Ὁ «ἄπιστος» Θωμᾶς καί οἱ πιστοί του…

Εἶναι βέβαιο ὅτι ἄν ζοῦσε σήμερα ὁ Θωμᾶς, ὁ δύσπιστος μαθητής τοῦ Κυρίου, θά ἦταν περιζήτητος. Καί κανείς δέν θά τόν ἀποκαλοῦσε πλέον «Ἄπιστο».

Ὅλοι θά τόν εὕρισκαν λογικό, σώφρονα, ὅλοι θά τόν ἤθελαν στήν δούλεψή τους.

Διότι, σκέψου ἕναν ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος, σέ μιά ἐποχή ὅπως ἐκείνη τῆς Καινῆς Διαθήκης, ζήτησε νά θέσει «τόν δάκτυλον εἰς τόν τύπον τῶν ἥλων». Σκέψου πόσο ἐπιφυλακτικός καί πόσο «κουμπωμένος» ἦταν, ἀκόμη καί ἀπέναντι στόν δάσκαλό του, τόν ὁποῖο εἶχε δεῖ ἰδίοις ὄμμασι –κατά τάς Γραφάς– νά θαυματουργεῖ!

Σήμερα, ἀλήθεια, πόσο ἀποδεκτός καί πόσο «ἐντάξει» μᾶς φαίνεται ὁ (οἱοσδήποτε) Θωμᾶς! Ὄχι «δάκτυλον εἰς τόν τύπον», ἀλλά δέκα διασταυρώσεις, ἐπαληθεύσεις καί τεκμηριώσεις χρειάζεσαι γιά νά πιστέψεις κάποιον! Ὁ «ἄπιστος Θωμᾶς» εἶναι πλέον ὁ καθημερινός, ἁπλός ἄνθρωπος. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δέχεται καταιγισμό πληροφοριῶν, ὁ πολίτης πού βομβαρδίζεται ἀπό fake news καί πού καθώς τά ἔχει σχεδόν χαμένα προσπαθεῖ νά καταλάβει ποῦ βρίσκεται –ἄν ὑπάρχει φυσικά– ἡ ἀλήθεια.

Κάθομαι τίς προάλλες στό γραφεῖο καί μπαίνω στό διαδίκτυο νά «πάρω γεύση». Καί πέφτω ἐπάνω στά περί Μαδοῦρο καί Γουαϊδό, στήν Βενεζουέλα.

Οἱ μισοί νά πανηγυρίζουν πού «ἔπεσε ὁ δικτάτορας», οἱ ἄλλοι μισοί νά ὑποστηρίζουν ὅτι «πρόκειται γιά πραξικόπημα-ἐπικοινωνιακό φιάσκο τῶν Ἀμερικάνων».

Κι ἀφοῦ ἔχεις κάνει τόν περίπατο στό διαδίκτυο κι ἔχεις γίνει πέντε φορές «Θωμᾶς» ἀνεβαίνεις στό σαλόνι γιά νά δεῖς τί συμβαίνει ἀπό τήν τηλεόραση.

Φυσικά θά ψάξεις τήν ΕΡΤ, τήν δημόσια τηλεόραση, πού τήν πληρώνουμε ὅλοι, καί ἡ ὁποία –ἄν συμβαίνει κάτι σοβαρό καί ἔκτακτο– ἔχει «ἀπ’ εὐθείας συνδέσεις».

Ἅμ’ δέ! Μιά κυρία μέ περίεργη κόμμωση κι ἕνας νεαρός πού ὁμιλεῖ «μέσα ἀπ’ τά δόντια» συζητοῦν γιά τραγούδια τοῦ Δημήτρη Παπάζογλου!

Περνᾶς ἀμέσως ΕΡΤ2, ΕΡΤ3, Κανάλι Βουλῆς, βλέπεις σέ «Ἄλφα» καί «Ἀντέννα» κάτι σάχλες, στό «Ὄπεν» ἔχει τά ἴδια, ὁ «Σκάι» παίζει ἐκεῖνες τίς φαιδρές τουρκο-παραγωγές καί στό «Στάρ» ἔχει τούρκικο σήριαλ. Μοιραῖα, καταφεύγεις στά ξένα κανάλια, τά «δορυφορικά». Καί ἔχεις ἀμέσως εἰκόνα ἀπό τό CNN, ἀπό τά γαλλικά κανάλια, ἀπό τήν DW.

