Σήμερα θά σᾶς μιλήσω γιά τήν ἀδελφή μου, τήν Σταματία.

Πρό 60 ετων

Τό Αγαπημένο ἐπιχείρημα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι πώς ἡ Δικαιοσύνη εἶναι ἑνιαία, ἄρα δέν μπορεῖ ἡ ἀντιπολίτευση τήν μία νά τήν θεωρεῖ ἄθυρμα κυβερνητικῶν ἐπιδιώξεων, ὅταν δέν τῆς ἀρέσουν οἱ ἀποφάσεις της, καί τήν ἄλλη νά πανηγυρίζει, ὅταν τῆς ἀρέσουν.

Ἀντιγράφω ἀπό τό ρεπορτάζ:

Πρό 60 ετων

Η εικόνα τήν Παρασκευή τό ἀπόγευμα στό Προεδρικό Μέγαρο ἦταν σουρεαλιστική

Σύνηθες τό φαινόμενο τῆς κριτικῆς ἡ ὁποία ἀσκεῖται, κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, στήν δεξίωση γιά τήν ἐπέτειο τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Δημοκρατίας, πού ὀργανώνει ἡ Προεδρία, στά Παλαιά Ἀνάκτορα…

Πρό 60 ετων

Ετσι ὅπως ἐξελίσσονται τά πράγματα, ἴσως οἱ ἀμερικανικοί βομβαρδισμοί τοῦ Ἰράν νά ἀποδειχθεῖ πώς εἶναι τό ἔλασσον.

Αὐτές τίς ἡμέρες, θυμᾶμαι τήν σπουδαία Ἑλένη Βλάχου, τήν μοναδική ἀπό τούς ἐκδότες πού ἔκλεισε τίς ἐφημερίδες της τήν 21η Ἀπριλίου, τό ἔσκασε ἀπό τό παράθυρο τοῦ σπιτιοῦ της καί πέρασε τήν Ἑπταετία ἐξόριστη στό Λονδῖνο.

Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 22 Ἰουλίου 1926

Πρό 60 ετων