Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΟΥΔΕΙΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ!

Ἐκ Ν. Ὑόρκης τηλεγραφοῦν: «Ὁ καθηγητής Χόυλ, ἀστρονόμος τοῦ Πανεπιστημίου Καῖμπριτζ, ἐδήλωσεν ὅτι δέν ἀνησυχεῖ τόσον ἀπό τήν προοπτικήν αὐτοκαταστροφῆς τῆς ἀνθρωπότητος εἰς πυρηνικόν ὁλοκαύτωμα, ὅσον ἀπό τήν μονοτονίαν. Ὁ κ. Χόυλ ἐξήγησεν ὅτι ὑπονοεῖ τήν μονοτονίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἐκ τῆς τεχνολογικῆς ὀργανώσεως καί τοῦ κατευθυνομένου πολιτισμοῦ του». Ἡμεῖς ἐδῶ εἰς τήν Ἑλλάδα, εὐτυχῶς, δέν κινδυνεύομεν ἀπό τήν μονοτονίαν: Χάρις εἰς τόν κ. Παπανδρέου καί τόν υἱόν αὐτοῦ Ἀνδρέαν, ἔχομεν συνεχῆ διασκέδασιν, πού μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπό τόν κίνδυνον νά αὐτοκτονήσωμεν ἐκ πλήξεως!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΚΑΙ Η ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ
ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ
ΚΕΙΜΕΝΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ
ΘΕΣ/ΝΙΚΗ

Τό Συμβούλιον τῆς Μουσουλμανικῆς Νεολαίας τῆς Κομοτηνῆς παρεπέμφθη εἰς τόν Εἰσαγγελέα μέ τήν κατηγορίαν τῆς συστάσεως παρανόμου λαχειοφόρου ἀγορᾶς. Ὑπό κύκλων τῆς Κομοτηνῆς διατυποῦται ἡ ἄποψις μήπως πρόκειται περί ἐσκεμμένης ἐνεργείας σκοπούσης εἰς πρόσκλησιν θορύβου περί δῆθεν κακομεταχειρίσεως τῆς μειονότητος.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.