ Μάρκου Σεφερλῆ.

Ὁ ὁποῖος «ἐτόλμησε» σέ μιάν ἐπετειακή ἐκδήλωση τοῦ «Δελφιναρίου» νά σατιρίσει τήν Eurovision πού εἶχε ἀναδείξει τόν «non binary» Nemo ὡς νικητή τοῦ τελευταίου διαγωνισμοῦ. Μπορεῖ κανείς νά συμφωνεῖ ἤ νά διαφωνεῖ μέ τήν ὅποια κριτική καί τήν ὅποια σάτιρα. Μπορεῖ νά θεωρεῖ τόν συγκεκριμένο ἠθοποιό καλό ἤ κακό, πνευματώδη ἤ ρηχό, νά ἐκτιμᾶ ἤ νά μήν ἐκτιμᾶ τό χιοῦμορ του. Ἐν προκειμένῳ ὅμως δέν εἶναι αὐτό τό θέμα.

  • Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Τό θέμα εἶναι ὅτι ἔθιξε τήν woke κουλτούρα. Ὁπότε οἱ ἐπιθέσεις ἐναντίον του ἔφθασαν νά εἶναι ἀκόμη καί ὑστερικές. Δικαιολογεῖ ἆρά γε ἡ παράστασις τοῦ ἠθοποιοῦ αὐτές τίς ὑπερβολές; Αὐτό πού ἀπό ὅ,τι φαίνεται ἐνόχλησε περισσότερο τούς «κήρυκες» τῆς νέας ἀσυδοσίας, ἦταν ὁ ἑξῆς στίχος: «Πάλιωσε τό gay, τώρα πιά δέ λέει, αὐτό papa, ἔλα χαμογέλα, εἶναι ἡ νέα τρέλλα, αὐτό papa, ἐξαρτᾶται ἀπό τό πῶς θά ξυπνήσω τό πρωί, θά νοιώθω κόρη ἤ γυιός, ἴσως καί τά δύο μαζί».

Στό χιοῦμορ συνήθως ἀπαντᾶ κανείς μέ χιοῦμορ. Ἐπειδή ὅμως τό χιοῦμορ προϋποθέτει ἕνα ἐπίπεδο εὐφυΐας, οἱ ὀπαδοί τῆς woke νοοτροπίας δέν γνωρίζουν ἄλλον τρόπο νά ἀντιδροῦν παρά μόνον μέ ἀπαξιωτικά σχόλια καί κατάρες. Στήν ἴδια λογική, ἄλλοι θέλησαν νά ἀπαξιώσουν τό σχόλιο διακεκριμένου ἐπιστήμονος ὁ ὁποῖος ἐπεσήμανε ὅτι: «Μόνο κάποιες σαῦρες, τά ἰγκουάνα δέν ἔχουν φῦλο καί αὐτό μεταβάλλεται μέ τή θερμότητα». Τό γεγονός ὅτι ὁ ἴδιος εἶχε ταυτοχρόνως δηλώσει ὅτι «ἡ κοινωνία ἔχει ἐξελιχθεῖ καί σεβόμαστε καί ἀποδεχόμαστε τή διαφορετικότητα τῶν ἀνθρώπων γιά τούς σεξουαλικούς προσανατολισμούς τους» οὐδόλως ἐμετρίασε τίς ἀντιδράσεις. Οὔτε ἡ πραγματικότης πού ἐνυπάρχει στήν φύση, οὔτε ἐπιστημονικῶς ἀποδεδειγμένα πράγματα ἐπιτρέπεται νά λέγονται ἐάν ἔρχονται σέ ἀντίθεση μέ τόν «wokισμό». Κατά τά λοιπά, κάποιοι ἐπιμένουν ὅτι σκοταδισμός ὑπῆρχε μόνον στόν Μεσαίωνα…

Ἡ δρᾶσις ὅμως δημιουργεῖ ἀντίδραση. Καί ὅσο προσπαθεῖ κάποιος νά τεντώσει τό ἐκκρεμές πρός μία κατεύθυνση, τόσο δημιουργεῖ προϋποθέσεις νά κινηθεῖ αὐτό πρός τό ἄλλο ἄκρο. Τοῦτο μπορεῖ νά φαίνεται ἀπολύτως λογικό σέ αὐτούς πού ἀποδέχονται τήν τάξη τοῦ κόσμου καί τούς κανόνες τῆς φυσικῆς, εἶναι ὅμως «ψιλά γράμματα» γιά αὐτούς πού τούς ἀπορρίπτουν.

