Πληρώνουμε ἀκριβά τήν ἀμνηστία στήν Τουρκία

Ἡ Διακήρυξη Φιλίας τήν «ξέπλυνε» στήν ΕΕ, πού κάνει δουλειές μέ «φοῦντες» μαζί της τώρα – Ποιά μύγα «τσίμπησε» τόν Ἐρντογάν

Τό πρῶτο μεγάλο πρόβλημα πού ἔχει ἡ ἑλληνική ἐξωτερική πολιτική, ἡ ὁποία μέ συστηματικότητα, συνέπεια καί μεθοδικότητα «ξεπλένει» τρία χρόνια τώρα τήν Τουρκία στήν Εὐρώπη καί στήν Ἀμερική, εἶναι τί θά βρεῖ νά πεῖ στούς Εὐρωπαίους ἑταίρους καί στούς ὑπερατλαντικούς συμμάχους, μετά τήν ἐπιθετική στροφή τοῦ Τούρκου Προέδρου ἐναντίον μας. Ὅτι ὁ Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος τόσα χρόνια ἦταν «καλός» γιά ἐμᾶς, ἔγινε ξαφνικά «κακός»;

Ἀπό «φίλος», μέ τόν ὁποῖον ὑπογράψαμε Διακηρύξεις μέσα στό γραφεῖο τοῦ κ. Μητσοτάκη στό Μέγαρο Μαξίμου, ἔγινε «ἐχθρός»; Ὅτι οἱ θέσεις του εἶναι σήμερα «ἀναθεωρητικές», ἀλλά χθές ἦταν «καζάν-καζάν» καί «win-win» ρεαλιστικές;

Μέ τό δίκιο τους, οἱ Εὐρωπαῖοι θά μᾶς ρωτήσουν, προφανῶς καί γιά λόγους δικῶν τους συμφερόντων: «Τί πάθατε; Ἐσεῖς δέν διαφημίζατε τά “ἤρεμα νερά”; Πῶς νά καταδικάσουμε σήμερα μιά Τουρκία πού ἐπί τρία ὁλόκληρα χρόνια τήν ἀθωώνατε καί κάνατε μέχρι καί δουλειές μαζί της; Οἰκογενειακῶς!». Λέτε, δέν τά ξέρουν ὅλα οἱ πρεσβεῖες τους, δέν τούς ἐνημερώνουν;

Ἰδού γιατί εἶχαν ἀπόλυτο δίκαιο, πού ἔκρουαν τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου συνεχῶς μέ παρεμβάσεις τους, οἱ πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλῆς καί Ἀντώνης Σαμαρᾶς, καθώς καί ὁ ὑπουργός Ἐθνικῆς Ἄμυνας Νῖκος Δένδιας, ὅτι εἶναι λάθος τά «ἤρεμα νερά» καί δημιουργοῦν ἀσυγχώρητες παρεξηγήσεις. Ἰδού γιατί τό «ξέπλυμα» ὠφέλησε κυρίως τήν γείτονα· αὐτή κέρδισε χρόνο μέχρι νά φύγει ὁ Μπάιντεν ἀπό τήν Προεδρία, νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τούς «σκελετούς» τῆς Halk Bank καί νά τά βρεῖ μέ τόν Τράμπ. Κέρδισε ἐπίσης χρόνο γιά νά ἁλώσει τήν Θράκη μας μέ ἀγορές ἀκινήτων, στίς ὁποῖες ἐμφανίζονται ὡς μπροστινές ἀμερικανικές πολυεθνικές ἤ Βούλγαροι-Γερμανοί, Εὐρωπαῖοι πολῖτες, τουρκικῆς καταγωγῆς!

Τά «Ραφάλ» καί οἱ φρεγάτες, τίς ὁποῖες ὁ κ. Μητσοτάκης δέν ἤθελε ἀρχικά (καί τίς ἀποκαλοῦσε σέ συνομιλητές του «πανάκριβες Rolls Roys, ἐνῷ ἐμεῖς χρειαζόμαστε Mercedes!»), θωράκισαν μέν τήν ἄμυνά μας, κερδίσαμε κάποιον χρόνο καί ἐμεῖς, κέρδισαν ἁδρά καί οἱ ἐνδιάμεσοι μέ κάτι ρῆτρες-«σκάνδαλο» πού μπῆκαν στήν προκαταβολή τῶν «Ραφάλ» (συνδέθηκε ἡ ἀναπροσαρμογή της μέ τόν… γαλλικό πληθωρισμό!), μόνο πού τά δόγματα ἄλλαξαν μετά τήν Οὐκρανία καί τό Ἰράν. Προχθές στόν Ἕβρο τό «Ραφάλ» ἦταν ἄχρηστο καί οἰκονομικά ἀσύμφορο γιά νά καταρρίψει τό φθηνό, πλήν ἐπικίνδυνο τουρκικό ντρόουν πού πέταξε πάνω ἀπό τό ἀεροδρόμιο τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως καί προκάλεσε ἀναστάτωση.

