Οἱ «Γουλιμῆδες» τῶν Βρυξελλῶν

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ μερικές πνοές αἰσιοδοξίας στήν ἔναρξη μιᾶς νέας χρονιᾶς.

Δυστυχῶς ὅμως τό 2026 δέν προδιαγράφεται νά ἐξελιχθεῖ σέ ἔτος ἠρεμίας. Γιά τόν κόσμο ὁλόκληρο καί ἰδιαιτέρως γιά τήν περιοχή μας. Ἡ Ἑλλάς ἔχει ἐπενδύσει στήν Εὐρώπη, τήν ὁποία ἐξ ἀρχῆς θεωροῦσε (ἀκόμη καί τότε πού ἦταν ΕΟΚ) ἐκτός ἀπό ὀργανισμό οἰκονομικῆς συνεργασίας καί παράγοντα πολιτικῆς σταθερότητος.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Τό πρόβλημα εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησίς μας ἐξακολουθεῖ νά τό πσιτεύει αὐτό καί πολιτεύεται μέ βάση τήν παραδοχή, ὅτι ἡ ΕΕ μπορεῖ νά διαδραματίσει θετικό ρόλο στά διεθνῆ δρώμενα.

Δυστυχῶς ἡ περίπτωσις τῆς Οὐκρανίας κατέδειξε ὅτι ἡ ἐμπλοκή τῆς ΕΕ καί τῶν ἡγετῶν τῶν μεγαλυτέρων κρατῶν μελῶν της ἔχει κατ’ ἐπανάληψιν ἀποτρέψει τήν ἀποδοχή μιᾶς εἰρηνευτικῆς λύσεως. Ἀπ’ ἐναντίας καλλιεργεῖται ἀπό τίς Βρυξέλλες μιά ἀπατηλή εἰκόνα γιά τίς ἐξελίξεις, σέ μίαν ἀπέλπιδα προσπάθεια νά πεισθοῦν οἱ Εὐρωπαῖοι πολῖτες ὅτι ὑπάρχει κάποια λογική στίς ἀποφάσεις τῶν ταγῶν τους. Ἀλλά δυστυχῶς τήν Γαλλία δέν τήν κυβερνᾶ κάποιος Σάρλ ντέ Γκώλλ, οὔτε τήν Γερμανία κάποιος Κόνραντ Ἀντενάουερ. Κυβερνοῦν ἄνθρωποι σάν τόν Ἐμμανυέλ Μακρόν καί τόν Φρῆντριχ Μέρτς. «Ἀνθ’ ἡμῶν ὁ Γουλιμῆς» θά μποροῦσε νά σχολιάσει κανείς ἐνθυμούμενος τόν Χαρίλαο Τρικούπη.

Μιά σοβαρή κυβέρνησις στήν Ἀθήνα θά ἔπρεπε ἤδη νά ἀνασχεδιάζει τήν πολιτική της χωρίς νά ὑπολογίζει στούς «Γουλιμῆδες» τῶν Βρυξελλῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποδεικνύονται ἀνίκανοι νά προγραμματίσουν καί ἕναν στοιχειώδη σχεδιασμό γιά τήν ἄμυνα τῆς Γηραιᾶς Ἠπείρου, ἀπέναντι στήν ἀπειλή τῆς ἐνδεχομένης ρωσσικῆς ἐπεκτάσεως πρός δυσμάς τήν ὁποία μονοτόνως ἐπισείουν. Καί πρέπει ὁ σχεδιασμός μας νά εἶναι ἀποκλειστικά ἐθνικός, διότι τά προβλήματα πού προδιαγράφονται ἀφοροῦν ἀποκλειστικῶς τά δικά μας συμφέροντα καί ἀφήνουν παγιερῶς ἀδιαφόρους τούς ἑταίρους μας στήν ΕΕ.

Ἡ λύσις πού θά δοθεῖ (ἤ θά ἐπιβληθεῖ) γιά τίς θαλάσσιες ζῶνες καί τίς ἐκμεταλλεύσεις σέ αὐτές ἐλάχιστα τούς ἀφορᾶ. Οἱ δέ ΗΠΑ ἔχουν δείξει τίς προθέσεις τους. Θεωροῦν τήν Τουρκία πυλῶνα τῆς πολιτικῆς τους, καί κατά ἕναν τρόπο πού δεικνύει ἀπόλυτη ἄγνοια τῆς ἱστορίας, συνηγοροῦν στό σχέδιο Ἐρντογάν γιά ἀνασύσταση ἑνός μορφώματος σάν τήν ὀθωμανική αὐτοκρατορία. Αὐτό εἶπε ἀπεριφράστως ὁ πρέσβυς Τόμ Μπάρακ. Καί ὅσοι ἔκαναν πώς δέν τόν κατάλαβαν θά ἔπρεπε ἤδη νά ἔχουν ἀναθεωρήσει τίς ἀπόψεις τους μετά καί τήν ἐκφρασθεῖσα στήριξη Τράμπ πρός τόν Ἐρντογάν, μέρος μόνον τῆς ὁποίας εἶναι ἡ κίνησις γιά ἀποδέσμευση τῶν F-35.

Δυστυχῶς οἱ ἡγεσίες σέ Εὐρώπη καί ΗΠΑ ἀποδεικνύονται ἀνιστόρητες καί ἀνεπίδεκτες. Ὁ 20ός αἰών συγκλονίσθηκε ἀπό δύο παγκοσμίους πολέμους, γενεσιουργός αἰτία τῶν ὁποίων ἦτο τό λεγόμενο Ἀνατολικό Ζήτημα. Τό πρόβλημα δηλαδή τῆς διαλύσεως τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ἐξ αἰτίας τῆς ἐπιθυμίας τῶν λαῶν γιά ἀποτίναξη τῆς δεσποτείας τῶν σουλτάνων πού τούς καταπίεζε ἐπί αἰῶνες. Καί τώρα Τράμπ καί Μπάρακ στηρίζουν τόν νεοσουλτάνο πού ἐπιδιώκει ἀνασύσταση τῆς δεσποτείας αὐτῆς. Περιττόν νά ἐπεκταθοῦμε στούς κινδύνους πού ἐγκυμονεῖ αὐτή ἡ ἀνιστόρητος ἀντίληψις. Ἡ Ἑλλάς ὅμως ἔπρεπε νά προετοιμάζεται γιά τά χειρότερα.

Ἐξ ἴσου ἀνιστόρητη καί ἡ ἡγεσία τῆς Εὐρώπης, ἡ ὁποία ὑπολογίζει τήν Τουρκία σάν σημαντικό ἑταῖρο στά ἀμυντικά της προγράμματα, ἐνῷ ἐξακολουθεῖ τήν ἄφρονα πολιτική ἔναντι τῆς Ρωσσίας καί τῆς Οὐκρανίας.

Ἕνας σοβαρός πολιτικός, ἀκόμη καί ἕνας Κλέμεντ Μέττερνιχ τοῦ 21ου αἰῶνος, τώρα θά ὑποδαύλιζε τήν ἐχθρότητα μεταξύ Τουρκίας καί Ρωσσίας προσπαθῶντας νά ἐξεύρει λύσεις στά προβλήματα τῶν ἐξωτερικῶν ἀπειλῶν, ἐξωθῶντας τίς χῶρες αὐτές σέ ρήξη. Ἀλλά ποιός νά τά κάνει αὐτά σήμερα; Ἡ Οὔρσουλα φόν ντέρ Λάυεν;