Παρασκευή, 3 Ἰανουαρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
«ΡΕΛΑΞ»

Ἀπό περιγραφήν πρωτοχρονιάτικης δεξιώσεως: «Οἱ καλεσμένοι, μετά ἕνα ἐξαίρετον γεῦμα, εἶχαν νά διαλέξουν: χαρτιά, χορό ἤ “ρελάξ” μπροστά στό μεγάλο ἀναμμένο τζάκι, ἀπολαμβάνοντας μουσική πότε τζάζ, πότε καντάδες, πότε μπουζούκι ἀπό τόν ἴδιον τόν Ζαμπέτα». Δέν γνωρίζομεν, κατά πόσον θά ἤλλαζε τό πρᾶγμα, ἄν δέν ἦτο «ὁ ἴδιος ὁ Ζαμπέτας», ἀλλά κάποιος ἀναπληρωτής του∙ διερωτώμεθα, ὅμως τί εἴδους πρωτοχρονιάτικη διασκέδασις εἶναι αὐτό τό «ρελάξ», πού συνήθως γίνεται εἰς τό σπίτι ἤ τό γραφεῖον μετά βαρεῖαν ἐργασίαν! Ἀφίνομεν, ὅτι ἡ Ἀμερικανική λέξις ἐλάχιστα συμβιβάζεται μέ τά μπουζούκια, διά τά ὁποῖα ἡ κατάλληλος ἔκφρασις θά ἦτο: «Ἁπλῶστε τήν ἀρίδα σας, ρέ μάγκες!…».

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΙ ΠΡΟΣ ΚΡΟΥΣΤΣΕΦ
ΕΣΤΑΛΗΣΑΝ ΕΚ ΚΥΠΡΟΥ
ΛΕΥΚΩΣΙΑ

Πολλαί Ἑλληνοκυπριακαί ὀργανώσεις ἀπέστειλαν χθές μηνύματα πρός τόν κ. Κροῦστσεφ εὐχαριστοῦσαι αὐτόν διά τήν ὑποστήριξιν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως «εἰς τόν δίκαιον ἀγῶνα τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ ἐναντίον τῆς ξενικῆς ἐπεμβάσεως». Ὡς γνωστόν, χθές, ἡ Σοβιετική Κυβέρνησις ἐπέδωσε πρός τόν ἀρχιεπίσκοπον Μακάριον ἐπιστολήν, διά τῆς ὁποίας ἐπιβεβαιοῖ τήν ἀντίθεσιν τῆς Μόσχας εἰς οἱανδήποτε ἐπέμβασιν εἰς τάς ἐσωτερικάς ὑποθέσεις τῆς Κύπρου.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