«Ἄπιστοι Θωμάδες» εἴμαστε ὅλοι πλέον. Καί ψάχνουμε νά βροῦμε «τόν τύπον τῶν ἥλων» διότι ἡ ἀλήθεια σταυρώνεται καθημερινά! Καί ὄχι μόνο τόν τύπον ἀλλά καί τά ἴδια τά καρφιά θέλουμε πλέον νά δοῦμε, διότι τό κακό παράγινε!

Καί τό ἔχουν ἀντιληφθεῖ καί ὅλα τά σοβαρά τηλεοπτικά δίκτυα καί πλέον φιλοξενοῦν ὅλες τίς ἀπόψεις. Ἔτσι στό CNN ἀκούσαμε τούς Ἀμερικανούς, ἀκούσαμε τούς ἀντι-Μαδουρικούς, ἀλλά εἴδαμε καί ἕναν πρώην σύμβουλο τοῦ Μαδοῦρο, πού ζεῖ πλέον ἐκτός Βενεζουέλας, νά λέει ὅτι «κάθε φορά πού κάνει ἕνα “μπράφ” ὁ Γκουαϊδό μᾶς λέει ὅτι “εἶναι ἡ ἀρχή τοῦ τέλους”, ἀλλά ποιός τόν πιστεύει ἔπειτα ἀπό τόσες “ἀρχές;”»!

Μήν τό συζητᾶτε, ἀγαπητοί, ὁ «Ἄπιστος Θωμᾶς» ἄνοιξε τόν δρόμο, καί σήμερα εἴμαστε ὅλοι «πιστοί» του. Θέλουμε «ἀποδείξεις καί ὀνόματα» γιά τό κάθε τι. Καί τό πόσο «Θωμάδες» εἴμαστε θά τό δοῦν καί οἱ πολιτικοί στίς ἐκλογές. Βοήθειά μας!

Απόψεις

Μέ εὐθῦνες τοῦ κράτους ὁ θάνατος Μαζωνάκη;

Εφημερίς Εστία
Παρά τόν σάλο καί τίς εἰσηγήσεις τῶν ἀναισθησιολόγων, ὁ Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος ἀνανέωσε τήν δυνατότητα ἐκτέλεσης συνταγῶν προποφόλης ἀπό τά ἰδιωτικά φαρμακεῖα, σέ ἀντίθεση μέ ὅ,τι ἰσχύει στήν ΕΕ καί διεθνῶς

«Τίς τελευταῖες δεκαετίες τό κοινό τῆς ποίησης, τοὐλάχιστον στήν Ἑλλάδα, ἔχει μεγαλώσει σημαντικά»

Εφημερίς Εστία
Ὁ πρυτανεύων τῆς νεωτέρας ποιήσεως, Ἀντώνης Φωστιέρης, πρεσβεύει πώς «εἶναι πολύ ἐνθαρρυντικό τό γεγονός ὅτι ἐμφανίζονται συνεχῶς νέοι ποιητές, ἐκδίδονται πολλά ποιητικά βιβλία καί ὑπάρχουν νέοι ἐκδοτικοί οἶκοι. Ὑπάρχει μιά κινητικότητα, ἀκόμη κι ἄν δέν γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τό εὐρύτερο κοινωνικό σύνολο».

Μνῆμες, πολλές, μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς…

Δημήτρης Καπράνος
«Θά πᾶς νά καλύψεις τήν δίκη τῶν βασανιστῶν» μοῦ εἶπε ὁ Σαράντος Σαραντάκος, ἀρχισυντάκτης μου στήν «Βραδυνή»

Σχέδιο ἀνατίναξης τῆς δίκης Τριαντόπουλου

Εφημερίς Εστία
Τό παρασκήνιο τοῦ Μαξίμου γιά νά ναυαγήσει τό Εἰδικό Δικαστήριο

Ὅταν ὁ Ἑλληνισμός ἑνώνεται, ἡ Ἄγκυρα ὑποχωρεῖ

Μύρνα Νικολαΐδου
Παρά τά σφάλματα στά ὁποῖα ἔχει ὑποπέσει ἡ ἑλληνική διπλωματία τά τελευταῖα –καί ὄχι μόνο– χρόνια, μέ προεξάρχον τό δόγμα τῶν «ἤρεμων νερῶν» μέ τήν Τουρκία, ὑπάρχουν καί κάποιες φωτεινές ἐξαιρέσεις πού μᾶς δίδουν ἐλπίδα