Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ

Ἐκ Τιράνων τηλεγραφοῦν: «Εἰς τόν λιμένα τοῦ Δυρραχίου ἀπεβιβάσθη μεγάλη ὁμάς ἀπό νεαρούς Κουβανούς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νά παραμείνουν εἰς τήν Ἀλβανίαν ἐπί ἕν ἔτος προκειμένου νά ἀποκτήσουν τήν γεωργικήν πεῖραν εἰς τάς ἀλβανικάς ἀγροτικάς ἐργασίας». Πράγματι, ὅταν ἐπιστρέψουν εἰς τήν Κούβαν, οἱ νεαροί αὐτοί Κουβανέζοι θά εἶναι ἄσσοι εἰς την …ζωοκλοπήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ, ὄντως, τό καταστάλαγμα τῆς «ἀλβανικῆς γεωργικῆς πείρας»!..

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΘΝΙΚΩΝ ΔΡΥΜΩΝ

Ὑπό τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας ἐνεκρίθη ἡ δημιουργία ἐθνικῶν δρυμῶν ἐπί τῶν Λευκῶν Ὀρέων Κρήτης καί ἐπί ἐκτάσεως 30.000 στρεμμάτων καί τοῦ ὄρους Αἴνου Κεφαλληνίας ἐπί ἐκτάσεως 22.500 στρεμμάτων.

ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΙΝ ΑΠΟ ΦΩΤΑΕΡΙΟΝ

Εἰς τόν Σταθμόν Α΄ Βοηθειῶν διεκομίσθη ἡ Ἀθ. Μ., ἐτῶν 30, ἡ ὁποία ὑπέστη ἐλαφράν δηλητηρίασιν ἐκ φωταερίου, εἰς τήν ἐπί τῆς ὁδοῦ Κορυδαλλέως 4 οἰκίαν της.

Απόψεις

Παράθυρο γιά κυβερνήσεις συνεργασίας ἀπό τόν Διοικητή τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
«Χρειαζόμαστε κουλτούρα συναινέσεων» – Δέν ἀνέφερε τό ὄνομα Μητσοτάκης – Ἐπίθεσις κατά Ἀνδρουλάκη γιά τήν 13η σύνταξη, σχόλια κατά Τσίπρα γιά τό 2015

Ἡ «Πύλη τῶν Δακρύων» τῆς Μέσης Ἀνατολῆς

Εφημερίς Εστία
Τό μεῖζον εἶναι ἡ ἀνατροπή τῶν δεδομένων τῆς παγκόσμιας οἰκονομίας, ἀφοῦ πλέον μετά τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ πλήττεται καί ἡ νοτία πρόσβασις τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης, τό Στενό Μπάμπ ἐλ Μαντέμπ, πού, ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ βιβλική ἀρχαιολογία, ἑρμηνεύεται ὡς «Πύλη τῶν Δακρύων».

Κοινοβούλιο: Ἀντιπαράθεσις γιά «ἐκτροπή» τήν ἡμέρα τῆς… Δημοκρατίας

Εφημερίς Εστία
Ἡ συζήτησις γιά τήν συνταγματική ἀναθεώρηση ἐξελίχθηκε σέ μετωπική ἀναμέτρηση μεταξύ τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καί τοῦ Προέδρου τοῦ ΠΑΣΟΚ Νίκου Ἀνδρουλάκη, μέ ἐπίκεντρο τήν λειτουργία τῶν θεσμῶν, τήν δημοκρατική νομιμοποίηση τῶν κυβερνητικῶν ἐπιλογῶν καί τίς προτεινόμενες μεταβολές τοῦ Συντάγματος.

Ἀναμνήσεις ἀπό τήν μακρινή Μεταπολίτευση

Δημήτρης Καπράνος
Θά σᾶς διηγηθῶ τήν πρόσληψή μου στήν ἐφημερίδα της.

ΜΙΑ ΑΣΤΕΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ

Παύλος Νιρβάνας
Τό ἀεροπλάνον τοῦ ὀνείρου –τό ὁποῖον, ὡς γνωστόν, ἐκτελεῖ τάς συγκοινωνίας τοῦ χρόνου– μέ μετέφερεν εἰς τάς Ἀθήνας τοῦ 1886.