Ότι και να κάνουμε, θα υπάρχει το “χαρτί -μολύβι”

“Είμαι εν ζωή”! Με αυτές τις τρεις λεξούλες, ένας ηλικιωμένος συμπατριώτης μας “βρήκε το δίκιο” του στα γραφεία του ΕΦΚΑ (του ΙΚΑ, που λέγαμε παλαιότερα) και …επέστρεψε από την Αχερουσία στην λίμνη των προβλημάτων της καθημερινότητας.

“Είμαι εν ζωή” αναγκάσθηκε να γράψει και εν συνεχεία να υπογράψει την “Δήλωση του Νόμου 105”, ώστε να αποδείξει ότι δεν τον είχε παραλάβει ο μαύρος καβαλάρης, για να τον μεταφέρει στα λιβάδια με τους ασφοδέλους!

“Είμαι εν ζωή”! Κι αυτό επειδή τον είχαν καταγράψει στους απελθόντες, στους έχοντες εγκαταλείψει τον μάταιο ετούτο κόσμο. Και χρειάσθηκαν δυο ολόκληρες ώρες, για να “ψάξουν τα χαρτιά” και να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι για να του χορηγηθεί η βεβαίωση συνταξιοδοτήσεως την οποία είχε ζητήσει, “καλό θα ήταν να υπογράψει και μια υπεύθυνη δήλωση ότι ζει”!

“Είμαι εν ζωή”! Για σκεφθείτε αυτόν τον άνθρωπο , ο οποίος αναγκάσθηκε -αφού περίμενε σωριασμένος σε μια καρέκλα επί δίωρον-να υπογράψει την εν λόγω δήλωση! Από την μια μπορεί να έλεγε μέσα του: “Μα τι στην ευχή έχω κάνει στραβά και με έχουν για πεθαμένο;”. Ύστερα- διόλου απίθανο- μπορεί να σκέφθηκε: “Βρε, μήπως έχω πεθάνει και όλα αυτά συμβαίνουν σε έναν άλλο κόσμο;”. Μέχρι να φθάσει στο λυτρωτικό: “Βρε ας βάλω μια τζίφρα να βγω έξω από αυτό το φρενοκομείο”!

Διαβάζω το ρεπορτάζ: “Από τους εκτόν είκοσι υπαλλήλους του ΕΦΚΑ που υπηρετούν στη Γενική Διεύθυνση Πληροφορικής μόνο οι πενήντα έχουν γνώσεις πληροφορικής και από αυτούς, οι τριάντα προσελήφθησαν προ του 2005.Εκτοτε δεν έχουν μετεκπαιδευθεί στις νέες τεχνολογίες”…

Για σκέψου, όμως, φίλε μου, τί μπορεί να σου κάνει το “μηχανάκι”. Κάποιος πάτησε ένα κουμπί και σε κατέταξε στους “έχετε γεια βρυσούλες”. Και προχώρησαν τα “δεδομένα”, πέρασε το όνομά σου σε δεκάδες “σκληρούς δίσκους” και εσύ, ενώ εξακολουθούσες να πληρώνεσαι, να πληρώνεις, να ψηφίζεις, να καταβάλεις τον ΕΝΦΙΑ και τον φόρο εισοδήματος, να κάνεις τα εμβόλιά σου, να σου έρχονται τα μηνύματα στο κινητό σου. “Μόλις τελειώσατε με την αναμνηστική δόση- ετοιμασθείτε για την επόμενη”. Για τα “μηχανάκια” ,όμως, ήσουν “Γαίαν έχοις ελαφράν”. Έτσι είναι οι “νεες τεχνολογίες”. Δεν αρκεί να επιδείξεις το σαρκίον σου για να αποδείξεις ότι “είσαι εν ζωή” αν το “μηχανάκι” σε έχει στείλει “εν τόπω χλοερώ, ένθα απέδρα πάσα οδύνη, λύπη και στεναγμός”…

Αν σε έχει καταχωρίσει ο “κομπιούτερ” στους “μετά πνευμάτων δικαίων τετελειωμένων” (και ουχί “και τελειωμένων” που λένε πολλοί παπάδες), θα πρέπει τελικώς-προς μεγάλην “ξευτίλα” (είναι ο πλέον δόκιμος όρος) της “Πληροφορικής”, να καταφύγεις στο ταπεινό “χαρτί-μολύβι” και να βεβαιώσεις: “Είμαι εν ζωή”!

Τώρα, όμως, που το καλοσκέπτομαι, αγαπητέ μας συμπολίτη. Σκέφθηκες από πόσα βάσανα θα είχες απαλλαγεί αν ζητούσες να λάβεις από τον ΕΦΚΑ μια επίσημη βεβαίωση ότι “βλέπεις τα ραδίκια ανάποδα”; Όποιος και να σου χτυπούσε την πόρτα (ΔΕΗ-ΟΤΕ-ΕΥΔΑΠ-ΦΠΑ-ΕΦΚΑ-ΑΜΚΑ-ΑΦΜ) θα έδειχνες ένα χαρτάκι και θα έλεγες , κοιτάζοντας προς τον ουρανό: “ Ουκ εστιν ώδε”…