Ἄς πᾶμε, λοιπόν, τώρα στίς Βρυξέλλες. μετά ἀπό τρία χρόνια ἀμνηστίας στήν γείτονα, ἄς θέσουμε ζήτημα ἀναθεωρητισμοῦ καί «Γαλάζιας Πατρίδας» στήν ἑπόμενη Σύνοδο Κορυφῆς καί ἄς περιμένουμε νά δοῦμε τά ἀποτελέσματα. Δεδομένου ὅτι ἀπό τό 2023 καί μετά ἡ τουρκική ἀμυντική βιομηχανία ἀξιοποιεῖ τίς φιλίες της μέ ἐμᾶς καί πουλᾶ, μέ συμβόλαια δισεκατομμυρίων, ὁπλισμό στήν Ἰταλία, στήν Ἱσπανία, στήν Γαλλία, στήν Ἀγγλία καί στήν Γερμανία, τί πιθανότητες ἔχει ἄραγε ἡ ἑλληνική ἐξωτερική πολιτική νά κερδίσει μία ἀπόφαση πού τήν ἱκανοποιεῖ σέ μιά Σύνοδο Κορυφῆς τῆς ΕΕ; Καί δεδομένης τῆς ἀπέχθειας Ἐρντογάν στό ἱερατεῖο, τί σημασία θά ἔχει νά τήν κερδίσουμε, ἀκόμη καί ἄν μπορούσαμε, μέσα στήν ὑπό ἐκκόλαψιν νέα ἀρχιτεκτονική τῆς Λέ Πέν καί τῆς AfD;

Τό δεύτερο πρόβλημα τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς εἶναι ἀκόμη μεγαλύτερο: Πῶς χειριζόμαστε τόν Ἐρντογάν; Δέν «τσίμπησε» τόν Τοῦρκο Πρόεδρο καμμιά μύγα, ὥστε νά ἐμπλέκεται ὁ ἴδιος μέ προσωπικές δηλώσεις. Ἡ ἡγεσία τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καλλιέργησε ὑπερβολικές προσδοκίες στόν Σουλτᾶνο ἐπί μακρόν ὅτι τώρα θά λυθοῦν ὅλα. Τό Μαξίμου καί τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν ἔφθασαν στό σημεῖο νά κάνουν διαρροές στά «Νέα» καί στήν «Καθημερινή» ὅτι ἀνοίξαμε τούς χάρτες πάνω στό τραπέζι, μέ τήν ἀφορμή τῆς χωροθέτησης τῶν θαλασσίων πάρκων, καί τά συζητᾶμε ὅλα.

Ἔγιναν μυστικές συνομιλίες στήν Ζυρίχη μετά τό «ναυάγιο» τῆς Κάσου μέχρι τόν Ἰούνιο τοῦ 2025, στίς ὁποῖες δεσμευτήκαμε στούς γείτονες ὅτι θά τούς ἐνημερώνουμε γιά τά πάντα στό Αἰγαῖο, βάσει συγκεκριμένης διάταξης τοῦ Δικαίου τῆς Θαλάσσης γιά τά «προσωρινά μέτρα», ἀπό τήν στιγμή πού θά μποῦμε σέ ἐπίσημες συζητήσεις γιά τήν ὁριοθέτηση τῶν θαλασσίων ζωνῶν. Ὅταν λοιπόν δεσμευτήκαμε ἀπαραδέκτως νά προχωρήσουμε σέ αὐτές τίς ἀντεθνικές (μήν φοβόμαστε τίς λέξεις) πολιτικές, χωρίς νά ἔχουν ἐνημερωθεῖ εἰς βάθος οἱ πολιτικές δυνάμεις, σέ ἐπίπεδο Πρωθυπουργοῦ ἤ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικῆς Πολιτικῆς, μᾶς κάνει ἐντύπωση πού σήμερα οἱ Τοῦρκοι ἀνεβάζουν κατακόρυφα τούς τόνους;

Τό τρίτο πρόβλημα πού προκαλεῖται μετά τήν de facto διάλυση τοῦ Συμφώνου τῶν Ἀθηνῶν γιά τήν Φιλία εἶναι ἡ τεράστια δυσκολία συνεννόησης τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν μέ τίς πολιτικές δυνάμεις, τώρα πού πράγματι ἀπαιτεῖται ἐθνική ἑνότητα. Πῶς νά ἐμπιστευτεῖ κανείς κάποιον γιά τήν χάραξη κοινῆς πολιτικῆς, ὅταν δέν ζήτησε ποτέ ἐθνική συνεννόηση γιά ὅσα ἀπαράδεκτα ἔπραττε στό παρασκήνιο; Ἡ καχυποψία θά βασιλεύσει. Δέν εἶναι offshore τό ἐθνικό ἔδαφος, γιά νά τό κάνεις ὅ,τι θέλεις. Ἡ ὑπεράσπιση κάθε σπιθαμῆς ἑλληνικοῦ βράχου συνεπάγεται μεγάλη εὐθύνη.

Ἐπιπροσθέτως, πῶς νά τήν οἰκοδομήσεις αὐτήν τήν ἐμπιστοσύνη, ὅταν διαπιστώνεις ὅτι πίσω ἀπό τίς γραμμές καί τούς βρυχηθμούς αὐτό πού ἰχνηλατοῦμε ἐμεῖς στά κείμενα καί στά Εἰδικά Χωροταξικά Σχέδια καί στά Θαλάσσια Πάρκα εἶναι νέες ὑποχωρήσεις; Ἀκόμη καί τά σωστά πού κάνουμε τώρα, ὅπως ὁ «Θόλος τοῦ Ἀχιλλέα», γίνονται μέ τεράστια καθυστέρηση. Τό Πεντάγωνο ἦταν «ἐπίκεντρο ἐγκληματικῆς δραστηριότητας στήν πρώτη τετραετία» λένε οἱ ἀναλυτές πού ἔχουν διαβάσει τίς συμβάσεις καί ξέρουν. Συνεπῶς τί;

Ἀπάντησις: Κάνουμε καί πάλι τόν σταυρό μας καί προσευχόμαστε. Ὁ Θεός νά βάλει τό χέρι του. Ἀκόμη καί ἄν αὐτό σημαίνει ὅτι μπορεῖ νά χρειαστεῖ στό μέλλον συγκρότηση ἀληθινῆς κυβέρνησης ἐθνικῆς ἑνότητας. Θά χρειαστεῖ τήν εὐλογία του.