Μετά τήν κατάληψη τῶν Ἀθηνῶν, ὁ ἐποικισμός τῆς Θράκης

Σκεφτεῖτέ το.

Μέ 15.000 εὐρώ, ἀγοράζουν Τοῦρκοι, Βούλγαροι ἀλλά καί πολῖτες ἄλλων χωρῶν σπίτια καί γῆ στήν Θράκη καί στά νησιά τοῦ Βορείου Αἰγαίου. Πολῖτες στήν Ἤπειρο, πού ἔχουν πλέον μόνιμη κατοικία στήν Ἀθήνα καί ἔχουν κληρονομήσει ἀπό τίς οἰκογένειές τους σπίτια σέ χωριά παρατημένα, μποροῦν νά τά πουλήσουν ἔναντι πολύ χαμηλοῦ ποσοῦ.

«Ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού δέν μποροῦν πλέον νά τά βγάλουν πέρα, καθώς ἡ ζωή ἔχει ἀκριβύνει πολύ στά ἀστικά κέντρα καί ἐκποιοῦν ὅσο-ὅσο πατρογονικές μικρές περιουσίες. Σπίτια παλιά, πού καταρρέουν, σέ χωριά-φαντάσματα στήν Ἤπειρο, σπίτια παλιά ἤ νεώτερα, σέ ἀκριτικές περιοχές πού ἔχουν ἀδειάσει ἀπό κατοίκους, σπίτια καί γῆ στήν Λέρο, τήν Λέσβο, τήν Χίο, ἀγοράζονται ἀπό ἑταιρεῖες μέ ἕδρα τήν Ἑλλάδα ἤ τήν Βουλγαρία (χώρα τῆς ΕΕ) καί ἀνήκουν σέ μουσουλμάνους ἀπό τήν Τουρκία ἤ ἄλλες βαλκανικές χῶρες ἤ σέ μουσουλμάνους πολῖτες χωρῶν τῆς ΕΕ. Καί ὁ “ἀθόρυβος ἐποικισμός”, πού μεταφράζεται στήν περίφημη “χρυσή βίζα”, καλά κρατεῖ, μέ τήν Ἑλλάδα ἁπλῶς νά παρακολουθεῖ, ἐνῷ στά κανάλια μας βλέπουμε ρεπορτάζ γιά τούς καμμιά εἰκοσαριά Ἕλληνες “πού κατοικοῦν πλέον μόνιμα καί ἐργάζονται στήν Πόλη”.»

Τό φαινόμενο τό βλέπουμε κι ἐμεῖς, στόν Πειραιᾶ, ὅπου Κινέζοι, Τοῦρκοι καί πολῖτες ἄλλων χωρῶν ἀγοράζουν συνεχῶς «ὀγδονταριά» διαμερίσματα, τά ὁποῖα μετατρέπουν σέ rbnb. Βέβαια, οἱ «ἀθόρυβες ἀγορές» περιλαμβάνουν καί ξενοδοχειακές μονάδες, ἀλλά καί κατοικίες στά νησιά, πάντα «μέ θέα στά παράλια», κάνοντας χρήση τῆς χαλαρότητας καί τῆς νομοθεσίας τῶν Βρυξελλῶν. Μόνο πού οἱ Γάλλοι, οἱ Δανοί, οἱ Γερμανοί, οἱ Ὁλλανδοί, οἱ Βέλγοι καί οἱ Λουξεμβούργιοι δέν συνορεύουν μέ τήν Τουρκία, τήν Ἀλβανία (σύντομα θά δοῦμε καί Ἀλβανούς) μέ ἑλληνικές ἑταιρεῖες νά ἀγοράζουν ἀκίνητα στά ἔρημα χωριά τῆς Ἠπείρου, κοντά στά ἀλβανικά σύνορα καί νά τά κατοικοῦν ἀφοῦ τά ἐπισκευάσουν, ὀργανώνοντας κοινότητες ἐκεῖ, ὅπου ἀργότερα θά ζητήσουν καί δικαιώματα.

Κι ἐμεῖς παρακολουθοῦμε ἀπαθῶς ὅσα συμβαίνουν γύρω μας καί τά εἰδησεογραφικά μας κανάλια ἀσχολοῦνται μέ τόν ληστή μέ τό κατσαβίδι καί μέ τό μπλάκ-ἄουτ στόν προαστιακό, ἀπό ἕναν ἀπρόσεκτο φορτηγατζῆ.

