Οἱ «Ρουβίκωνες» δέν ἦλθαν τυχαῖα…

Καί τώρα… ΕΔΕ! Καί θά ἐντοπίσουμε τίς εὐθύνες στούς ἀστυνομικούς οἱ ὁποῖοι εἶχαν τήν εὐθύνη γιά τήν φύλαξη τοῦ κτιρίου τῆς Βουλῆς.

Διότι οἱ ἀστυνομικοί εἶναι ἐκεῖνοι πού ὅταν οἱ Ρουβίκωνες «τήν ἔπεφταν» στήν Βουλή, ἔλεγαν «δέν βαριέσαι, δικά μας παιδιά εἶναι!». Διότι οἱ ἀστυνομικοί τούς ἔβγαζαν ἀπό τά περιπολικά καί τούς ἔστελναν σπίτι τους μέ ταξί! Διότι οἱ ἀστυνομικοί εἶναι ἐκεῖνοι πού παρακολουθοῦσαν τήν τότε πρόεδρο τῆς Βουλῆς νά τούς «τραβάει τό αὐτί», γιατί εἶχαν «ἐνοχλήσει» τά παιδιά πού εἶχαν κάνει «περατζάδα» ἀπό τό προαύλιο τοῦ Κοινοβουλίου κάνοντας «χαβαλέ».

Μεταξύ μας, ἀγαπητοί, ἡ ἐπίθεση καί τό «βάψιμο» τῆς Βουλῆς δέν θά ἔπρεπε νά μᾶς ἐκπλήσσει. Μέ τήν λογική τῶν κυβερνώντων, αὐτό δέν ἦταν παρά μιά «ἐντονότερη μορφή ἀκτιβισμοῦ». Καί –γιά νά μποῦμε στό μυαλό τῶν φίλα προσκειμένων– μήπως εἶναι καλύτερα νά ἐπιτρέπουμε στά «δικά μας παιδιά» νά μπογιατίζουν τήν Βουλή, νά μποῦν καί μέσα στίς αἴθουσες καί νά τίς «στολίσουν» καταλλήλως, παρά νά σπᾶνε καταστήματα καί βιτρῖνες; Βρέ, μήπως εἶναι καλύτερα νά τούς δώσουμε χῶρο στά δημόσια κτίρια γιά νά μήν ἀνατινάζουν ΑΤΜ καί νά ἐπιτίθενται σέ ἄνδρες τοῦ Λιμενικοῦ καί τῆς Ἀστυνομίας στά Ἐξάρχεια; Δηλαδή γιατί ξαφνικά τρελαινόμαστε; Ξεχνᾶμε ὅτι κοτζάμ Ἀμερικανός πρέσβυς θεώρησε ἐπιπολαιότητα τό «βάψιμο» τῆς κατοικίας του;

Καί τί ἔκαναν τά παιδιά; Στό κάτω-κάτω σέ ἑλληνική περιουσία ἐξάσκησαν τίς ἱκανότητές τους στήν ἀφηρημένη ζωγραφική καί ὄχι σέ ξένα ἐδάφη, ὅπως εἶναι οἱ πρεσβεῖες τοῦ Ἰσραήλ, τῆς Ἰταλίας καί τῆς Γαλλίας, τίς ὁποῖες ἔχουν ἐπίσης «ἐπισκεφθεῖ». ΔΕΝ εἶναι καλύτερα νά «τά βρίσκουμε» μεταξύ μας καί νά ἀποφεύγουμε τυχόν διπλωματικά ἐπεισόδια;

Καί γιατί φωνάζετε πού διεκοσμήθη ἡ Βουλή; Ἀπέναντι δέν βρίσκεται ἡ Γαλλική πρεσβεία καί τό Ὑπουργεῖο τῶν Ἐξωτερικῶν, στά ὁποῖα ἔχουν «δραστηριοποιηθεῖ» τά παιδιά καί ἔχουν προβάλει τήν δράση τους μέ βίντεο; Δέν ἦταν ἑπόμενο νά κάνουν ἕνα ἀκόμη βῆμα καί νά βρεθοῦν στό «Ναό τῆς δημοκρατίας»; Τό εἶπε, ἐξ ἄλλου, καί μιά κυρία (δέν θυμᾶμαι ποιά ἦταν ἀκριβῶς) ἡ ὁποία ἔδινε συνέντευξη χθές τό μεσημέρι στό «Στάρ», ὑποψηφία εὐρωβουλευτής μέ τήν κυβερνητική παράταξη, ὅταν ἐρωτήθη σχετικῶς μέ τό «πέσιμο» τῶν Ρουβικώνων στή Βουλή.

