Μουαμάρ, Σαντάμ, Ταγίπ, καί τά ἄλλα παιδιά…

Δέν νομίζω νά ἔχει ἐξευτελιστεῖ ἄλλη φορά ἡ Εὐρώπη τόσο πολύ ὅσο αὐτόν τόν καιρό ἀπό τόν Τοῦρκο, σχεδόν σουλτάνο!

Καί ὄχι μόνον ἡ Εὐρώπη, ἄν σκεφθεῖ κανείς ὅτι ἔχει ἡ ἀεροπορία τοῦ Ἐρντογάν (μέ πιλότους ἀπό τό Πακιστάν καί ἄλλες μουσουλμανικές χῶρες) ἤδη καταρρίψει ρωσσικό ἀεροσκάφος μέ τόν ἕνα ἐκ τῶν δύο πιλότων νά ἐγκαταλείπει τά ἐγκόσμια!

Νά θυμίσουμε ὅτι καί ὁ Καντάφι «κορόιδευε» τήν Εὐρώπη ὅταν «δικοί του» ἀνατίναξαν στόν ἀέρα τό Boeing 747 ἐπάνω ἀπό τό Λόκερμπι τῆς Σκωτίας, φονεύοντας τούς 243 ἐπιβάτες, 16 μέλη τοῦ πληρώματος καί 11 πολῖτες, πού βρῆκαν τραγικό θάνατo ἀπό τά συντρίμμια τοῦ ἀεροσκάφους πού ἔπεσαν στήν ππολη Λόκερμπι, τόν Δεκέμβριο τοῦ 1988. Πολύ ἀργότερα, ὁ Καντάφι παραδέχθηκε ὅτι οἱ τρομοκράτες ἦταν Λίβυοι καί παρέδωσε τόν ἕναν στήν Δύση. Ποτέ, ὅμως, δέν παραδέχθηκε ὅτι ἦταν καί ὁ ἴδιος ἀναμεμιγμένος. Ὅταν, ὅμως, ὁ τρομοκράτης ἀφέθηκε ἐλεύθερος ἐπειδή εἶχε φθάσει στό τελευταῖο στάδιο τοῦ καρκίνου, τόν ὑποδέχθηκαν στήν Λιβύη ὡς ἥρωα! Ἡ Δύση δέν ἀντέδρασε ἀμέσως. Τό τέλος τοῦ Καντάφι, πάντως, εἶναι γνωστό… Ὁ Σαντάμ Χουσεΐν ἦταν ἕνα δημιούργημα τῶν δυτικῶν δυνάμεων, μέ τίς ὁποῖες τά πήγαινε μιά χαρά. Τό Ἰράκ εἶχε ἐξελιχθεῖ σέ ἕναν σημαντικό συνεργάτη τῆς Δύσεως, μέχρι πού ὁ Σαντάμ αἰφνιδίασε τούς πάντες (ἀφοῦ εἶχε δώσει δείγματα ὅτι «τήν εἶχε ψωνίσει») καί εἰσέβαλε στό Ἰράκ! Καί τό τέλος τοῦ Σαντάμ Χουσεΐν εἶναι γνωστό. Ὁ Ταγίπ Ἐρντογάν ὑπῆρξε γιά ἀρκετό καιρό τό «καλό παιδί» γιά τούς δυτικούς. Ἀκόμη καί ἐμεῖς, στήν Ἑλλάδα, πού δέν ἔχουμε λόγους νά «συμπαθοῦμε» τούς πολιτκούς τῆς Τουρκίας, τόν θεωρήσαμε «βολικό», τόν ἀναγνωρίσαμε ὡς «μετριοπαθῆ» καί ὡς «δυτικόφιλο». Ὁ Ἐρντογάν, ὅμως, κάποια στιγμή «τήν εἶδε» σουλτάνος. Κι ὅταν ἔγινε (;) τό εἰς βάρος του πραξικόπημα-φάρσα ἀποφάσισε νά δείξει τόν πραγματικό του ἑαυτό.

