Μπάι-μπάι Μπάρμπαρα, καθείς μέ τόν πόνο του

Πέρυσι, πού εἴχαμε τά χάλια μας, φωνάζαμε ἐπειδή «πιαστήκαμε στόν ὕπνο.» Ἐφέτος, πού ἡ Πολιτική Προστασία φαίνεται ὅτι ἔκανε σωστά τήν δουλειά της, γκρινιάζουμε, «ἐπειδή μᾶς ἔστελνε συνέχεια μηνύματα.» Μᾶλλον δέν ἔχουμε καμμία ἐλπίδα νά σοβαρευτοῦμε!

Ἐκεῖνοι πού πρέπει νά στενοχωρήθηκαν εἶναι οἱ «ἐκπομπάρχες» τῶν πρωινάδικων καί τῶν λοιπῶν «ἐνημερωτικῶν ἐκπομπῶν», οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τήν μεγάλη εὐκαιρία νά «τά ψάλλουν» στόν κάθε εἴδους ἁρμόδιο. Ξέρεις τί εἶναι νά μήν ἔχεις παγιδευμένους ὁδηγούς, ἀποκλεισμένη τήν Κηφισιά καί τήν Πεντέλη, κλειστή τήν Ἐθνική Ὁδό καί ἀπροσπέλαστη τήν Κατεχάκη; Δυστυχία γιά ἕνα πετυχημένο πρωινάδικο, πού θά φέρει καί τήν ἀνάλογη τηλεθέαση!

Ἴσως νά ἔχει στενοχωρηθεῖ καί ἡ ἀντιπολίτευση, πού δέν τῆς δόθηκε ἡ μεγάλη εὐκαιρία νά καταγγείλει τό «ἀνύπαρκτο κράτος», τήν «ἀνίκανη κυβέρνηση» καί τόν «ἀόρατο κρατικό μηχανισμό». Ὡστόσο, δέν παρέλειψε νά ἐγκαλέσει τούς κυβερνῶντες ἐπειδή ξεσήκωσαν τόν κόσμο καί τόν τρομοκράτησαν, γιά ἕνα καιρικό φαινόμενο πού δέν ἦταν ἀκραῖο. Μᾶλλον ἀκραῖες οἱ ἐν λόγῳ ἀπόψεις. Διότι «κάλλιον προλαμβάνειν, παρά θεραπεύειν», ὅπως ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι, πού κάτι περισσότερο γνώριζαν… Ἄν ἔλειπαν καί οἱ περίεργες ἀποφάσεις, ὅπως αὐτή τοῦ «νά ἔχουν τά αὐτοκίνητα ἀπαραιτήτως ἁλυσίδες στό πόρτ-μπαγκάζ» καί μάλιστα μέ ἐπιβολή προστίμου στούς «ἀπείθαρχους», ἴσως νά ἦταν ὅλα πολύ καλύτερα. Δηλαδή γιατί θά πρέπει κάποιος ὁ ὁποῖος δέν κυκλοφορεῖ μέ τό χιόνι, διότι δέν αἰσθάνεται ἀσφαλής, νά πάει νά «σκάει» ἕνα ἑκατοστάρικο γιά νά ἀγοράσει ἁλυσίδες τίς ὁποῖες δέν θά χρησιμοποιήσει ποτέ; Ἐπειδή, δηλαδή, ἡ ἀνεύθυνη διοίκηση τῆς «Ἀττικῆς Ὁδοῦ» παγίδευσε πέρυσι ἑκατοντάδες ὀχήματα, θά πρέπει νά «ἁλυσοδεθοῦν» ὅλα τά ὀχήματα τῆς χώρας;

Ὡραῖος ἦταν ὁ Σκανδιναβός φίλος, μέ τόν ὁποῖο ἤπιαμε ἕνα καφεδάκι χθές, στόν ἡλιόλουστο Πειραιᾶ, τόν ὁποῖο ἄφησε ἐκτός νυμφῶνος ἡ «Μπάρμπαρα». «Μά, πῶς κάνετε ἔτσι; Δέν εἶναι παρά μιά ὄχι καί τόσο καλή καλοκαιρινή μέρα στήν Σκανδιναβία!» μοῦ εἶπε, ἀπολαμβάνοντας τόν ζεστό καπουτσῖνο του στόν Ναυτικό Ὅμιλο, μέ θέα τόν καταγάλανο Σαρωνικό.

Πράγματι, θυμᾶμαι, Ἰούλιο μῆνα στό Ὄσλο, μέ θερμοκρασία 16 βαθμούς, πού οἱ Νορβηγοί ἔκαναν ἡλιοθεραπεία στά πάρκα! Κι ἐκεῖ πού πίναμε καφέ καί βλέπαμε στό λάπτοπ τίς μεσημεριανές εἰδήσεις, ἀκοῦμε ρεπόρτερ νά λέει ὅτι «πολλοί κάτοικοι ἀναγκάσθηκαν νά καθαρίσουν τό πεζοδρόμιο μέ τό φτυάρι», λές καί τό κράτος εἶναι ὑποχρεωμένο νά ἔχει ἕνα ἐκχιονιστικό ἔξω ἀπό κάθε πόρτα!

«Ἄ, ἐμεῖς στήν Νορβηγία ἔχουμε ὅλοι τά φτυάρια μας στό σπίτι» μοῦ εἶπε ὁ φίλος. Φυσικά, ὁ καθένας, πού ἀποφασίζει νά κατοικήσει σέ περιοχές πού μπορεῖ νά «πιάσουν χιόνι» τόν χειμῶνα, ὀφείλει νά φτυαρίζει τοὐλάχιστον τό πεζοδρόμιό του!

«Θέλαμε νά πᾶμε νά ἀγοράσουμε κάποια ἀπαραίτητα καί ταλαιπωρηθήκαμε» εἶπε μιά κυρία στήν δαιμόνια ρεπόρτερ. Καλά, ἀγαπητή μου, ἐδῶ καί μιά ἑβδομάδα μᾶς προειδοποιοῦσαν, μᾶς ἔλεγαν, «νά ἀποφύγουμε τίς ἄσκοπες μετακινήσεις.» Δέν σοῦ ἔκοψε τό μυαλό νά προμηθευθεῖς «τά ἀπαραίτητα» τό Σάββατο; Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι ἡ «Μπάρμπαρα» θά μᾶς ἀφήσει σύντομα. Ἐμᾶς, πάντως, στόν Πειραιᾶ, μᾶς ἄφησε …παραπονεμένους! Οὔτε νιφάδα δέν μᾶς καταδέχθηκε!