Πάει καί τό χειμερινό κολύμπι!

Ἡ γυναίκα μου ἐπιμένει νά ἰσχυρίζεται ὅτι ὅσοι κολυμποῦν στήν θάλασσα τόν χειμῶνα «δέν πᾶνε καλά»…

Ἄν τό λέει γιά νά μέ πειράξει, νά τό δεχθῶ, ἀλλά σᾶς πληροφορῶ ὅτι οἱ χειμερινοί κολυμβητές εἶχαν ἀρχίσει νά πληθαίνουν χρόνο μέ τόν χρόνο καί, ἀσφαλῶς, ὄχι μόνον λόγω τῆς ἐπιτυχίας τοῦ ὁμωνύμου μουσικοῦ σχήματος (δέν τολμῶ νά τό ἀποκαλέσω τραγουδιστικό) τοῦ συμπαθεστάτου Ἀργύρη Μπακιρτζῆ, ἐκ Καβάλας ὁρμωμένου.

Μέχρι τό 2006, πού μέναμε στήν Φρεαττύδα, ξυπνοῦσα στίς ἑπτά, φοροῦσα ἕνα μπουρνούζι καί κατέβαινα στήν παραλία, ὁλομόναχος. Ἔπεφτα στήν θάλασσα καί ξανοιγόμουν, ὅσο ἄντεχα, ὑπολογίζοντας πάντα ὅτι θά χρειαστεῖ καί νά γυρίσω στήν ἀκτή! Κολυμποῦσα, ἔβγαινα στήν στεριά, ἐπέστρεφα σπίτι, τυλιγμένος μέ τό μπουρνούζι, ἔμπαινα στό ντούς, πού ἦταν καυτό καί πήγαινα στό γραφεῖο «πετώντας»…

Καθώς κολυμποῦσα ὁλομόναχος, σκεπτόμουν «βρέ μπάς κι ἔχει δίκιο ἡ κυρά πού μᾶς λέει “σαλεμένους”», ἀλλά ἡ εὐεξία πού ἔνιωθα καί ἡ ἀνοσία (οὔτε ἀσπιρίνη δέν ἔπαιρνα) δικαίωναν τήν ἐπιμονή μου στό χειμωνιάτικο κολύμπι.

Ὅταν ἀποκτήσαμε τό δικό μας σπίτι, στήν Καστέλλα, ἀνακάλυψα τήν παραλία «Βοτσαλάκια», ὅπου τόν χειμῶνα δέν εἶσαι ποτέ μόνος, ἀφοῦ μαζεύονται καί ἄλλοι (κάποιας ἡλικίας, πλήν φωτεινῶν ἐξαιρέσεων) λάτρεις τοῦ χειμερινοῦ μπάνιου.

Κι ὕστερα, ὅταν ἄρχισαν νά «ξεμυτίζω» βρῆκα ἐνδιαφέρουσα καί τήν παραλία τοῦ «Μπάτη» στό Φάληρο. Ὅμως ἡ Βουλιαγμένη τόν χειμῶνα εἶναι ὄνειρο! Μιά πανέμορφη ἀμμουδιά, δική σου, μέ ἐλάχιστους φίλους τῆς χειμερινῆς κολυμβήσεως, μπορεῖς νά τρέξεις στήν ἄμμο ἀνυπόδητος, δίχως νά καίγονται τά πέλματά σου, μπορεῖς νά ἀπολαύσεις τήν θάλασσα, ἡ ὁποία τό καλοκαίρι, γεμάτη κόσμο, θυμίζει πιάτο μέ γιουβαρλάκια!

«Καί τί μᾶς τά γράφεις αὐτά;» Ἄν εἴμαστε χειμερινοί κολυμβητές, θά τά γνωρίζουμε. Ἄν δέν εἴμαστε, ἴσως εἶναι ἀργά γιά νά μᾶς πείσεις νά γίνουμε!

Ἅμ’ δέν τά γράφω γι’ αὐτό, ἀγαπητοί. Τά γράφω διότι, ὅπως πᾶνε τά πράγματα, «τό χάσαμε τό χειμωνιάτικο μπάνιο, πατριώτη»! Δέν βλέπετε πού ἔχουμε μῆνα Νοέμβριο, κοντεύουν, πού λέει ὁ λόγος, Χριστούγεννα καί ὁ ὑδράργυρος «χτυπάει» τριαντάρια; Δέν βλέπετε πού κοντεύουμε νά γίνουμε Σίδνεϋ καί Μελβούρνη καί νά κάνουμε Πρωτοχρονιά μέ τά μπανιερά; Δέν βλέπετε πού σέ λίγο δέν θά εἶναι πλέον «εἴδηση» τό κόψιμο τῆς Βασιλόπιττας ἀπό τούς (πρώην) χειμερινούς κολυμβητές στήν παραλία, ἀλλά καθημερινότητα;

