Πάντοτε ἐπίκαιρος καί ἐπαληθευόμενος ὁ Μπίσμαρκ

Πολλοί εἶναι ἐκεῖνοι πού μέ διαβεβαιώνουν ὅτι ὁ βουλευτής Εὐβοίας, ὁ ὁποῖος οἰκειοθελῶς (τόν πιστεύω ἀπολύτως) ἀπεχώρησε ἀπό τό ψηφοδέλτιο τῆς Νέας Δημοκρατίας, εἶναι ἕνας ἐξαιρετικός ἐπιστήμων.

Ἀφοῦ, λοιπόν, εἶναι ἕνας ἐξαιρετικός ἐπιστήμων (καί αὐτό τό δέχομαι), τί τήν ἤθελε τήν πολιτική;

Δέν ἦταν πολύ καλύτερα νά παραμείνει στήν ἐπιστήμη του, στό νοσοκομεῖο καί τό ἰατρεῖό του, στούς πελάτες του;

Δέν θά ἦταν καλύτερα νά μήν ἔχει ὑποχρέωση νά δημοσιοποιεῖ τά εἰσοδήματά του καί νά δίνει –λόγῳ αὐτῆς τῆς δημοσιοποιήσεως– τώρα λαβές στόν καθένα γιά πικρόχολα σχόλια;

Ποῦ εἶσαι Μπίσμαρκ, νά μᾶς τραγουδήσεις σέ ὕφος σουίνγκ καί μέ φωνή ἀ-λά Μαρλένε Ντῆτριχ, τό «Ντράι προφεσόρεν, φέτερλανς φερλόρεν»! Τί τά θέλετε; Δίκιο εἶχε ὁ Μπίσμαρκ: «Τρεῖς καθηγηταί ἀρκοῦν γιά νά χαθεῖ ἡ πατρίς». Σπανίως, σπανιότατα θά δεῖτε ἀκαδημαϊκό νά ἐπιτυγχάνει θεαματικά ἀποτελέσματα στήν πολιτική. Κυρίως στήν Ἑλλάδα.

Θά πεῖτε ὅτι εἶναι πολλοί οἱ καθηγητές πού ἔλαβαν τόν ἐν λόγῳ τίτλο ὄντες πολιτικοί. Εἶναι καί αὐτό ἕνα ἀπό τά περίεργα τῆς ἀκαδημαϊκῆς μας κοινότητας. Μήν λησμονοῦμε ὅτι ἐκτός ἀπό τό καθηγητιλίκι πού ἀπονέμεται ἐν πολλοῖς κληρονομικῷ δικαιώματι πῆγε νά γίνει οἰκογενειακή ὑπόθεση καί ἡ Πρυτανεία, καθώς ὁρισμένοι μπέρδεψαν τήν Πρυτανεία μέ τό Πρυτανεῖον!

Ἄς ἐπιστρέψουμε, ὅμως, στόν ἐξ Εὐβοίας πνευματικόν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος τά ἔκανε μαντάρα, παρουσιασθείς σέ ἕνα πρωινό μαγκαζίνο, τοῦ ὁποίου ὁ παρουσιαστής τρέχει μέ χίλια γενικῶς καί πιέζει (ὁ ραδιοφωνικός χρόνος εἶναι ἀμείλικτος) τούς καλεσμένους του νά ποῦν ὅ,τι ἔχουν καί δέν ἔχουν μέσα σέ ἐλάχιστο χρόνο.

Βγῆκε, λοιπόν, ὁ Εὐβοιώτης πνευματικός ἄνθρωπος καί ἔκανε τήν πατάτα του. Καί μέ τό πού τελείωσε τήν ὀλιγόλεπτη παρουσία του στά ἐρτζιανά, μοῦ τηλεφωνεῖ ὁ τά πανθ’ ὁρῶν καί ἀκούων Παντελῆς. «Τόν ἄκουσες τόν Κατρούγκαλο;» μοῦ λέει. «Ποῦ νά τόν ἀκούσω; Ἐπανῆλθε ὁ Γιώργης; Δέν τόν ἔχει τιμωρήσει μέ ἀποβολή ὁ ἀρχηγός του;» ἀπόρησα. «Βρέ ὄχι τόν Πειραιώτη. Τόν Κατρούγκαλο τῆς Νέας Δημοκρατίας ἐννοῶ. Τόν ἄκουσες; Ἑτοιμάσου νά γράφεις!». Τά ἔχασα: «Καλά, πῆγε ὁ Κατρούγκαλος στή Νέα Δημοκρατία; Καί τόν πῆρε ὁ Κυριάκος; Τώρα θά ἔχουν ἄδικο οἱ Συριζαῖοι νά λένε ὅτι ἦταν “στημένη” ἡ πατάτα πού ἔκανε προεκλογικά;» εἶπα ἀσθμαίνων.

Ὁ Παντελῆς φούντωσε. «Ἄ, ἐσύ εἶσαι ἄσχετος τελείως! Ἔχει γίνει παιδί μου τῆς τρελλῆς ἀπό τό πρωί! Βγῆκε ἕνας γιατρός, ὀρθοπεδικός, νομίζω, χειρουργός καί καθηγητής καί εἶπε ὅτι οἱ καρκινοπαθεῖς πού φθάνουν στό τελευταῖο στάδιο πρέπει νά τυγχάνουν “εἰδικῆς μεταχειρίσεως”» μοῦ λέει.

«Δηλαδή τί θά πεῖ αὐτό;» ἀπορῶ. «Εἰσιτήριο μιᾶς διαδρομῆς πρός τήν Ἀχερουσία!» μοῦ λέει καί μέ ἀφήνει σύξυλο…

«Δηλαδή εἶναι καθηγητής Ὀρθοπαιδικῆς, εἶναι ἐπιτυχημένος, θεωρεῖται ἄριστος στόν τομέα του, ἔχει ἐκλεγεῖ βουλευτής καί κάνει τέτοια γκάφα; Ἔ, αὐτό εἶναι “ἀπό τά ἄγραφα!”» ἀναφωνῶ κατάπληκτος καί πλήρης βεβαιότητος ὅτι ὁ ἄτιμος ὁ Μπίσμαρκ εἶχε δίκιο!

«Ποιά Ἄγραφα; Ἀπό τήν Εὔβοια εἶναι καί ἐκεῖ ἐκλέγεται!» ἀπαντᾶ ὁ Παντελῆς, πού εἶναι εὐτυχής στόν κόσμο του.