Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΟΥΔΕΙΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ!

Ἐκ Ν. Ὑόρκης τηλεγραφοῦν: «Ὁ καθηγητής Χόυλ, ἀστρονόμος τοῦ Πανεπιστημίου Καῖμπριτζ, ἐδήλωσεν ὅτι δέν ἀνησυχεῖ τόσον ἀπό τήν προοπτικήν αὐτοκαταστροφῆς τῆς ἀνθρωπότητος εἰς πυρηνικόν ὁλοκαύτωμα, ὅσον ἀπό τήν μονοτονίαν. Ὁ κ. Χόυλ ἐξήγησεν ὅτι ὑπονοεῖ τήν μονοτονίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἐκ τῆς τεχνολογικῆς ὀργανώσεως καί τοῦ κατευθυνομένου πολιτισμοῦ του». Ἡμεῖς ἐδῶ εἰς τήν Ἑλλάδα, εὐτυχῶς, δέν κινδυνεύομεν ἀπό τήν μονοτονίαν: Χάρις εἰς τόν κ. Παπανδρέου καί τόν υἱόν αὐτοῦ Ἀνδρέαν, ἔχομεν συνεχῆ διασκέδασιν, πού μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπό τόν κίνδυνον νά αὐτοκτονήσωμεν ἐκ πλήξεως!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΚΑΙ Η ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ
ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ
ΚΕΙΜΕΝΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ
ΘΕΣ/ΝΙΚΗ

Τό Συμβούλιον τῆς Μουσουλμανικῆς Νεολαίας τῆς Κομοτηνῆς παρεπέμφθη εἰς τόν Εἰσαγγελέα μέ τήν κατηγορίαν τῆς συστάσεως παρανόμου λαχειοφόρου ἀγορᾶς. Ὑπό κύκλων τῆς Κομοτηνῆς διατυποῦται ἡ ἄποψις μήπως πρόκειται περί ἐσκεμμένης ἐνεργείας σκοπούσης εἰς πρόσκλησιν θορύβου περί δῆθεν κακομεταχειρίσεως τῆς μειονότητος.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