Πέμπτη, 20 Ὀκτωβρίου 1960

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ο ΛΑΘΡΑΙΟΣ ΥΜΝΟΣ

«Εἰς τό Πρωτοδικεῖον τῆς Βηρυττοῦ ἤχθη εἰς πρώτην συζήτησιν καί ἀνεβλήθη ἡ ἀγωγή τοῦ Ἄραβος φυλάρχου Ἀχμέτ Σουτέρνι κατά τοῦ Ἑλληνολιβανέζου συνθέτου “ἐπικαίρων τραγουδιῶν” κ. Σπανοπούλου, μέ τήν κατηγορίαν ὅτι τοῦ ἐπώλησε τήν μουσική του “Μαύρη εἶν’ ἡ νύχτα στά βουνά…”, ὡς ἰδικήν του σύνθεσιν διά τήν μελοποίησιν τοῦ ὕμνου τοῦ Ἐμιράτου του». Ἀλλά τί ἐπείραζεν, ὅτι ἐπρόκειτο περί Ἑλληνικοῦ θουρίου; Ὅπως πηγαίνει ἡ διεθνής κατάστασις, θά ἔλθῃ στιγμή, κατά τήν ὁποίαν τό «Μαύρ’ εἶν’ ἡ νύχτα στά βουνά», θά γίνῌ ὁ ὕμνος ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΗΣΙΣ ΟΙΚΙΩΝ

Κατόπιν ἐγγράφου τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας πρός τό Ὑπ. Ἐσωτερικῶν, ἐδόθη ἐντολή εἰς τούς Δήμους καί Κοινότητας, ὅπως αἱ πόλεις καί κωμοπόλεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἄνω τῶν 2.000 κατοίκους, προβοῦν εἰς τήν ὀνοματοθεσίαν τῶν ὁδῶν των, καθώς καί εἰς τήν ἀρίθμησιν τῶν οἰκιῶν.
Ἡ ἀνωτέρω ἐργασία εἶναι ἀπαραίτητος διά τήν γενικήν ἀπογραφήν πληθυσμοῦ-οἰκοδομῶν καί γεωργίας-κτηνοτροφίας, ἥτις, ὡς γνωστόν, θά διεξαχθῇ τόν Μάρτιον τοῦ προσεχοῦς ἔτους ὑπό τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας.

Απόψεις

Ἡ Τουρκία «χαρτογραφεῖ» εὐαίσθητα σημεῖα τῆς Ἑλλάδας

Εφημερίς Εστία
Τοῦρκος ἀπόστρατος ὑποστράτηγος καταγράφει νησιά, λιμάνια, ἐνεργειακά δίκτυα καί ὑποθαλάσσια καλώδια ὡς «στρατηγικές εὐαισθησίες» τῆς Ἑλλάδας καί εἰσάγει στήν ἐξίσωση τήν ἔννοια τῆς «ἀσύμμετρης ἀπάντησης»

Σάββατον 20 Αὐγούστου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων

ΚΕΡΚΥΡΑ ΚΑΙ ΥΔΡΑ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΟΘΟΝΗ

Εφημερίς Εστία
Για τον κινηματογράφο τα ελληνικά νησιά αποτελούν, εδώ και δεκαετίες, σκηνικά γεμάτα φως και ιστορία

Παυλόπουλος: Ἡ Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη τῶν κρατῶν-μελῶν εἶναι καί ΑΟΖ τῆς ΕΕ

Εφημερίς Εστία
«Είναι θεσμικῶς αὐτονόητο ὅτι ἡ Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη (ΑΟΖ) τῶν κρατῶν-μελῶν εἶναι καί ΑΟΖ τῆς ἴδιας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης»

Βεστφαλιανή τάξις ἐναντίον ἠθικιστικῆς ἡγεμονίας: Ἡ σύγκρουσις Ρωσσίας-Δύσεως γιά τούς κανόνες τοῦ διεθνοῦς συστήματος

Εφημερίς Εστία
Πῶς ἡ στροφή τῆς Δύσεως ἀπό τήν ἠθική στόν «ἠθικισμό» καί τήν νομική ἀσυμμετρία ἀποδομεῖ τήν διπλωματία, ὑπονομεύει τήν στρατηγική σκέψη καί συγκρούεται μέ τήν προσήλωση τῆς Μόσχας στήν κρατική κυριαρχία.