Παρασκευή, 30 Ὀκτωβρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΟΙ ΛΗΣΤΑΙ

Ἐκ Κων/πόλεως μεταδίδεται: «Ἐνῷ ὁ Τοῦρκος πρωθυπουργός κ. Ἰνονού ἐγκαινίαζε τμῆμα τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς, διά τῆς ὁποίας θά συνδεθοῦν οἱ σιδηρόδρομοι Τουρκίας καί Περσίας, εἰς χωρίον τῆς γειτονικῆς περιοχῆς Σιΐρτ εἰσέβαλε ληστοσυμμορία ἐκ 13 ἀτόμων, ἐτρομοκράτησε τούς κατοίκους διά πυροβολισμῶν καί ἐζήτησεν ὅπως ἐντός ὀλίγων ὡρῶν μετρήσουν εἰς αὐτήν 30.000 τουρκικάς λίρας».

Καλοί εἶναι οἱ σιδηρόδρομοι, ἀλλά ποιός θά τολμᾶ νά τούς χρησιμοποιῇ, εἰς περιοχήν ληστοκρατουμένην;… Ἐκτός πλέον ἄν οἱ Τοῦρκοι ἔχουν συνηθίσει εἰς τά τοιαῦτα ἀφοῦ καί ἡ Κυβέρνησις τοῦ Μεντερές, πού εἶχεν ἀρχίσει τήν νέαν γραμμήν, ληστοσυμμορία ἦτο κατά βάθος!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΦΩΤΑΕΡΙΟΥ

Ὁ δήμαρχος Ἀθηναίων κ. Πλυτᾶς, ὑπό τήν ἰδιότητά του ὡς προέδρου τῆς Δημοτικῆς Ἐπιχειρήσεως Φωταερίου Ἀθηνῶν, ἀπεδέχθη τό αἴτημα τοῦ προσωπικοῦ δι’ αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν του κατά 10% συμφώνως πρός τήν πρωτοβάθμιον ἀπόφασιν τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου. Τήν ἀποδοχήν τοῦ αἰτήματος, πρός ἀποφυγήν περαιτέρω προσφυγῶν, θά ζητήσῃ ὁ κ. δήμαρχος καί ἀπό ὁλόκληρον τό διοικητικόν συμβούλιον τῆς Ἐπιχειρήσεως.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