Επρεπε νά βομβαρδιστοῦν μέ drone δύο τάνκερ τοῦ Γιώργου Προκοπίου καί τοῦ Γιάννη Ἀλαφούζου πού μετέφεραν «νόμιμο ρωσσικό πετρέλαιο» ἀπό τό Καζακστάν στήν Εὐρώπη μέσῳ τοῦ ἀγωγοῦ τῆς Μόσχας γιά νά ξεσηκωθεῖ ἡ φιλοκυβερνητική ἀρθρογραφία καί νά ζητᾶ νά ἀλλάξει ἡ Ἑλλάς στάση ἀπέναντι στήν «ἀχάριστη» Οὐκρανία.
Ἔπρεπε νά βομβαρδιστεῖ τό τάνκερ τοῦ κυρίου Ἀλαφούζου γιά νά δοῦμε γραμμένο καί ἀναμεταδιδόμενο ἀπό τούς διαύλους του ἕνα ἄρθρο πού λέει (καθυστερημένα, ἀλλά σωστά) ὅτι ἐνῷ ἐμεῖς στηρίξαμε τήν Οὐκρανία λόγῳ τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς στήν Κύπρο, ἐκείνη ἔχει δώσει ρεσιτάλ φιλοτουρκισμοῦ στό παρασκήνιο καί ἔφθασε στό σημεῖο νά ἀπαιτεῖ τά drones πού θά συμπαράγουμε νά μήν ἔχουν ποτέ στόχο τήν φίλη της τήν Τουρκία.
Ἔπρεπε νά τεθεῖ σέ διακινδύνευση ἡ ἀκεραιότητα περιουσιῶν καί ἀνθρώπων, ναυτικῶν μας, γιά νά βάλει βέτο –ἀπό τίς σπάνιες φορές– ἡ ἑλληνική Κυβέρνηση στήν Κομμισσιόν κατά τῆς ἐπιβολῆς ἀντιρωσσικῶν κυρώσεων – οἱ ἀγρότες μας στήν βόρειο Ἑλλάδα πού πωλοῦσαν κάποτε ροδάκινα στήν Ρωσσία καί οἱ γουνέμποροι τῆς Καστοριᾶς πού καταστράφηκαν δέν ἀξιώθηκαν ποτέ τέτοιες δόξες. Καί βεβαίως ἔπρεπε νά φθάσει τό θέμα στό μή παρέκει γιά νά ὁμολογήσουν δημοσίως ὁρισμένοι δίαυλοι πού πωλοῦν ἀντιρωσσισμό ἀπό τό πρωί μέχρι τό βράδυ ἐδῶ καί τέσσερα χρόνια ὅτι οἱ ἰδιοκτῆτες τους μεταφέρουν καί πωλοῦν πετρέλαιο τοῦ Πούτιν «νομίμως».
Ὁ ἀμερικανικός Τύπος ἔχει ἰσχυριστεῖ ὅτι τό κάνουν καί παρανόμως, ἀλλά τό θέμα μας δέν εἶναι αὐτό. Τό μέγα θέμα εἶναι ὁ γεωπολιτικός λαϊκισμός εἰς βάρος τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων καί ἡ ναυτιλία μας εὐρύτερα. Διότι, εἴτε νόμιμο ρωσσικό πετρέλαιο διακινεῖς εἴτε παράνομο, τόν Πούτιν καί τήν ρωσσική οἰκονομία ἐνισχύεις. Ἰδού γιατί ἐμεῖς, ὅταν δεχόμασταν ἐπιθέσεις αὐτά τά τέσσερα δραματικά χρόνια γιά «φιλορωσσισμό», τούς λέγαμε ὅτι δέν εἶναι δυνατόν νά καταγγέλλετε τόν Πούτιν τό πρωί ἀπό τά μικρόφωνά σας καί τό βράδυ νά μεταφέρετε τό πετρέλαιό του ἀπό τήν Ρωσσία, νά τό βαφτίζετε ἑλληνικό στά διεθνῆ ὕδατα καί μετά ὅλα καλά, πᾶμε νά κάνουμε καί καμμιά μετεγγραφή. Σχιζοειδές! Ἔρχεται ἡ ὥρα πού ὁ γεωπολιτικός λαϊκισμός καταρρίπτεται καί πού οἱ ἐκφραστές του δια-σύ-ρο-νται. Αὐτή ἡ ὥρα ἦρθε χθές. Καί γιά νά μήν ἐκτεθοῦν ὁρισμένοι μέ τά ἴδια τους τά λόγια, ἀνέγνωσαν χωρίς ντροπή κείμενα συναδέλφων πού ἔλεγαν αὐτά πού δέν τολμοῦσαν νά «ὑπογράψουν» οἱ ἴδιοι.
