ΕΤΟΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ 1876
Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2024

Πῶς μιά ταφή ὁδηγεῖ σέ μιάν ἀνάσταση

Διάβασα μέ προσοχή τίς ἐξαγγελίες τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν γιά τό δάσος τοῦ Τατοΐου, ἤτοι γιά τά πρώην βασιλικά κτήματα, στά ὁποῖα δεσπόζει τό (λιτό) ἀνάκτορο.

Τό ἔχω περπατήσει αὐτό τό δάσος, οὐκ ὀλίγες φορές, Καί ὡς παιδί, μέ τόν πατέρα μου, πού μᾶς πήγαινε ἐκεῖ σέ κάθε εὐκαιρία γιά νά ἀπολαύσουμε τήν φύση, ἀλλά καί ἀργότερα, μέ τόν «Ὁδοιπορικό», τόν ὀρειβατικό-φυσιολατρικό Σύλλογο τοῦ Πειραιῶς, κάποιες Κυριακές, πού δέν «εἴχαμε βουνό» καί πηγαίναμε «Τατόι γιά ξεμούδιασμα»…

Πρόκειται, πράγματι, γιά ἕνα μοναδικό σέ ὀμορφιά κομμάτι τῆς εὐλογημένης Ἀττικῆς γῆς. Καί εἶχε καεῖ ἡ καρδιά μου, ὅταν, περί τά τέλη τοῦ ’70, ἀρχές ’80, εἶχα βρεθεῖ ἐκεῖ, στό «ἀνάκτορο» καί εἶχα ἔλθει ἀντιμέτωπος μέ τήν ἀθλιότητα τῆς ἑλληνικῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία –γιά λόγους τούς ὁποίους οὐδέποτε μπόρεσα νά καταλάβω– εἶχε ἀφήσει τό κτῆμα καί τό κτηριακό συγκρότημα νά καταρρέει καί νά καταστρέφεται…

Μοῦ ἦταν ἀδιανόητο νά ἀντιληφθῶ τό μέγεθος τῆς ἀφροσύνης πού διακατεῖχε (εὔχομαι νά ἔχει ἐκλείψει τό φαινόμενο) τήν ἑλληνική δημόσια διοίκηση, ἀλλά καί τίς μετά τό 1974 κυβερνήσεις, πού ἄφηναν νά ἀποσυντίθεται ἕνας ἀληθινός θησαυρός, μέρος ἀναπόσπαστο τῆς ἱστορίας καί τῆς πολιτισμικῆς μας κληρονομιᾶς. Χρειάσθηκε νά φθάσουμε στόν θάνατο τοῦ Κωνσταντίνου καί στήν ἐπιθυμία τῆς οἰκογενείας του νά ταφεῖ στό Τατόι, γιά νά εὐαισθητοποιηθεῖ ἡ Πολιτεία καί νά πράξει τό αὐτονόητο, δηλαδή τό καθῆκον της, τήν διάσωση καί ἀξιοποίηση αὐτοῦ τοῦ ἐξαιρετικοῦ πνεύμονος τῆς Ἀττικῆς.

Χρειάσθηκε νά δοῦν τό φῶς τῆς δημοσιότητος οἱ ἄθλιες φωτογραφίες τοῦ κτήματος, πού εἶχε καεῖ καί κανείς δέν εἶχε φροντίσει γιά τόν καθαρισμό του, γιά νά γίνουν κάποια «ἔργα-ἀστραπή» καί νά πραγματοποιηθεῖ ἡ ταφή, σέ ἕνα σχεδόν σεληνιακό ἀλλά ὄχι μαῦρο τοπίο.

Ἔτσι, ὁ νεκρός Κωνσταντῖνος ἔγινε ἡ αἰτία νά ἀφυπνισθοῦν κάποιες κοιμώμενες συνειδήσεις. Καί μπορεῖ νά μήν ἐτάφη μέ τιμές πρώην ἀρχηγοῦ κράτους (παρ’ ὅτι ὑπῆρξε ἀρχηγός τοῦ κράτους μας), ἀλλά μέ τήν ἐπιθυμία του νά ταφεῖ δίπλα στούς γονεῖς του ἔφερε στήν ἐπικαιρότητα τό ἐρώτημα: «Τί στήν εὐχή ἔχετε πάθει οἱ πολιτικοί;» καί ἔτσι φθάσαμε στίς χθεσινές ἐξαγγελίες καί στίς «μακέτες», γιά τό πῶς θά γίνει τό «Τατόι» ὅταν θά παραδοθεῖ στούς πολῖτες.

