Μεγάλη ζωή· ὄχι ἀστεῖα!…

Παρασκευή 16 Ὀκτωβρίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

«Εἷς ἐκ τῶν δύο ἐγγάμων ἀπαγωγέων, οἱ ὁποῖοι ἀπήγαγον ἑκουσίως δύο νέας καί κατέφυγον εἰς τάς Ἀθήνας ἔγραψεν εἰς τόν ἀδελφόν του: «Ἐφύγαμεν ἀπό τήν κόλασιν τοῦ χωριοῦ μας, διά νά ζήσωμεν εἰς τόν παράδεισον τοῦ ἔρωτος». Ἡ κόλασις εἶναι τό χωρίον Καλογριανή· καί ὁ παράδεισος ἡ κλεινή πρωτεύουσά μας. Αἱ Ἀθῆναι μέ τά μπουζούκια, τούς ταχυδακτυλουργούς τῆς ὁδοῦ Ἀθηνᾶς; τό Ζάππειον, τόν πασσατέμπο καί τ’ ἀράπικα φιστίκια, εἶναι, πράγματι, παράδεισος! Μεγάλη ζωή· ὄχι ἀστεῖα!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Ο ΔΗΜΟΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΝ

Ὑπό τήν προεδρίαν τοῦ κ. Δημάρχου Ἀθηναίων συνεστήθη μόνιμος ἐπιτροπή ἀθλητισμοῦ, πρός προώθησιν τοῦ ἀθλητισμοῦ εἰς τήν πρωτεύουσαν καί τήν δημιουργίαν χώρων ἀθλήσεως εἰς ὅλας τάς συνοικίας.

Κατόπιν εἰσηγήσεως τοῦ κ. Δημάρχου, διετέθη χῶρος εἰς τήν ὁδόν Σπύρου Μερκούρη, παρά τό ἄλσος Παγκρατίου, διά τήν ἐγκατάστασιν ἐντευκτηρίων τῆς «Ἀθλητικῆς Ἑνώσεως Παγκρατίου».

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