Πέμπτη, 19 Ἀπριλίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΩΝ

Σημερινόν τηλεγράφημα ἐξ Ἰωαννίνων ἀναφέρει, ὅτι δύο Ἀλβανοί, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ ἕνας εἶναι ποιμήν, εἰσελθόντες, πρό μηνός, εἰς τό Ἑλληνικόν ἔδαφος, ἐδήλωσαν, ὅτι «τό Ἀλβανικόν καθεστώς θά ἀνετρέπετο ἐντός 24 ὡρῶν, ἐάν ὁ Ἀλβανικός λαός ἠδύνατο ν’ ἀντιδράσῃ εὐχερῶς». Βεβαίως, αἱ γνῶμαι ἑνός ποιμένος, ἐπί τῶν πολιτικῶν πραγμάτων, δέν ἔχουν καί τόσην σημασίαν. Ἀλλά εἶναι φανερόν, ὅτι προκειμένου περί τῆς ἀνατροπῆς τοῦ Ἀλβανικοῦ καθεστῶτος τῶν κατσικοκλεπτῶν, οἱ ποιμένες ἔχουν βαρύνουσα γνώμη.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΔΙΕΥΡΥΝΣΙΣ ΟΔΟΥ ΕΙΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

Εἰς τήν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ὑπεβλήθη διαμαρτυρία τῶν κατοίκων τῆς πλατείας Μοναστηρακίου καί ὁδοῦ Ἀθηνᾶς, διά τήν μονόπλευρον διεύρυνσιν τῆς ὁδοῦ εἰς βάρος ὡρισμένων ἰδιοκτητῶν. Ὁ κ. ὑφυπουργός Οἰκισμοῦ ἐπεσκέφθη κατόπιν τούτου, τήν ἐν λόγῳ περιοχήν, πρός ἐξακρίβωσιν τῶν παραπόνων.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.