Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΟ ΣΥΝΗΘΕΣ ΘΕΑΤΡΟΝ!

«Εἰς τήν Βουλήν τῶν Κοινοτήτων ἐδηλώθη χθές ὑπό τοῦ Ὑφ. Ἐξωτερικῶν κ. Γκότυπερ, εἰς ἀπάντησιν ἐπερωτήσεως τῆς βουλευτίνας κ. Φένερ Μπρόκγουαιη, ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος δέν προέβη εἰς παραστάσεις πρός τήν Βρεταννικήν Κυβέρνησιν ὅσον ἀφορᾶ τήν ἀνάγκην ἀναθεωρήσεως τοῦ Κυπριακοῦ Συντάγματος». Ὥστε αὐτό, λοιπόν, εἶναι τό ἀποτέλεσμα ὅλων ἐκείνων τῶν ἀπειλῶν τοῦ Μακαρίου, ὅτι θά ἀναθεωρήσῃ μονομερῶς τό Σύνταγμα, ὅτι θά ζητήσῃ τήν ἐπέμβασιν τοῦ ΟΗΕ κλπ. κλπ.; Οὔτε εἰς ἁπλῆν παράστασιν δέν προέβη παρά τῇ Ἀγγλικῇ Κυβερνήσει; Ἐκτός πλέον ἄν θεωρηθοῦν ὡς… παράστασις αὐτά πού ὑποκρίνεται ἑκάστοτε, ὅτι θά κάμῃ…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΩΝ ΑΡΟΥΡΑΙΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΠΕΡΙΟΧΑΣ

Διά κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Γεωργίας, Οἰκονομικῶν καί Ἐσωτερικῶν, κηρύσσονται ἀρουραιόπληκτοι διά τό ἔτος 1962 οἱ νομοί Βοιωτίας, Εὐβοίας, Φωκίδος, Αἰτωλοακαρνανίας, Ἀρκαδίας, Λακωνίας, Μεσσηνίας, Ἰωαννίνων, Ἄρτης Λαρίσης, Μαγνησίας, Καρδίτσης, Φθιώτιδος, Τρικάλων, Θεσσαλονίκης, Κιλκίς, Γιαννιτσῶν, Ἐδέσσης, Πέλλης, Φλωρίνης, Κοζάνης καί Χαλκιδικῆς.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.