Ἡ διαφορά μας μαζί τους εἶναι μιά ἁπλῆ ἔννοια, πού συνιστᾶ τήν λεπτή διαχωριστική γραμμή: Ὀνομάζεται «ἐθνικό συμφέρον». Ἐμεῖς δέν λέμε ὅτι εἶναι λάθος νά μεταφέρουν ρωσσικό πετρέλαιο ἀπό ἐμπόλεμες περιοχές οἱ ἐφοπλιστές μας οὔτε νά μεταφέρουν ἀμερικανικό γιά τόν ἀνεφοδιασμό τοῦ στόλου τῶν ΗΠΑ στόν πόλεμο τοῦ Περσικοῦ Κόλπου (ὅπως συνέβη τό 1991) ἄλλοι ἐφοπλιστές μας. Σωστό εἶναι. Καλά κάνουν καί ὁ κύριος Προκοπίου καί ὁ κύριος Ἀλαφοῦζος καί ὅποιος ἄλλος. Καί οἱ λόγοι εἶναι δύο.
Ὁ πρῶτος: Ἡ ναυτιλία μας καί ὁ πειρατικός τρόπος πού καμμιά φορά λειτουργεῖ ἔχει μέν ὡς στόχο τό κέρδος, ἀλλά ἀποτελεῖ καί ἕνα τεράστιο ἐθνικό πλεονέκτημα πρός ἀξιοποίηση. Οἱ σωστοί ἐφοπλιστές μποροῦν, ἄν ἔχουν μιά ἔξυπνη πατριωτική κυβέρνηση σύμμαχό τους, νά εἶναι ἕκαστος ὁ σκιώδης ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῆς χώρας. Μέ τόση δύναμη στήν Κίνα ὅπου ναυπηγοῦν τά «σκαριά» τους, στήν Μόσχα, στήν Γερμανία (τερματικοί σταθμοί LNG), ἀκόμη καί στόν Βόρειο Πόλο πού ἔχουν παρουσία, ὅπως ὁ Προκοπίου, στήν μεταφορά τοῦ ἀμερικανικοῦ LNG ἀπό τόν Νότο στόν Βορρᾶ, ὅπως ὁ καπετάν Παναγιώτης Τσάκος, εἶναι ἕνα ἀνεκτίμητο κεφάλαιο γιά τήν πατρίδα, γιά τήν Ἑλλάδα. Καί τοῦτο γιά ἕναν ἁπλό λόγο: διότι μέ τήν ναυτιλία ἡ Ἑλλάδα ἔχει κάτι πού δέν ἔχει καί μᾶλλον δέν θά ἀποκτήσει ποτέ ἡ Τουρκία. Ἐκτόπισμα στούς ὠκεανούς.
Ὁ συσχετισμός εἶναι «ἑκατό-μηδέν» ὑπέρ ἡμῶν. Γιά νά ἀξιοποιήσει ὅμως ἕνα κράτος τήν ναυτιλία του, ἀπαιτεῖται μιά ἀμφίδρομη σχέση: Νά ἀντιλαμβάνεται ὡς προέκταση τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τήν ναυτιλία τό κράτος καί νά κάνει τά πάντα γιά νά τῆς ἐξασφαλίζει τόν ζωτικό θαλάσσιο χῶρο τῆς Μεσογείου καί τοῦ Αἰγαίου, πού εἶναι προαιώνια ἑλληνικοί, γιά νά ἀναπτύσσεται. Ὄχι νά τούς «πουλᾶ» μπίρ παρά στήν διαπραγμάτευση κάθε μέρα.
Ἀλλά ἡ ἑλληνική πολιτική ἔχει στόν νοῦ της πῶς θά παίζει μπουνιές μέ ἐφοπλιστές, πῶς θά μετέχει ἀφανῶς τυχόν στά μετοχικά τους κεφάλαια γιά νά ξασπρίζει τό σκοτεινό μαῦρο της πρόσωπο, πῶς θά ἀκούει τά τηλέφωνά τους καί πῶς θά γλεντᾶ ἀγκαλιασμένη μαζί τους σέ παρακμιακά γκαλά καί σέ ξελιγωμένες δεξιώσεις.