Μά εἶναι Νοέμβριος ἐτοῦτος, πού κάνει τίς ἀχλαδιές καί τίς μηλιές νά ἀνθίζουν; Δέν ὁμιλῶ γιά τίς ἀμυγδαλιές διότι ἀνθίζουν πλέον ὅποτε τούς καπνίσει! Εἶναι Νοέμβριος ἐτοῦτος, πού ἡ βουκαμβίλια στήν αὐλή μας κοντεύει νά μᾶς πνίξει στήν ἀνθοφορία; Τί νά σᾶς πῶ, ἀγαπητοί, ἐδῶ δέν ὁμιλοῦμε περί ἀλλαγῆς τοῦ κλίματος ἀλλά –κυριολεκτικῶς– περί ἀλλαγῆς τῶν …Φώτων, καθώς εἶναι βέβαιο ὅτι τήν ἡμέρα τῶν Θεοφανείων θά γεμίζουν οἱ πλάζ ἀπό λουομένους!

Δέν εἶναι κατάσταση αὐτή, ἀγαπητοί. Δέν εἶναι δυνατόν νά ἔχουν ἔλθει τά ἐπάνω κάτω! Κι ὄχι τίποτε ἄλλο, φοβᾶμαι μήν χάσει ἡ κυρία μου τήν μοναδική ἀφορμή γιά νά μέ ψέγει καί ἀρχίσει νά ψάχνει γιά ἄλλες!

Απόψεις

Την Κυριακή 26.05 με την Εστία της Κυριακής: Διπλή προσφορά!

Εφημερίς Εστία
Στις 26.05 η Εστία της Κυριακής παρουσιάζει: Αφιέρωμα στον ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ!

Ἔκαψε καί βεβήλωσε τήν σημαία ἑπτάκις, ἀλλά ἡ Δικαιοσύνη τόν ἀθώωσε!

Εφημερίς Εστία
Αἴσθησις ἀπό τήν ἀπόφαση τοῦ Πλημμελειοδικείου Ροδόπης, στό ὁποῖο προσήχθη μέ τήν διαδικασία τοῦ αὐτοφώρου 21χρονος φοιτητής, ὁ ὁποῖος «κατέβασε» τήν Γαλανόλευκη ἀπό τά κτήρια τῆς Περιφερείας Ἀνατολικῆς Μακεδονίας- Θράκης, τοῦ Δήμου Κομοτηνῆς, καί ἀπό ἰδιωτικά καταστήματα – Τοῦ ἀνεγνωρίσθη τό ἐλαφρυντικό τῆς μεταμελείας – Τό δικαστήριο «ἄδειασε» μέ τήν ἀπόφασή του τήν Ἑλληνική Ἀστυνομία, πού ἐφήρμοσε τόν νόμο καί τόν συνέλαβε! – «Πράσινο φῶς» σέ ὅποιον θέλει νά ρίπτει τήν σημαία στήν πυρά ἀτιμωρητί

Ἡ ἕλξις τοῦ κακοῦ

Μανώλης Κοττάκης
Σκοτεινά μυαλά διοικοῦν τόν κόσμο – Διά τῆς πτώσεως ἡ κάθαρσις καί τό Φῶς τό ἀληθινόν

Ἄγνωστη λέξις ἡ «γενοκτονία» στό λεξιλόγιο Γεραπετρίτη γιά τούς Ποντίους!

Εφημερίς Εστία
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ διαρκῶς ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν κ. Γιῶργος Γεραπετρίτης προσεγγίζει μείζονα ἐθνικά θέματα, εἰδικῶς δέ αὐτά πού ἀφοροῦν στήν Τουρκία.

Τέτοιες μέρες, πρό πενῆντα ἑνός ἐτῶν

Δημήτρης Καπράνος
Πέρασαν πενῆντα ἕνα χρόνια ἀπό τό κίνημα τοῦ Ναυτικοῦ, τόν Μάιο τοῦ 1973. Ἀκόμη θυμᾶμαι τήν συνέντευξη πού μοῦ εἶχε δώσει, τό 1975, στήν «Βραδυνή» τοῦ Τζώρτζη Ἀθανασιάδη ὁ Ἀλέκος Παπαδόγγoνας, ἐκ τῶν πρωτεργατῶν τοῦ Κινήματος, τότε ὑπουργός Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας στήν κυβέρνηση τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ.