Πέμπτη, 13 Ἰουνίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΑΘΩΑ ΓΥΜΝΟΤΗΣ

«Εἰς τό ἐπικείμενον συνέδριον τῶν Καλλιτεχνῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, αἱ χορεύτριαι τοῦ χοροῦ τῆς κοιλίας ἑτοιμάζονται νά θέσουν τό ἑξῆς ἐρώτημα: Εἶναι ἀνήθικον νά προβάλλεται δημοσίως ὁ ὀμφαλός μιᾶς χορεύτριας κατά τήν χορευτικήν ἐπίδειξιν; Κατόπιν αὐτοῦ γενική κινητοποίησις τῶν καλλιτεχνῶν εἰς τήν Μέσην Ἀνατολήν παρατηρεῖται διά νά ὑποστηρίξουν ὅτι πρέπει νά παραμένῃ ἀκάλυπτος ὁ ὀμφαλός τῆς χορεύτριας κατά τόν χορόν τῆς κοιλίας». Τό θέμα, ὅμως, τοῦ συνεδρίου ἔχει λυθῇ εἰς τάς πλάζ: Ἐκεῖ, αἱ περισσότεραι γυναῖκες ἐπιδεικνύουν ὄχι μόνον τόν ὀμφαλόν, ἀλλά καί ἄλλα, πολύ χειρότερα πράγματα –χωρίς μάλιστα νά τό δικαιολογῇ κανενός εἴδους «καλλιτεχνία»!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΚΡΙΣΙΝ

Τό ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν ἐξέφρασε τήν πεποίθησιν ὅτι ἡ Ἑλλάς θά ἐξεύρῃ λύσιν τῶν σημερινῶν πολιτικῶν δυσχερειῶν της. Ὁ κ. Ρίτσαρδ Φίλιπς, ἐκπρόσωπος τοῦ Σταίητ Ντηπάρτμεντ, ἠρνήθη νά προβῇ εἰς σχόλια ἐπί τῆς παραιτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. «Ἐφ’ ὅσον τοῦτο –εἶπεν ὁ κ. Φίλιπς– εἶναι ἐσωτερική ὑπόθεσις δέν διατυπώνομεν σχόλια. Ἔχομεν κάθε λόγον νά πιστεύωμεν ὅτι οἱ Ἕλληνες θά ἐξεύρουν λύσιν τῆς παρούσης κρίσεως».

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