Περιμένοντας ποῦ θά καταλήξει ἡ μεγάλη κινητικότης

«Τί εἶναι πάλι ἐτοῦτο;» μοῦ εἶπε καλός συνάδελφος, ὅταν μάθαμε τό ἀποτέλεσμα τῆς ἐκλογικῆς ἀναμετρήσεως στήν κατεχόμενη Κύπρο.

«Τί θέλεις νά εἶναι; Μοῦ τό εἶχε πεῖ φίλος, πρώην ὑπουργός, στήν Λεμεσό πρίν λίγες μέρες, ἀλλά δέν εἶχα δώσει τήν ἀπαιτούμενη σημασία. Συζητούσαμε, στήν ὑπέροχη μαρίνα τῆς Λεμεσοῦ, γιά τό Κυπριακό καί μοῦ εἶπε “περίμενε νά δεῖς τί θά γίνει μέ τίς ἐκλογές στά Κατεχόμενα”.» Ὁμολογῶ ὅτι σχεδόν προσπέρασα τήν ἄποψή του καί ἐπικεντρώθηκα στά θέματα τῆς «πράσινης ἀνάπτυξης», τά ὁποῖα συζητούσαμε τότε στό Συνέδριο «Ναυτιλιακή Κύπρος 2025» ἀπάντησα…

Ἀπό χθές, ὅμως, ἡ νίκη τοῦ φιλοευρωπαϊστοῦ Τουφάν Ἐρχιουρμάν, ἑνός πενηντάχρονου προοδευτικοῦ νομικοῦ, ἔχει ρίξει ἕνα ἀρκετά μεγάλο βότσαλο στά λιμνάζοντα νερά τοῦ Κυπριακοῦ. Καί ἄν δοῦμε καί τίς προχθεσινές δηλώσεις τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας Χακάν Φιντάν, σέ συνδυασμό μέ ὅσα συμβαίνουν στήν γειτονιά μας (Γάζα, σχέσεις Τουρκίας-Ἰσραήλ, πρόταση Μητσοτάκη γιά πενταμερῆ) καί τήν «φούρια» τοῦ προέδρου Τράμπ νά ἐπιβάλει τήν –δικῆς του ἐμπνεύσεως– εἰρήνη σέ ὅλα τά ἀνοιχτά ἤ μισάνοιχτα μέτωπα, μᾶλλον θά πρέπει νά περιμένουμε ἐξελίξεις.

Ἀξιοσημείωτη ἐπίσης ἡ δήλωση τοῦ κυβερνητικοῦ ἑταίρου Μπαχτσελί, ὁ ὁποῖος, μετά τήν ἧττα τοῦ Τατάρ στά Κατεχόμενα, ἔσπευσε νά ζητήσει τήν ἄμεση ψήφιση ἀπό τήν «Βουλή» τῶν Κατεχομένων τήν συνθήκη ἐνσωματώσεως στήν Τουρκία καί ἀκόμη πιό σημαντική, ἡ ἄμεση ἀντίδραση τοῦ Ταγίπ Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος ἔσπευσε νά συγχαρεῖ τόν νικητή τῶν ἐκλογῶν καί ἔστειλε τόν Μπαχτσελί ἀδιάβαστο!

Βεβαίως, ἡ ἀνάγνωση τῶν προθέσεων τοῦ προέδρου Τράμπ δέν εἶναι τόσο εὔκολη, μέ δεδομένο τό εὐμετάβλητο τῆς διαθέσεως καί τῶν ἀπόψεών του. Εἶναι σάν νά διαβάζεις δημοσκόπηση πού ἀναφέρεται (ἄν εἶναι δυνατόν) σέ «δυνητικά κόμματα». Ὡστόσο, ὅποιος δέν διακρίνει ὅτι «κάτι κινεῖται» καί μάλιστα ἐντόνως στήν εὐαίσθητη περιοχή τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου, μᾶλλον πρέπει νά ἐπισκεφθεῖ ὀφθαλμίατρο!

Γιά νά εἴμεθα ἀκριβεῖς, αὐτή τήν στιγμή οὐδείς μπορεῖ νά μιλήσει μέ βεβαιότητα γιά τό «ποῦ τό πάει» ὁ πρόεδρος Τράμπ. Διότι, ἄς μήν γελιόμαστε, οἱ ΗΠΑ ἔχουν μιά μοναδική εὐκαιρία νά «στρογγυλοκαθίσουν» στήν Ἀνατολική Μεσόγειο, ἀφοῦ ἡ Ρωσσία ἔχει μπλέξει σέ ἕναν καταστροφικό πόλεμο καί δέν μπορεῖ νά ξεμπλέξει!

Θυμᾶμαι τά λόγια ἑνός πολύ σοβαροῦ πολιτικοῦ, πού μοῦ ἔχει πεῖ ὅτι «ἄν δέν λύσουμε τά θέματά μας μέ τήν Τουρκία ὅσο κυβερνᾶ ὁ Ἐρντογάν, δέν θά τά λύσουμε ποτέ.» Τό πῶς καί τό κατά ποῖον τρόπο θά τά λύσουμε, εἶναι, φυσικά, ἐκεῖνο πού θά πρέπει νά μᾶς ἀπασχολεῖ. Εἶναι βέβαιο ὅτι οἱ ΗΠΑ δέν ἐπιθυμοῦν νά συνεχισθεῖ ἡ ἀντιπαράθεση καί ἡ εχθρικότης μεταξύ Τουρκίας καί Ἰσραήλ. Καί στόν συγκεκριμένο τομέα, ἡ Ἑλλάς μπορεῖ νά παίξει σημαντικό ρόλο.

Συνοψίζοντες, λοιπόν, τήν εἰκόνα, ἔχουμε τήν νίκη τοῦ Ἐρχιουρμάν στά Κατεχόμενα, τίς δηλώσεις Φιντάν ἀμέσως ἔπειτα ἀπό τήν ἀνακοίνωση τῆς προθέσεως τῆς Ἑλλάδος γιά «Πέντε ἐπί πέντε», τήν ἧττα τῆς Χαμάς, τήν ὁποία ὁ Ἐρντογάν ἀποκαλοῦσε «Ἀντιστασιακή Ὀργάνωση» καί «ἐμπροσθοφυλακή» καί τήν ἐπιβλητική εἴσοδο τῆς «Chevron» στόν ἐνεργειακό χάρτη τῆς περιοχῆς. Ἡ συνέχεια ἀναμένεται –χωρίς ἀμφιβολία– θεαματική. Ἄς περιμένουμε…