Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΤΟ ΑΝΕΞΙΤΗΛΟΝ

Ὅλη ἡ Εὐρώπη καί ἡ Ἀμερική διασκεδάζουν μέ τό ἀνεξίτηλον ὑγρόν τῶν ἐκλογῶν, πού θά χρησιμοποιηθεῖ προσεχῶς εἰς Φιλιππῖνας: «Ἀψόγους ἐκλογάς» –λέγει τό σχετικόν τηλεγράφημα– ὑπόσχεται εἰς τάς Φιλιππῖνας ἡ ἐπιτροπή, πού ἔχει ἀναλάβει τήν διενέργειάν των. Οἱ Φιλιππινέζοι, πού θά ψηφίσουν εἰς τάς 12 Νοεμβρίου, θά ἀναγκασθοῦν νά ἐμβαπτίζουν τό δάκτυλό των ἀνεξίτηλον ὑγρόν, διά νά μή ὑπάρξουν διπλοψηφίζοντες». Πάλιν καλά, λοιπόν, πού δέν ἐπρόλαβεν ὁ κ. Παπανδρέου νά ἐπιβάλῃ εἰς ἡμᾶς ἐδῶ τό ἀνεξίτηλον ὑγρόν, ὑπέρ τοῦ ὁποίου ἐπί ἡμέρας ἐκόπτετο. Τοὐλάχιστον, ἔτσι γελᾶ ὁ κόσμος μέ τάς Φιλιππῖνας μόνον, ἀντί νά γελᾶ μέ τήν Ἑλλάδα.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
H ΕΛΛΗΝΟΕΛΒΕΤΙΚΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ
ΣΥΜΦΩΝΙΑ
ΑΝΤΗΛΛΑΓΗΣΑΝ
ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ

Ὁ ὑπουργός τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλβετίας κ. Φρέντερικ Βαλέν καί ὁ πρεσβευτής τῆς Ἑλλάδος κ. Κ. Τριανταφυλλάκος, ἀντήλλαξαν χθές τά κυρωτικά ἔγγραφα τῆς Ἑλληνο-Ελβετικῆς συμφωνίας τῆς 12ης Ἰουνίου 1962 κατά τῆς διπλασίας φορολογίας τῶν εἰσοδημάτων τῶν προερχομένων ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως πλοίων ἤ ἀεροσκαφῶν. Οὕτως, ἡ συμφωνία αὐτή τίθεται ἐν ἰσχύι. Αὐτή θά ἔχῃ ἀναδρομικήν ἰσχύν ἀπό τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1961.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