Ὁ Νταλί καί οἱ πίνακές του…

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΩΤΙΟΥ

Ἐκ Ν. Ὑόρκης τηλεγραφοῦν:

«Ὁ Ἱσπανός ζωγράφος Σαλβατώρ Νταλί ἔφθασε εἰς Ν. Ὑόρκην καί ἐξέπληξε τούς δημοσιογράφους: «Τό πᾶν συγκεντροῦται εἰς τό αὐτί», ἐδήλωσε, προσθέσας ὅτι φέρει μεθ’ ἑαυτοῦ πρός πώλησιν νέους πίνακας οἵτινες «ἀνήκουν εἰς τήν ἐποχήν τοῦ αὐτιοῦ».

Φαίνεται, ὅτι ἡ μητέρα του δέν τοῦ εἶχε τραβήξει ἀρκετά τό αὐτί, ὅταν ὁ Σαλβατώρ ἦτο μικρός! Ἐφ’ ᾧ καί νομίζει, ὅτι τώρα μόλις ἔφθασεν ἡ ἐποχή τοῦ αὐτιοῦ, ἐνῷ δι’ αὐτόν παρῆλθε φεῦ! πρό πολλοῦ!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΣΙΑΤΙΚΗ ΓΡΙΠΠΗ

Ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ἀνεκοινώθη ὅτι τά σημειωθέντα κρούσματα γρίππης εἰς τήν Μυτιλήνην δέν ὀφείλονται εἰς τόν ἴον τῆς Ἀσιατικῆς γρίππης. Σχετικῶς, μάλιστα, ἀνεκοινώθη καί ἐκ τῆς Παγκοσμίου ὀργανώσεως ὑγείας ὅτι εἰς οὐδέν σημεῖον τῆς γῆς ὑπάρχει ἐπιδημία Ἀσιατικῆς γρίππης.

Ο ΠΡΟΜΑΧΩΝ ΤΟΥ ΦΡΑΓΚΛΙΝΟΥ

Δι’ ὑπουργικῆς ἀποφάσεως χαρακτηρίζεται ὡς ἀρχαιολογικός χῶρος ὁ Προμαχών τοῦ Φραγκλίνου ἐν Μεσολογγίῳ μετά τῆς ἐλευθέρας περιοχῆς αὐτοῦ.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.