Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΟ ΣΥΝΗΘΕΣ ΘΕΑΤΡΟΝ!

«Εἰς τήν Βουλήν τῶν Κοινοτήτων ἐδηλώθη χθές ὑπό τοῦ Ὑφ. Ἐξωτερικῶν κ. Γκότυπερ, εἰς ἀπάντησιν ἐπερωτήσεως τῆς βουλευτίνας κ. Φένερ Μπρόκγουαιη, ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος δέν προέβη εἰς παραστάσεις πρός τήν Βρεταννικήν Κυβέρνησιν ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀνάγκην ἀναθεωρήσεως τοῦ Κυπριακοῦ Συντάγματος». Ὥστε αὐτό, λοιπόν, εἶναι τό ἀποτέλεσμα ὅλων ἐκείνων τῶν ἀπειλῶν τοῦ Μακαρίου, ὅτι θά ἀναθεωρήσῃ μονομερῶς τό Σύνταγμα, ὅτι θά ζητήσῃ τήν ἐπέμβασιν τοῦ ΟΗΕ κλπ. κλπ.; Οὔτε εἰς ἁπλῆν παράστασιν δέν προέβη παρά τῇ Ἀγγλικῇ Κυβερνήσει; Ἐκτός πλέον ἄν θεωρηθοῦν ὡς… παράστασις αὐτά πού ὑποκρίνεται ἑκάστοτε, ὅτι θά κάμῃ…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΩΝ ΑΡΟΥΡΑΙΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΠΕΡΙΟΧΑΣ

Διά κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Γεωργίας, Οἰκονομικῶν καί Ἐσωτερικῶν, κηρύσσονται ἀρουραιόπληκτοι διά τό ἔτος 1962 οἱ νομοί Βοιωτίας, Εὐβοίας, Φωκίδος, Αἰτωλοακαρνανίας, Ἀρκαδίας, Λακωνίας, Μεσσηνίας, Ἰωαννίνων, Ἄρτης Λαρίσης, Μαγνησίας, Καρδίτσης, Φθιώτιδος, Τρικάλων, Θεσσαλονίκης, Κιλκίς, Γιαννιτσῶν, Ἐδέσσης, Πέλλης, Φλωρίνης, Κοζάνης καί Χαλκιδικῆς.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