Μιμούμενος τόν Καντάφι καί τόν Σαντάμ, ἔχωσε στήν φυλακή τόν μισό πληθυσμό τῆς χώρας! Ἀνακάλυψε τόν Φετίχ Γκιουλέν, χαρακτήρισε «Γκιουλενιστές» ὅσους πίστευε ὅτι δέν ἦταν «δικοί του», εἰσέβαλε στήν Συρία, «τά βρῆκε» (στά οἰκονομικά κυρίως) μέ τόν ἐπιχειρηματία Πρόεδρο τῶν ΗΠΑ καί φέρεται ὡς «ὑπερδύναμη». Ἡ Δύση, ἐν τῶ μεταξύ, διοικούμενη ἀπό ἡγέτες ἐλιποβαρεῖς, παρακολουθεῖ τήν παράκρουση τοῦ Τούρκου δυνάστη μέ ἀμηχανία ἡλιθίου! Τόν παρακολουθεῖ νά εἰσβάλει σέ ἄλλες χῶρες. Νά στέλνει στρατό στήν Λιβύη καί τήν Ἀρμενία, νά συμμαχεῖ μέ τρομοκράτες καί νά ἀπειλεῖ χυδαῖα ὅποιον βρεῖ στόν δρόμο του! Ἔφθασε μάλιστα στό σημεῖο νά ἀπειλεῖ τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, ἐπειδή δική της εἰρηνευτική δύναμη, κατ’ ἐφαρμογή τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ, ἐπεχείρησε νά πραγματοποιήσει νηοψία σέ πλοῖο ὑπό τουρκική σημαία, τό ὁποῖο μετέφερε ὅπλα σέ ἐμπόλεμη περιοχή τῆς Λιβύης. Καί τώρα, ὁ ἡγέτης τῆς χώρας τῆς ὁποίας τό Ναυτικό ψάχνει ἀκόμη νά βρεῖ κατά ποῦ πέφτει ἡ Γιάλτα, ἀπειλεῖ μέ …ἀντίποινα τήν πρώτη Ἐμπορική ναυτιλία στόν κόσμο, τήν Ἑλληνική! Ὡς πρώτη ἀπάντηση, ἄς μήν πλησιάσει πλέον ἑλληνικῶν συμφερόντων πλοῖο τά τουρκικά Ναυπηγεῖα. Θά εἶναι μία καλή ἀρχή. Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι θά ἔχει –ἄν χρειαστεῖ– καί τήν ἀνάλογη συνέχεια…

Απόψεις

Εφημερίς Εστία
Η νέα έκδοση του εμβληματικού μυθιστορήματος «Το έγκλημα και η τιμωρία» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, σε μετάφραση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που παρουσιάζουν οι εκδόσεις Historia, δεν συνιστά απλώς μια ακόμη επανέκδοση κλασικού έργου, αλλά την αποκατάσταση ενός κεφαλαίου της νεοελληνικής φιλολογικής Ιστορίας.

1.500 ἀνέκδοτες ἐπιστολές τοῦ Κολοκοτρώνη στήν δημοσιότητα

Εφημερίς Εστία
Μουσεῖο στήν μνήμη τοῦ ἥρωος τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 ἱδρύει ἡ οἰκογένεια Στασινοπούλου – Ἀνακοινώσεις στίς 23 Μαρτίου – Ἡ ἀλληλογραφία του μέ τήν Ἐθνοσυνέλευση γιά τόν Καποδίστρια

Τό πολιτισμικό πρόβλημα: Δέν ἀντέχουμε ὁ ἕνας τόν ἄλλον!

Μανώλης Κοττάκης
Ὁ λαϊκισμός καί ὁ ἐλιτισμός, τό ἐθνικό καί τό ὑπερεθνικό

Ζήτημα ἀξιοπιστίας τῶν θεσμῶν ἔθεσε ὁ κ. Δένδιας

Εφημερίς Εστία
«Ποιός ἀπό ἐμᾶς μπορεῖ νά ὑπερασπίζει τήν λογική ὅτι ἡ ἡγεσία τῆς Δικαιοσύνης πρέπει νά ἐπιλέγεται ἀπό τήν ἑκάστοτε Κυβέρνηση;»

Ἡ κατά Γεώργιον Ζαμπέτα «ψυχούλα» καί ἡ Ἀποκριά

Δημήτρης Καπράνος
Εἶναι ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει μέ τά ἀποδημητικά πουλιά, πού ἔρχονται καί ξαποσταίνουν στά λιγοστά νερά τοῦ Κηφισοῦ, στήν παραλία τοῦ Μοσχάτου. Χιλιάδες χρόνια τώρα, ἔρχονται ἀπό ἔνστικτο κι ἄς ἔχει μπαζωθεῖ κατά τρόπο αἰσχρό τό ποτάμι.