«Γιά ὅλα εὐθύνεται τό τοξικό κλῖμα τό ὁποῖο ἔχει δημιουργήσει ἡ ἀξιωματική ἀντιπολίτευση»! Διότι ἄν εἴχαμε ἐπιβάλει τήν «δική μας δημοκρατία», ὅπως ἔχει διακηρύξει ὁ μέγας ἀναπληρωτής Ὑγείας, δέν θά εἴχαμε ἀξιωματική ἀντιπολίτευση οὔτε κἄν ἀντιπολίτευση, καί συνεπῶς δέν θά εἴχαμε νά ἀπολογηθοῦμε σέ ὁποιονδήποτε!

Καί μήν ἀκούω ἐκεῖνα τά οὐτιδανά «Ποτέ δέν εἴχαμε φθάσει σ’ αὐτό τό χάλι», διότι θά ἐκραγῶ. Ἔκαναν μιά προσπάθεια νά συγκεντρωθοῦν οἱ κάτοικοι τῶν Ἐξαρχείων καί νά διαμαρτυρηθοῦν, ἀπαιτώντας νά «πάρουν πίσω» τήν περιοχή τους, καί κανείς ἀπό τούς φωνακλάδες πολιτικούς δέν τούς συμπαραστάθηκε! Οἱ «Ρουβίκωνες» καί οἱ λάτρεις τοῦ Κουφοντίνα, πού διαφεντεύουν τόν δημόσιο βίο, ἐκβιάζουν τούς θεσμούς καί βγάζουν τήν γλῶσσα στήν δημοκρατία, δέν ἦλθαν τυχαῖα! Καί δέν θά ξεκολλήσουν εὔκολα ἀπό τήν πλάτη μας.

Απόψεις

Σάββατον, 5 Νοεμβρίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΛΕΠΤΑ!» - «ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΙΣΙΟΥΣ ΠΑΡΙΣΙΟΙ,»

«Τά Ἴμια ἦταν ἑλληνικά. Ἦττα ὅτι γκριζάρανε οἱ ζῶνες»

Εφημερίς Εστία
Πρώτη φορά Ἕλλην πολιτικός παραδέχεται δημοσίως ὅτι ἡ Κυβέρνησις Σημίτη ἔχασε κυριαρχία ἐπί ἑλληνικοῦ ἐδάφους στήν ἑλληνοτουρκική κρίση τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1996 – Βολές κατά ΠΑΣΟΚ, στήριξις στόν Βενιζέλο καί τόν... Γιῶργο Παπανδρέου

Τό μάθημα ἀπό τίς ΗΠΑ: Μήν ἀγνοεῖς τίς πλειοψηφίες

Μανώλης Κοττάκης
Αὐξάνεται ὁ ριζοσπαστισμός κατά τοῦ καπιταλισμοῦ τῶν ἐλίτ πού δέν περιλαμβάνει τά λαϊκά στρώματα – Ἀπό Ἀριστερά στήν Ἀμερική καί ἀπό Δεξιά στήν Εὐρώπη

Καινούργιο κοσκινάκι μου, ἐδῶ καί τώρα

Δημήτρης Καπράνος
Πᾶμε τώρα νά δοῦμε τό «γιατί τώρα;», πού ἀκούγεται –κακῶς, κατά τήν ἄποψή μας– σχετικά μέ τίς ἀποκαλύψεις διαφόρων, πολύ σοβαρῶν, ὑποθέσεων διαφθορᾶς.

Σαρία vs Εὐρωπαϊκό Δίκαιο: Ἡ μάχη γιά τά ἰσλαμικά δικαστήρια καί τό νικάμπ

Εφημερίς Εστία
Ἡ ἄνοδος τῶν θρησκευτικῶν ὀργάνων ἐπίλυσης διαφορῶν καί ἡ ἀπάντηση τῶν εὐρωπαϊκῶν κυβερνήσεων, ὅπως τῆς Ἰταλίας, μέ ἀπαγορεύσεις καί κόκκινες γραμμές