Ἡ στήλη, τήν ἑπομένη τῶν ἐκλογῶν, ἐπεσήμανε τό πρόβλημα τῆς ἀπουσίας σοβαρῆς ἀντιπολιτεύσεως, πρᾶγμα πού καθιστᾶ αὐτομάτως τό πολιτικό μας σκηνικό ἀνερμάτιστο, εὐάλωτο καί ἀνασφαλές.
Ὅλα δείχνουν –καί κυρίως ὁ χθεσινός ἄχρωμος ἀνασχηματισμός– ὅτι τό μήνυμα τῶν ἐκλογῶν τό ἔλαβε μόνο τό ΠΑΣΟΚ, ὅπου ἔχουν ἤδη ἀρχίσει οἱ διεργασίες γιά τήν ἀλλαγή ἡγεσίας. Βεβαίως, δέν ἀρκεῖ αὐτό προκειμένου νά ὑπάρξει ἀποτέλεσμα καί νά ἐπιστρέψουν στό κόμμα πού ἵδρυσε ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου οἱ πολυάριθμοι ψηφοφόροι του, πού ἔφυγαν πρός τόν Ἀλέξη Τσίπρα καί τόν Κυριάκο Μητσοτάκη.
Δέν ἐστάλη, ὅμως, τό μήνυμα τῶν πολιτῶν μόνο πρός τό ΠΑΣΟΚ. Ὁ ὑπερόπτης καί ἀφ’ ὑψηλοῦ πρόεδρος (ἐξ ἀπηνής) τοῦ ΣΥΡΙΖΑ δέν φαίνεται νά ἔχει ἀντιληφθεῖ ὅτι τό καμπανάκι χτύπησε καί γιά τόν ἴδιο. Ὅλη αὐτή ἡ γκλαμουριά καί τό ὑπέρ-ἐγώ του κράτησαν σέ ἀπόσταση ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦσαν νά τιμωρήσουν διά τῆς ψήφου καί ὄχι μέσῳ τῆς ἀποχῆς τόν πρωθυπουργό καί τήν ὁμάδα του, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἱππεύσει τόν ὄναγρο τοῦ 41% καί νόμισαν ὅτι κουμαντάριζαν τόν κόσμο μέ τό καλάμι, ὅπως παλαιότερα τίς γαλοποῦλες…
Ἡ ψῆφος τῶν εὐρωεκλογῶν ἦταν σαφής προειδοποίηση καί σαφέστατο μήνυμα. Ἄν μποροῦσε νά τό καταγράψει κάποιος μέ δύο λέξεις, θά ἔγραφε στό λευκό ψηφοδέλτιο: «Ὥς ἐδῶ»!
Ἡ κόπωση, ἡ ἀπαξίωση, ἡ ἀδιαφορία, τό –κατά τό κοινῶς λεγόμενο– «μπούχτισμα» τῶν πολιτῶν, ἐκφράζονται μέ αὐτές τίς δύο λέξεις. Καί ἄν αὐτό δέν τό ἀντιληφθοῦν οἱ ἡγεσίες, μέ πρώτη τήν Νέα Δημοκρατία τοῦ Κ. Μητσοτάκη, ὁ τόπος θά περάσει πάλι στό τραγικό σκηνικό τῆς περιδινήσεως καί τῆς ἀνυποληψίας. Ὁ χθεσινός ἀνασχηματισμός εἶναι μᾶλλον ἀδιάφορος…
Ἀκούστηκαν, ἀπό τήν πλευρά τῆς Νέας Δημοκρατίας, κάποιες φωνές τοῦ εἴδους «ἐγώ δέν γίνομαι Ἰφιγένεια» καί ἄλλων, παρομοίων, ἐκφράσεων, πού ἀκούγονται κυρίως ἀπό ἐκείνους πού πιστεύουν ὅτι «ἔγιναν κάτι» ἐνῷ στήν πραγματικότητα, ἄν χάσουν τά ὀφφίτσια, ὁ κόσμος θά τούς ἔχει ξεχάσει σέ ἕναν-δύο μῆνες. Οἱ φωνές αὐτές μᾶλλον εἰσακούσθηκαν.
Θυμᾶμαι ἐκεῖνον τόν ἀτυχῆ, ὁ ὁποῖος –κυρίως λόγῳ τοῦ ὅτι ὁ ὄνομά του ἦταν πρῶτο στό ψηφοδέλτιο τῆς Α΄ Ἀθηνῶν– ἐξελέγη πρῶτος βουλευτής τό 1974 καί πῆγε στόν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ, ἀπό τόν ὁποῖον ἀπαίτησε ὑπουργεῖο! Τό ἀποτέλεσμα ἐκείνης τῆς ἀπαιτήσεως ἦταν ἀναμενόμενο. Οὐδέποτε, ὁ συγκεκριμένος, εἶδε ὑπουργικό θῶκο! Τά ὀφφίτσια εἶναι καλά, ἀλλά ὁ κόσμος τά λησμονεῖ πολύ εὔκολα. Αὐτό ἄς τό θυμᾶται ὁ πρωθυπουργός, ἀλλά καί οἱ ἱππεύσαντες πολύ εὔκολα καί, χωρίς εἰδικό βάρος, «τό καλάμι»…
Καλό σημάδι ἡ ἀποχώρηση ἀπό τό ἐπιτελεῖο τοῦ πρωθυπουργοῦ τοῦ Ἀμερικανοῦ συμβούλου. Εἶναι γνωστό ὅτι οἱ «αμερικανιές» δέν ἔχουν πέραση στήν Ἑλλάδα. Ἀπόδειξη ἡ κατραπακιά πού δέχθηκε ὁ ἐξ Ἀμερικῆς προκύψας «ἀπό μηχανῆς Θεός» στό κόμμα πού δέν μπορεῖ, ἀπό τό 2019, νά σηκώσει κεφάλι! Καλό θά ἦταν –λέμε τώρα– νά τόν ἀκολουθήσουν καί οἱ σύμβουλοι πού προέρχονται ἀπό ἄλλους πολιτικούς χώρους, οἱ ὁποῖοι –ὡς ἀπεδείχθη περιτράνως– εἶναι ἀδύνατον νά διαβάσουν τούς ψηφοφόρους τῆς Νέας Δημοκρατίας. Ὁ ξύλινος λόγος καί ἡ ἐκσυγχρονιστική πατίνα πού υἱοθέτησε ὁ πρωθυπουργός, δέν μπαίνουν στά παπούτσια τῶν νεοδημοκρατῶν καί οἱ ἀνασχηματισμοί δέν εἶναι πάντα τό ζητούμενο. Προέχει ἡ ἀλλαγή πολιτικῆς καί νοοτροπίας.
Ἄς μελετήσει ὁ πρωθυπουργός τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς διεμβόλισε τό Κέντρο τό 1977 καί ἄς ἀφήσει κατά μέρος τόν ἐκσυγχρονισμό, ὁ ὁποῖος ὁδήγησε τό ΠΑΣΟΚ στήν ἀνυποληψία καί τήν καταστροφή! Γιά τόν ΣΥΡΙΖΑ, θά μιλήσουμε σύντομα. Ἔχουμε καιρό…
Μ.Η.Τ. 232122