Πέμπτη, 14 Μαΐου 1964

O ΚΟΣΜΟΣ
ΕΚΔΙΚΗΣΙΣ

Ἐφημερίς τοῦ Κέντρου, δημοσιεύει φωτογραφίαν ἑνός νέου, πού κρατεῖ δίσκον μέ κουλούρια. «Ὁ εἰκονιζόμενος –ἐπεξηγεῖ– εἶναι πτυχιοῦχος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἀπό τό 1961. Εἶχεν ἐγκατασταθῇ πρό τῆς εἰσόδου τοῦ ὑπουργείου Παιδείας καί ἐπώλει κουλούρια. Χθές προσέφερε κουλούρι καί εἰς τόν εἰσερχόμενον ὑφυπουργόν τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος τόν ἐκάλεσε μετ’ ὀλίγον καί τοῦ ἀνήγγειλεν, ὅτι θά τόν διορίσῃ “ἀναπληρωτήν καθηγητήν”». Δέν γνωρίζομεν, ἄν ὁ νέος αὐτός ἔχει τά ἀναγκαῖα προσόντα, διά τήν θέσιν τοῦ «ἀναπληρωτοῦ καθηγητοῦ» ἀλλά τό γεγονός, πάντως εἶναι, ὅτι θά ἐκδικηθῇ διά τό μέχρι τοῦδε ἀναγκαστικόν του ἐπάγγελμα, βάζων ἄφθονες… κουλοῦρες εἰς τούς ἀμελεῖς μαθητάς.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΔΩΡΕΑ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΗΜΟΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Μεθαύριον τήν 10.30 π.μ. θά παραδοθοῦν εἰς τόν δήμαρχον Ἀθηναίων, εἰς τόν Β΄ Παιδικόν Σταθμόν τοῦ δήμου, παρά τήν Ἀμερικανικήν πρεσβείαν, τά δωρηθέντα πρός τόν δῆμον διάφορα εἴδη ὑπό γερμανικῶν ἑταιρειῶν, μέσῳ τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ Βάδης-Βυρτεμβέργης. Τά εἴδη ταῦτα εἶναι εἰδικά αὐτοκίνητα, μία κινηματογραφική μηχανή προβολῆς καί κατασκηνωτικόν ὑλικόν, διά τάς δημοτικάς κατασκηνώσεις. Αἱ δωρεαί τῶν Γερμανικῶν οἴκων ἐγένοντο ἐνεργείαις τοῦ ἐν Γερμανίᾳ ὁμογενοῦς κ. Γνεύτου.

Απόψεις

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.

Πέμπτη, 21 Ἰουλίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ «ΤΡΑΝΤ-Ε-ΚΑΡΑΝΤ»