Ἔτσι δέν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἤδη ἡ κατάστασις τήν ὁποία προσπαθοῦν νά δημιουργήσουν στρέφεται ἐναντίον τους. Οἱ πολῖτες ἀντιδροῦν. Στό σχετικό χθεσινό πρωτοσέλιδο τῆς «Ἑστίας» ἡ νέα κατάστασις χαρακτηριζόταν ὡς συντηρητική ἐπανάστασις τῆς σιωπηλῆς πλειοψηφίας. Πολύ ἁπλά μποϋκοτάρουν τίς ἑταιρεῖες πού εἶχαν εὐθυγραμμισθεῖ μέ τήν woke ἀτζέντα, μέ ἀποτέλεσμα νά ὑφίστανται ζημίες. Ὑποχρεώνονται ἔτσι νά ἐπιστρέψουν στήν ὁδό τῆς λογικῆς. Τήν κατάσταση περιγράφει ἡ Black Rock σέ σχετικό σχολιασμό, στόν ὁποῖο ἀναφέρει: «Πάρα πολλές (woke) προτάσεις ἦταν ὑπερβολικές, στεροῦνταν οἰκονομικῆς ἀξίας ἤ ἦταν ἁπλῶς περιττές, καί ἦταν ἀπίθανο νά βοηθήσουν στήν προώθηση τῆς μακροπρόθεσμης ἀξίας τῶν μετόχων. Ἡ πλειονότητα τῶν προτάσεων ἀποτύγχανε». Μέ λίγα λόγια δηλαδή λέγει ὅτι τό νά προωθεῖ ἁπλά μιά ἑταιρεία ψηφίσματα χωρίς οὐσία μόνο καί μόνο γιά νά ἱκανοποιεῖ μία woke ἀτζέντα, δέν λειτουργεῖ.
Αὐτό ὅμως ἐν τέλει δημιουργεῖ ἕναν φαῦλο κύκλο μέ τήν woke ὑστερία νά κορυφώνεται.

Τό ἀποτέλεσμα τό γράψαμε καί χθές: «Ἡ αὐτοκινητοβιομηχανία Ford Motor Company πρίν λίγες ἡμέρες ἀνεκοίνωσε τόν τερματισμό τῆς συμμετοχῆς της στό σύστημα “Ἑταιρικῆς Ἰσότητος” (Corporate Equality) πού κάποιοι προσπαθοῦν νά ἐπιβάλλουν στίς ΗΠΑ. Ἔτσι διακόπτει τίς χορηγίες “σέ ἐκδηλώσεις ὑπερηφάνειας ἤ ἄλλες ἐκδηλώσεις πού προκαλοῦν διχασμό” καί καταργεῖ τίς “ποσοστώσεις ποικιλομορφίας” πού ἐπέβαλλαν τήν ἐπιλογή προσωπικοῦ μέ κριτήρια “διαφορετικότητος”. Πλέον ἡ προσέγγισις τῆς ἑταιρείας θά εἶναι ἀποκλειστικῶς ἀξιοκρατική». Σέ αὐτά ἡ Ford ἀκολουθεῖ ἄλλες ἀμερικανικές ἑταιρεῖες πού ἔχουν ἐπιλέξει νά κάνουν τό ἴδιο. Ὁ γίγαντας τοῦ οὐίσκυ Jack Daniel’s ἀποχώρησε πρόσφατα ἀπό τήν ἀριστερή ἀτζέντα, μαζί μέ τίς Tractor Supply Company, John Deere καί Lowe’s.

Καί φυσικά πολύ περισσότερες θά ἀκολουθήσουν.

Απόψεις

Η χρονιά του Μπετόβεν, η χρονιά του Μεγάρου

Εφημερίς Εστία
Από τον Μπετόβεν και την Μάρθα Άργκεριχ μέχρι την Cleveland Orchestra, τον Θεόδωρο Κουρεντζή και τον Λεωνίδα Καβάκο, η νέα καλλιτεχνική περίοδος φιλοδοξεί να μετατρέψει την Αθήνα σε έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς του ευρωπαϊκού πολιτιστικού χάρτη

Ἑστία, Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΙ ΖΑΡΝΤΙΝΙΕΡΕΣ» - «ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟΝ ΤΗΣ ΝΑΥΜΑΧΙΑΣ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ»

Βούλιαξαν τά «ἤρεμα νερά» καί ἔφεραν ἀπειλές καί ἔνταση

Εφημερίς Εστία
Κύπρος: Ἡ «ἀχίλλειος πτέρνα» τοῦ Αἰγαίου χωρίς νά τεθεῖ ὡς casus belli ἀπό Ἑλλάδα καί ΕΕ ‒ Τί θά συμβεῖ ἐάν σέ κρίση στό Αἰγαῖο ἡ Τουρκία κτυπήσει στήν Κύπρο;

ΣΤΕΦΑΝΟΣ Ν. ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ: Ἀπό ποῦ κατάγονται οἱ ἰδέες

Εφημερίς Εστία
Γιά τόν γεωπολιτικό ρόλο τῆς Εὐρώπης τόν καιρό τῆς τεχνολογικῆς πολιτικῆς ΗΠΑ καί Κίνας, τήν τεράστια εὐθύνη τοῦ κράτους πρόνοιας ἀπέναντι στήν ΤΝ

Ὁ πάντα σωστά ἐνημερωμένος Σπύρος Χαλβατζῆς

Δημήτρης Καπράνος
Στά πρῶτα χρόνια τῆς Μεταπολιτεύσεως, τότε πού ὑπῆρχε ἄλλη δημοσιογραφία, ἄλλοι ἐκδότες καί ἄλλοι δημοσιογράφοι, οἱ ἀπογευματινές ἐφημερίδες ἔκλειναν τήν ὕλη τους γύρω στίς ὀκτώ τό πρωί