Αὐτό, λοιπόν, εἶναι πού μᾶς τρομάζει. Καί θά πρέπει νά ὑπάρξουν αὐστηρά ἀλλά καί ἀποτελεσματικά μέτρα ἀσφαλείας, διότι «μέ τήν τρέλλα πού κουβαλοῦν» μερικοί, τά πρώην βασιλικά κτήματα μπορεῖ νά γίνουν στόχος τῶν γνωστῶν διεστραμμένων τύπων, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι καταστρέφοντας ἀποδίδουν δικαιοσύνη καί μάχονται γιά τήν δημοκρατία.

Χωρίς ἀμφιβολία, περιμένουμε νά θαυμάσουμε καί νά ἀπολαύσουμε τό νέο Τατόι, περιμένουμε νά περιηγηθοῦμε τό πρότυπο ἐθνικό πάρκο, τό ὁποῖο ἔχει σχεδιασθεῖ καί ἀρχίζει νά διαμορφώνεται. Ἀναμένουμε, ὅμως, ἀπό τήν Πολιτεία, νά φροντίσει γιά τήν διατήρηση (καί ἐπιτήρηση) αὐτῆς τῆς μεγάλης ἀνάσας γιά τήν πολύπαθη Ἀττική.

Ἄς γίνει τό Τατόι ἡ ἀρχή γιά τήν ἐν γένει ἀναβάθμιση καί προστασία τῶν ἑλληνικῶν δασῶν, τά ὁποῖα ἔχουμε ἀφήσει στήν μοῖρά τους καί τά θυμόμαστε μόνο ὅταν θρηνοῦμε ἐπάνω στά «ἀποκαΐδια» τους…

Απόψεις

«Ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας ἤ… ζευγᾶς ζευγᾶς κ. Σακελλαροπούλου»

Εφημερίς Εστία
«Εἶναι νίκη τῶν δικαιωμάτων ἡ ἔκπτωση τοῦ ἀξιώματος τῆς Προέδρου ἀπό τόν ἑνωτικό ὑπερκομματικό χαρακτῆρα του καί ἡ συμμετοχή σέ δημόσια ἐπινίκια γιά τόν γάμο σέ οἰνοπωλεῖο;» – «Ἡ σιωπή εἶναι προδοσία τοῦ λειτουργήματος τοῦ Κλήρου» – «Οἱ δηλώσεις πού ἔκαναν βουλευτές, θά τούς ἀκολουθοῦν στό μέλλον»

Ἡ ἠθική χρεοκοπία: Συνηθίσαμε τόν βοῦρκο

Μανώλης Κοττάκης
ΣΗΜΕΡΑ θά εἶμαι ὀλίγον ἐξομολογητικός.

Πρότασις μομφῆς Τσίπρα κατά τοῦ «νάρκισσου» Κασσελάκη

Εφημερίς Εστία
ΒΟΜΒΑ μεγατόνων στήν Κουμουνδούρου ἔρριξε ὁ πρώην Πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κ. Ἀλέξης Τσίπρας, λίγες ὧρες πρίν ἀνέβει ὁ κ. Στέφανος Κασσελάκης στό βῆμα τοῦ Συνεδρίου.

Ἡ ἄλλη πλευρά τοῦ «μένουμε σπίτι»…

Δημήτρης Καπράνος
Δέν εἶναι λίγες οἱ φορές πού λές «σήμερα θά κάνω αὐτό», ἀλλά δέν τό κάνεις ποτέ.

Σάββατον, 22 Φεβρουαρίου 1964

Πρό 60 ἐτῶν
O ΚΟΣΜΟΣ ΕΠΑΝΟΔΟΥ ΜΑΤΑΙΩΣΙΣ