Νά καθίσει κάθε κατεργάρης στόν πάγκο του

Σιδηροδρομική τραγωδία, λοιπόν, στήν Ἱσπανία, μέ πολλά θύματα.

«Ναί. Ἀλλά χωρίς ἔκρηξη, χωρίς μπαζώματα, χωρίς γερανούς» ἔσπευσαν νά μᾶς ποῦν οἱ πολυπράγμονες καί ἀπό τίς δυό πλευρές τῆς προόδου. Ἐμεῖς, ἐδῶ, σέ λίγες ὧρες, εἴχαμε ἀνακαλύψει ξυλόλιο, ἰδένιο, πυρόσφαιρα, μεταφορά λαθραίου πετρελαίου ἀπό γνωστό ἐφοπλιστή, μεταφορά ὁπλικῶν συστημάτων γιά λογαριασμό ξένης χώρας, ἀπό γνωστή εὔπορη φαμίλια, διπλάσια θύματα, τά ὁποῖα «δέν δηλώθηκαν ἤ ἐξανεμίσθηκαν ἤ εἶχαν μπεῖ χωρίς εἰσιτήριο ἤ χάθηκαν κάτω ἀπό τά μπάζα».

Καί ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ γεννήθηκαν διάφορα σενάρια, ὅλα μέ γενικό παρονομαστή τό ὅτι ἡ χώρα εἶναι «σάπια», ὅτι «ὅλοι τά πιάνουν», ὅτι οἱ ἑλληνικοί σιδηρόδρομοι εἶναι συνήθως μεταφορεῖς λαθραίων καυσίμων καί πολεμικῶν ὅπλων, παρά ἐπιβατῶν.

Βεβαίως, ὑπῆρξε –καί ὑπάρχει ἀκόμη– τό (καθαρά) πολιτικό ζήτημα μέ τίς συμβάσεις οἱ ὁποῖες δέν ἔχουν ἀκόμη (κακῶς) ὑλοποιηθεῖ καθώς καί ἄλλες εὐθῦνες, ποινικές. Ἐδῶ, ὅμως, αἴφνης, ἀγνοοῦμε ὅτι κάποιος ἄνθρωπος, δέν ἔκανε σωστά τήν δουλειά του καί ἔβαλε δυό τραῖνα ἐρχόμενα ἀντιθέτως στήν ἴδια γραμμή, ὅτι κάποιοι ἄλλοι «πῆγαν γιά σουβλάκια» καί δέν ἦταν στίς θέσεις τους ἤ «τά ἔπιναν», ὅπως ἔχει ἐπωνύμως καταγγελθεῖ, ἐν ὥρᾳ καθήκοντος καί ὑπερευαίσθητης ἀποστολῆς. Αἴφνης, μᾶς ἐνδιαφέρει περισσότερο «ποιός καί πῶς διόρισε» ἕναν ὑπάλληλο καί ὄχι τό τί ἔπραξε τήν κρίσιμη ὥρα ὁ ὑπάλληλος αὐτός.

Φυσικά καί πρέπει νά κριθοῦν καί οἱ πολιτικοί, ἀλλά δέν βάζεις τό κάρο ἐμπρός ἀπό τό ὑποζύγιο! Ἁπλᾶ πράγματα, ἀλλά ἐδῶ βρῆκαν κάποιοι τήν εὐκαιρία νά ἐπενδύσουν σέ «ψηφαλάκια» ἐπάνω σέ οἰκογενειακές τραγωδίες καί σέ θύματα πολλά.

Τά ἀποτελέσματα ἐκείνης τῆς ὑστερίας τά βλέπουμε τώρα νά ἐξελίσσονται. Καί, μέ τίς τόσες τερατολογίες πού ἀκούσθηκαν καί ἀκούγονται (πόσα ἀκούσαμε, ἀλήθεια, ἀπό «ἐμπειρογνώμονες» χωρίς πιστοποίηση καί μέ σπουδές τρέχα-γύρευε), ἔγινε ἀκόμη πιό δύσκολο τό ἔργο τῆς –ὅποιας– Δικαιοσύνης θά κληθεῖ νά λάβει ἀποφάσεις ἐπί τῆς τραγικῆς ὑποθέσεως τῶν Τεμπῶν.

Τώρα, λοιπόν, ἄς παρακολουθοῦμε βῆμα-βῆμα τό πῶς θά δράσουν οἱ ἱσπανικές Ἀρχές, πῶς θά ἀντιδράσει ἡ ἱσπανική Δικαιοσύνη, πῶς θά μιλήσουν οἱ πολιτικοί, πῶς θά ἀντιδράσουν οἱ χαροκαμένοι, τραγικοί συγγενεῖς.

Εἶναι βέβαιο ὅτι μπροστά τους ἔχουν τήν πρόσφατη «ἑλληνική περίπτωση» καί ἀκόμη πιό βέβαιο εἶναι ὅτι ὅλοι –πολιτικοί, τεχνικοί, ἐμπειρογνώμονες (σωστοί, ὄχι «μαϊμοῦδες») καί συγγενεῖς– θά προσέξουν ὥστε νά μήν κάνουν τά ἴδια λάθη πού κάναμε (καί ἐξακολουθοῦμε νά κάνουμε) ἐμεῖς ἐδῶ, ἐμεῖς πού ἔχουμε τήν συνωμοσιολογία στό αἷμα μας καί πού στά χείλη μας βρίσκεται τήν μιά ἡμέρα τό «Ὠσαννά» καί τήν ἑπομένη τό «Ἆρον ἆρον σταύρωσον»!

Φυσικά καί ὑπάρχουν εὐθῦνες(σοβαρότατες) πολιτικές γιά ὅ,τι συνέβη πρό διετίας στά Τέμπη. Φυσικά καί ἔγιναν πράγματα ἀπαράδεκτα καί ἀταίριαστα στήν πλάτη τῶν συγγενῶν. Φυσικά καί ὑπῆρξαν κάποιοι (πολιτικοί, δικηγόροι ἤ παρατρεχάμενοι) πού ἔσπευσαν νά ἐπενδύσουν σέ μιά τραγωδία γιά νά κερδίσουν σέ δημοτικότητα ἤ ψήφους. Φυσικά καί πρέπει «νά πέσει ἄπλετο φῶς» (πόσο ἔχουν χάσει οἱ λέξεις τήν σημασία τους σ’ αὐτή τήν ἄμοιρη χώρα τῆς συνωμοσιολογίας καί τῆς ὑπερβολῆς), ἀλλά νά πέσει το φῶς πρός τήν σωστή κατεύθυνση καί ὄχι στά μάτια τοῦ κόσμου γιά νά μήν τόν ἀφήσει νά δεῖ τήν ἀλήθεια.

Φυσικά καί πρέπει νά τιμωρηθοῦν ὅσοι εὐθύνονται, ὅποιοι καί ἄν εἶναι αὐτοί.

Ἀλλά πιό φυσικό ἀκόμη εἶναι τό νά καθίσει «κάθε κατεργάρης στόν πάγκο του». Ὅποιος κι ἄν εἶναι!