Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΝΙΣΑΦΙ ΠΛΕΟΝ

Ἐκ Ν. Ὑόρκης τηλεγραφοῦν: «Ὁ προσωρινός Γεν. Γραμματεύς τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν κ. Οὔ Θάδ ἐζήτησεν, ὅπως ἐπιβληθοῦν βαρύταται ποιναί εἰς τούς “ἄφρονας” στρατιώτας τῆς Κατάγκα, οἱ ὁποῖοι ἔδειραν ἀνηλεῶς δύο ἀνωτάτους ἀξιωματούχους τοῦ ΟΗΕ εἰς Κογκό, κατά τήν διάρκειαν ἐπισήμου γεύματος δοθέντος ἐκεῖ πρός τιμήν τοῦ Ἀμερικανοῦ γερουσιαστοῦ κ. Τόδδ». Ἀλλά διατί τούς χαρακτηρίζει «ἄφρονας» ὁ κ. Γεν. Γραμματεύς; Ἡμεῖς ἐδῶ, τοὐλάχιστον, συμφωνοῦμε μέ αὐτό, πού ἔκαμαν οἱ στρατιῶται τῆς Κατάγκα. Διότι, πρέπει νά ὁμολογηθῇ, ὅτι καί εἰς τάς Ἀθήνας τά ἐπίσημα γεύματα ἔχουν παραγίνει ἐπ’ ἐσχάτων!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΕΠΙΜΝΗΜΟΣΥΝΟΣ ΔΕΗΣΙΣ ΕΙΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΘΑ ΠΑΡΑΣΤΗ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ

Τήν 10.30 π.μ. τῆς Κυριακῆς εἰς τό Σύνταγμα Χωροφυλακῆς Χατζηγιάννη θά τελεσθῇ ἐπιμνημόσυνος δέησις ὑπέρ τῶν πεσόντων ἀξιωματικῶν καί ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, κατά τήν ἀντιμετώπισιν καί καταστολήν τῆς ἐνόπλου κομμουνιστικῆς ἐπιβολῆς τοῦ Δεκεμβρίου 1944. Εἰς τήν τελετήν θά παραστοῦν ὁ Βασιλεύς, ὁ Διάδοχος, τά μέλη τῆς Κυβερνήσεως καί ἄλλοι ἐπίσημοι.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.