Πολύ σωστά –ἄν καί κάπως ἀργά– οἱ βουλευτές τῆς ΝΔ ὑπέβαλαν τήν καίρια καί σοβαρότατη ἐρώτηση σχετικά μέ τόν «ἀθόρυβο ἐποικισμό», πού εἶναι ἀκόμη πιό ἐπικίνδυνος ἀπό τήν «ἀναίμακτη κατάληψη» μεγάλου μέρους τῆς πρωτεύουσας ἀπό τό λαθραῖο μουσουλμανικό στοιχεῖο. Προχθές συζητοῦσα μέ ἄνθρωπο πού γνωρίζει καλύτερα ἀπό τόν καθένα τό θέμα τῶν σωφρονιστικῶν καταστημάτων τῆς χώρας καί μοῦ ἔλεγε ὅτι οἱ ἑλληνικές φυλακές ἀσφυκτιοῦν ἀπό μουσουλμάνους κρατούμενους, προερχόμενους ἀπό τό Πακιστάν καί ἄλλες μουσουλμανικές χῶρες. Μέχρι πρό τινος ὑπερτεροῦσαν οἱ Ἀλβανοί καί οἱ Ρομά, ἀλλά οἱ μουσουλμᾶνοι ἔχουν πλέον ἐκεῖ τό πάνω χέρι. Μουσουλμανική πλέον καί ἡ ἐγκληματικότητα στήν Ἑλλάδα! Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι ἡ ἐρώτηση τῶν βουλευτῶν θά ἀφυπνίσει τό ἑλληνικό κράτος καί θά μπεῖ τροχοπέδη στόν ὕπουλο ἐποικισμό τῆς ἀκριτικῆς Ἑλλάδος. Ἡ δημοκρατική Εὐρώπη ἔχει ἄλλη δουλειά αὐτόν τόν καιρό. Ἀσχολεῖται μέ τόν «ἐκδημοκρατισμό» τῆς πολιτικῆς ζωῆς στήν Γαλλία καί τήν Ρουμανία. Μέ τήν Ἑλλάδα θά ἀσχοληθεῖ τώρα;

Απόψεις

Ἡ Τουρκία «χαρτογραφεῖ» εὐαίσθητα σημεῖα τῆς Ἑλλάδας

Εφημερίς Εστία
Τοῦρκος ἀπόστρατος ὑποστράτηγος καταγράφει νησιά, λιμάνια, ἐνεργειακά δίκτυα καί ὑποθαλάσσια καλώδια ὡς «στρατηγικές εὐαισθησίες» τῆς Ἑλλάδας καί εἰσάγει στήν ἐξίσωση τήν ἔννοια τῆς «ἀσύμμετρης ἀπάντησης»

Σάββατον 20 Αὐγούστου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων

ΚΕΡΚΥΡΑ ΚΑΙ ΥΔΡΑ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΟΘΟΝΗ

Εφημερίς Εστία
Για τον κινηματογράφο τα ελληνικά νησιά αποτελούν, εδώ και δεκαετίες, σκηνικά γεμάτα φως και ιστορία

Παυλόπουλος: Ἡ Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη τῶν κρατῶν-μελῶν εἶναι καί ΑΟΖ τῆς ΕΕ

Εφημερίς Εστία
«Είναι θεσμικῶς αὐτονόητο ὅτι ἡ Ἀποκλειστική Οἰκονομική Ζώνη (ΑΟΖ) τῶν κρατῶν-μελῶν εἶναι καί ΑΟΖ τῆς ἴδιας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης»

Βεστφαλιανή τάξις ἐναντίον ἠθικιστικῆς ἡγεμονίας: Ἡ σύγκρουσις Ρωσσίας-Δύσεως γιά τούς κανόνες τοῦ διεθνοῦς συστήματος

Εφημερίς Εστία
Πῶς ἡ στροφή τῆς Δύσεως ἀπό τήν ἠθική στόν «ἠθικισμό» καί τήν νομική ἀσυμμετρία ἀποδομεῖ τήν διπλωματία, ὑπονομεύει τήν στρατηγική σκέψη καί συγκρούεται μέ τήν προσήλωση τῆς Μόσχας στήν κρατική κυριαρχία.