Νά καεῖ ἡ «ἄπιστη Σμύρνη»!

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ μόνον ὁ Ἐρντογάν.

Δέν εἶναι μόνον οἱ κεμαλιστές. Εἶναι οἱ Τοῦρκοι. Ἕνας λαός ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς ἐμφανίσεώς του στήν ἱστορία ἔχει νά παρουσιάσει μόνον σφαγές καί ἐγκλήματα. Εἶναι ἕνας λαός ἀμετανόητος. Πού ἀκόμη καί σήμερα δέν χάνει εὐκαιρία νά δείξει τήν ἐμμονή του στό παρελθόν τῶν γενοκτονιῶν καί τῶν καταστροφῶν.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Στήν Σμύρνη ξέσπασε φωτιά αὐτές τίς ἡμέρες. Καί ὑπάρχουν Τοῦρκοι πού εὔχονται τήν ὁλοκληρωτική καταστροφή τῆς πόλεως. Ἡ μεγαλύτερη ἐφημερίς τῆς τουρκικῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἡ Sözcü, κυκλοφόρησε μέ πρωτοσέλιδο διά τοῦ ὁποίου καλεῖ τίς ἀρχές νά ἀφήσουν νά καεῖ ἡ «ἄπιστη πόλις». Δέν εἶναι ἰσλαμιστική αὐτή ἡ ἐφημερίς. Δέν ἔχει ταχθεῖ ὑπέρ τοῦ Ἐρντογάν. Ὑποστηρίζει τό κοσμικό κράτος, τούς κεμαλιστές, τόν «δυτικό» προσανατολισμό τῆς χώρας. Αὐτά δηλαδή τά ὁποῖα ἐλπίζουν νά δοῦν στήν γειτονική μας χώρα οἱ ἐξ Ἑσπερίας φίλοι καί σύμμαχοι. Ὅμως οἱ Τοῦρκοι εἶναι Τοῦρκοι, ἀνεξαρτήτως τῆς πολιτικῆς τους τοποθετήσεως ἤ τῆς θρησκευτικῆς καί ἐθνικῆς ταυτότητος πού δηλώνουν. Τοῦρκοι κεμαλιστές ἦσαν αὐτοί πού ἔκαψαν τήν Σμύρνη τό 1922 σφαγιάζοντας καί ἐξανδραποδίζοντας τούς κατοίκους της. Κεμαλιστές εἶναι αὐτοί πού σήμερα ζητοῦν νά ξανακαεῖ ἡ πόλις. Πρός τί λοιπόν ἡ ἔκπληξις;

Φαίνεται ὅμως –καί αὐτό εἶναι τό σημαντικό– ὅτι οἱ Τοῦρκοι παραμένουν νομάδες τῆς μογγολικῆς στέπας ἀπό τήν ὁποία προῆλθαν. Δέν αἰσθάνονται ριζωμένοι στήν Μικρά Ἀσία, καί ἄς ἔχουν περάσει 100 χρόνια ἀπό τότε πού ἐξεδίωξαν τούς Ἕλληνες πού ἐλάμπρυναν μέ τόν πολιτισμό τους τήν πρόσω Ἀσία. Ξένη πόλη, «ἄπιστη πόλη» θεωροῦν ἀκόμη καί σήμερα τήν Σμύρνη. Γνωρίζουν ὅτι δέν ἔχουν θέση στά χώματα αὐτά. Γνωρίζουν ὅτι ἀργά ἤ γρήγορα θά τούς ἀποβάλει ἡ ροπή τῆς ἱστορίας ἀπό τά μέρη πού δέν τούς ἀνήκουν. Γιά αὐτό καί εὔχονται τήν καταστροφή. Γιά αὐτό καί δέν ὑπάρχει καμμία προοπτική ἐπωφελοῦς συνεργασίας μαζί τους. Καί ἄς πιστεύουν τό ἀντίθετο κάποιοι κουφιοκεφαλάκηδες στήν Ἀθήνα. Πού θά ἰσχυρισθοῦν ὅτι δημοσιεύματα σάν αὐτό στό ὁποῖο ἀναφερόμαστε εἶναι «μεμονωμένα». Ὅτι δέν ἐκφράζουν οὔτε τήν ἡγεσία οὔτε τό λαϊκό αἴσθημα στήν Τουρκία. Ὅσοι τά διαδίδουν αὐτά, ἁπλῶς ἐθελοτυφλοῦν. Ἐκτός ἐάν ὑπάρχει στήν σκέψη τους καί κάποια σκοτεινή ὑστεροβουλία.

Οἱ Τοῦρκοι δέν ἀλλάξαν στήν ἱστορική διαδρομή τους. Μακρύς ὁ κατάλογος τῶν ἐγκλημάτων πού διέπραξαν κάτω ἀπό ὁποιοδήποτε καθεστώς. Κορυφαῖο βεβαίως ἡ καταστροφή τῶν ἑλληνικῶν πόλεων, οἱ σφαγές τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν καί ἡ γενοκτονία τῶν Ποντίων ὑπό τόν Μουσταφᾶ Κεμάλ. Ἀλλά ὑπό τόν σουλτᾶνο τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, οἱ Τοῦρκοι ἔκαναν τίς γενοκτονίες τῶν Ἀρμενίων καί ἄλλων ὑποδούλων λαῶν. Ὑπό τήν κυβέρνηση τοῦ σοσιαλιστῆ Ἐτσεβίτ, Τοῦρκοι στρατιῶτες διέπραξαν στήν Κύπρο τό 1974, τά σοβαρώτερα ἐγκλήματα πολέμου μετά τόν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ὑπό τόν ἰσλαμιστή Ἐρντογάν, πρίν ἀπό λίγα χρόνια, ξερρίζωναν καί κατέσφαζαν τούς Κούρδους. Πῶς μπορεῖ λοιπόν νά ὑπάρχουν λογικοί ἄνθρωποι πού νά πιστεύουν ὅτι εἶναι δυνατόν ὁ λαός αὐτός νά ἀποτελέσει μέλος μιᾶς σύγχρονης κοινότητος ἐθνῶν, πού προσβλέπει στήν εἰρηνική συνύπαρξη; Καί ἄν κάποιοι, στήν ἄλλη πλευρά τοῦ Ἀτλαντικοῦ εἶναι τόσο ἀφελεῖς πού μπορεῖ νά τό πιστεύουν, στήν Ἑλλάδα δέν δικαιολογεῖται νά τό πιστεύει αὐτό κανείς. Εἴδαμε ἄλλως τε πώς εἴτε τήν Τουρκία κυβερνοῦσαν ἰσλαμιστές, εἴτε πρίν ἀπό αὐτούς κεμαλιστές, ἡ πολιτική τους σέ δύο σημεῖα δέν διαφοροποιήθηκε: Στίς ἀπαιτήσεις τους εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας καί τῶν κυριαρχικῶν τῆς Ἑλλάδος καί στούς στόχους τους ὅσον ἀφορᾶ στήν ἐπίλυση τοῦ Κυπριακοῦ.

Ἄς μήν τρέφουμε λοιπόν ψευδαισθήσεις…