Τό αὐτό πρέπει ὅμως νά κάνει καί ἡ ναυτιλία, εἰδικῶς ὅταν ἔχει μέσα ἐνημερώσεως. Νά δίνει μάχες γιά τά ἐθνικά δίκαια, ἀντί νά μετατρέπονται τά μικρόφωνά της σέ «διαφημιστικό περιβάλλον» γιά τήν ὑπερπροβολή τῶν παράνομων ἀξιώσεων τῆς γείτονος εἰς βάρος τῆς πατρίδας. Καί νά μήν ἔχει καβούρια στήν τσέπη ὅταν καλεῖται νά ἐνισχύσει τούς προμαχῶνες τοῦ Ἔθνους ἀπό τόν φόβο μήν τυχόν τήν παρεξηγήσει κάθε περαστική ὀρντινάντζα τῆς δυτικῆς διπλωματίας ἀπό τήν Ἀθήνα. Ἔτσι ἔχει νόημα. Ἀλλιῶς… προκοπή δέν κάνουμε.
Ὁ κόσμος τῆς ναυτιλίας ἔχει ἰσχύ, ἀλλά πρίν καί πάνω ἀπό ὅλα πρέπει νά σέβεται τόν ἑαυτό του. Οἱ ξένοι διπλωμάτες πρέπει νά κάνουν κυβιστήσεις στήν θέα τῆς ἰσχύος του καί ὄχι ἐκεῖνος στήν ὅποια ἰσχύ τῶν συνομιλητῶν του. Παράκλητοι εἴμαστε «ἐμεῖς» τῶν ἄλλων, ὄχι οἱ ἄλλοι ἡμῶν.
Ὁ δεύτερος λόγος: Θεωροῦμε σωστό πού μεταφέρει ἡ ναυτιλία μας νομίμως ἤ παρανόμως ρωσσικό ἤ ἄλλο πετρέλαιο γιατί ἄν ἔλειπε αὐτή ἡ πηγή προμήθειας ἀπό τό καλάθι τῆς ἐνεργειακῆς ἀγορᾶς, τότε ἐμεῖς καί ὅλη ἡ Δύση θά πληρώναμε πιθανῶς 3 εὐρώ τό λίτρο τήν βενζίνη γι’ αὐτόν τόν βλαμμένο πόλεμο τοῦ Βορρᾶ πού καταστρέφει οἰκονομίες στήν Εὐρώπη (πόσοι Γερμανοί τουρίστες θά ἔρθουν φέτος στήν Ἑλλάδα;) καί ἀφαιρεῖ χιλιάδες ζωές στά μέτωπα. Καί ἄν κάποιοι ξύπνησαν τώρα καί ζητοῦν μέτρα εἰς βάρος τῆς Οὐκρανίας, πού μέ τήν παρεμπόδιση τῆς μεταφορᾶς ρωσσικοῦ πετρελαίου ἐκτοξεύει τίς τιμές τοῦ πετρελαίου στόν Θεό, περιμένουμε νά κάνουν κάτι ἀκόμη πιό θαρραλέο.
Νά ποῦν δυνατά τό ἴδιο σέ ὅσες χῶρες ἀπό τήν γειτονιά τῆς Μεσογείου παρατείνουν λόγῳ τῶν ἐμμονῶν τους καί τῶν συμφερόντων τῶν ἡγεσιῶν τους τόν πόλεμο μέ τό Ἰράν. Νά τούς ποῦνε νά σταματήσουν. Αὐτός εἶναι ὁ ὁρισμός τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος. Ἀλλιῶς δέν θά τά γλιτώσουμε στό μέλλον τά 3 εὐρώ τό λίτρο τήν βενζίνη, μέ τά μυαλά πού κουβαλᾶνε. Δέν θά διαλύσουμε τόν πλανήτη γιά νά γλιτώσει τά δικαστήρια καί τήν ἐνδεχόμενη φυλακή ἕνας ἤ γιά νά πουλᾶ πανάκριβο πετρέλαιο καί νά μειώνει τά ἐλλείμματά του ἕνας ἄλλος. Ὁ κόσμος ὑπάρχει ἐκεῖθεν τοῦ Ἀτλαντικοῦ καί τῶν συμμαχιῶν του. Δέν σταματᾶ στό Ἄγαλμα τῆς Ἐλευθερίας ἤ στήν Κόκκινη Πλατεῖα. Ἐλπίζω νά μήν φθάσουμε στό σημεῖο νά βομβαρδίσουν ἑλληνικά πλοῖα στά Στενά τοῦ Ὁρμούζ γιά νά ἀναγκαστοῦν οἱ πεφωτισμένοι μας νά ἀναγνωρίσουν ὅτι, πλήν Οὐκρανίας, καί ἐκεῖ, λόγῳ τοῦ ἀδιέξοδου πολέμου, ἔχουμε ἀντικειμενικό πρόβλημα μέ σύμμαχες χῶρες.

