Πέμπτη, 14 Μαρτίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΔΙΚΑΙΑΙ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΙ

Ἐκ Τεχεράνης: «Μέ τήν βοήθειαν τοῦ Ἀλλάχ ἔχω πλέον ὅ,τι ἐπιθυμοῦσα» –εἶπε, μέ δάκρυα χαρᾶς ἡ αὐτοκράτειρα Φαράχ τῆς Περσίας, ὅταν τῆς ἀνήγγειλαν ὅτι τό βρέφος πού ἔτεκεν εἶναι θῆλυ. Ἐξ ἄλλου, ὁ Σάχης ὕψωσε τά χέρια εὐχαριστῶν τόν Θεόν, ἀκολούθως δέ, ἥρπασε τόν παριστάμενον πρωτότοκον υἱόν του καί τόν ἐφίλησεν εἰς τά δύο μάγουλα». Ἀλλ’ ὁ διπλοῦς ἀσπασμός πού ἔδωσεν ὁ Σάχης εἰς τόν διάδοχον ἐξηγεῖ, πληρέστατα, τάς εὐχαριστίας του πρός τόν Ἀλλάχ: «Σ’ εὐχαριστῶ, Ὕψιστε, πού ἐπρόλαβα, τοὐλάχιστον, ν’ ἀποκτήσω ἕνα Διάδοχον!…».

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΚΡΙΣΕΩΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΣ

Τόν Ἀπρίλιον συνέρχεται ὑπό τήν προεδρίαν τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς Γ. Βαρδουλάκη τό συμβούλιον κρίσεως τῶν ἀνωτέρων καί κατωτέρων ἀξιωματικῶν τῆς χωροφυλακῆς. Τό συμβούλιον θά κρίνῃ τό 1/3 τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ σώματος, ἤτοι 30 ἀντισυνταγματάρχας, 46 ταγματάρχας, 90 μοιράρχους, 190 ὑπομοιράρχους καί 64 ἀνθυπομοιράρχους, διά τήν προαγωγήν ἤ στασιμότητα αὐτῶν. Τόν προσεχῆ Μάιον, ἐξ ἄλλου, θά συνέλθῃ τό ἀνώτατον στρατιωτικόν συμβούλιον, ὑπό τήν προεδρίαν τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Ε.Θ.Α. διά νά κρίνῃ 14 συνταγματάρχας καί 4 ὑποστράτηγους τῆς Χωροφυλακῆς.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