Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΟΥΔΕΙΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ!

Ἐκ Ν. Ὑόρκης τηλεγραφοῦν: «Ὁ καθηγητής Χόυλ, ἀστρονόμος τοῦ Πανεπιστημίου Καῖμπριτζ, ἐδήλωσεν ὅτι δέν ἀνησυχεῖ τόσον ἀπό τήν προοπτικήν αὐτοκαταστροφῆς τῆς ἀνθρωπότητος εἰς πυρηνικόν ὁλοκαύτωμα, ὅσον ἀπό τήν μονοτονίαν. Ὁ κ. Χόυλ ἐξήγησεν ὅτι ὑπονοεῖ τήν μονοτονίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἐκ τῆς τεχνολογικῆς ὀργανώσεως καί τοῦ κατευθυνομένου πολιτισμοῦ του». Ἡμεῖς ἐδῶ εἰς τήν Ἑλλάδα, εὐτυχῶς, δέν κινδυνεύομεν ἀπό τήν μονοτονίαν: Χάρις εἰς τόν κ. Παπανδρέου καί τόν υἱόν αὐτοῦ Ἀνδρέαν, ἔχομεν συνεχῆ διασκέδασιν, πού μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπό τόν κίνδυνον νά αὐτοκτονήσωμεν ἐκ πλήξεως!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΚΑΙ Η ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ
ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ
ΚΕΙΜΕΝΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ
ΘΕΣ/ΝΙΚΗ

Τό Συμβούλιον τῆς Μουσουλμανικῆς Νεολαίας τῆς Κομοτηνῆς παρεπέμφθη εἰς τόν Εἰσαγγελέα μέ τήν κατηγορίαν τῆς συστάσεως παρανόμου λαχειοφόρου ἀγορᾶς. Ὑπό κύκλων τῆς Κομοτηνῆς διατυποῦται ἡ ἄποψις μήπως πρόκειται περί ἐσκεμμένης ἐνεργείας σκοπούσης εἰς πρόσκλησιν θορύβου περί δῆθεν κακομεταχειρίσεως τῆς μειονότητος.

Απόψεις

Στα βήματα των σύγχρονων Αποστόλων

Εφημερίς Εστία
Σε δύο διαφορετικές γωνιές του κόσμου, η ίδια πραγματικότητα: φτώχεια, πείνα, εγκατάλειψη, αλλά και άνθρωποι που αρνούνται να προσπεράσουν τον πόνο του άλλου

12 Οκτωβρίου 1944: Οι λησμονημένοι της Απελευθερώσεως

Ελευθέριος Σκιαδάς
Ο δήμαρχος Αθηναίων Αριστείδης Σκληρός και ο στρατιωτικός διοικητής Παναγιώτης Σπηλιωτόπουλος

«Ὁ σιωπῶν δοκεῖ συναινεῖν»

Εφημερίς Εστία
1827. Ἀφοῦ ὁ Καποδίστριας ἐξελέγη Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος, μεταβαίνει στήν Γενεύη. Ἐκεῖ, ἕνας Φίλος σπεύδει νά τόν συγχαρεῖ.

Τό Γυμνάσιο Θέρμου, λιθίνη κιβωτός 100 ἐτῶν μέ «αἴθουσες ἐργαστήρια ὀνείρων», πρωτοπορεῖ!

Εφημερίς Εστία
Ποιήματα καί φωτογραφίες ἐπί τῶν τοίχων, «σχολικές θεατρικές παραστάσεις, μουσικές καί ποιητικές βραδιές, ἐκθέσεις, βραβεύσεις, τά ντοκυμανταίρ καί τά καινοτόμα προγράμματα» καθιστοῦν τό σχολεῖο πρότυπο ἵδρυμα συνολικῆς Παιδείας ἐν Ἑλλάδι

Οι πιο εντυπωσιακοί σταθμοί του κόσμου βρίσκονται… κάτω από τη γη

Εφημερίς Εστία
Μερικοί από τους πιο φωτογραφημένους χώρους του πλανήτη δεν βρίσκονται σε μουσεία ούτε σε ιστορικά μνημεία. Βρίσκονται στις αποβάθρες του μετρό. Εκεί όπου η καθημερινότητα συναντά την υψηλή αισθητική και κάθε στάση μετατρέπεται σε μια μικρή πολιτιστική εμπειρία