Κάποια στιγμή, ἡ ἱστορία θά ἀποκαλύψει τήν ἀνερμάτιστη πολιτική τῆς Δύσεως στό λεγόμενο Μεσανατολικό.
Κάποια στιγμή, θά δοῦμε πιό καθαρά τόν ρόλο τοῦ Λῶρενς τῆς Ἀραβίας, θά ἀνακαλύψουμε τίς πραγματικές αἰτίες τῶν πολέμων καί τῶν ἐνεργειῶν τῶν «συμμάχων» μας στήν Μέση Ἀνατολή, θά μάθουμε τόν λόγο γιά τόν ὁποῖο οἱ Γάλλοι καί οἱ Ἰταλοί διέλυσαν τήν Λιβύη, γιατί ὁ Ὀμπάμα σκαρφίστηκε τήν δῆθεν «Ἀραβική Ἄνοιξη» καί ἴσως νά μᾶς σηκωθεῖ ἡ τρίχα ὅταν θά πληροφορηθοῦμε τήν ἀλήθεια γιά τίς αἰτίες πού προκάλεσαν τήν σημερινή κατάσταση στήν Μέση Ἀνατολή.
Φυσικά, αὐτήν τήν στιγμή τό Ἰσραήλ ἔχει τό πάνω χέρι καί κάνει τήν βρώμικη δουλειά γιά τούς Ἀμερικανούς, πού βλέπουν τελικά ὅτι τό Ἰράν εἶναι ἕνας σκύλος πού γαβγίζει ἀλλά δέν ἔχει δόντια καί ὅτι ἡ Ρωσσία στηρίζεται σέ συμμάχους πού δέν ἔχουν τήν ἱκανότητα οὔτε νά διασφαλίσουν τήν ἀσφάλεια τῶν ἀπορρήτων (ὑποτίθεται) συνομιλιῶν τους.
Τό Ἰσραήλ, μέ τόν ἀποδεκατισμό τῆς ἡγεσίας καί τῶν μεσαίων στελεχῶν τῆς Χεζμπολλάχ, ἀλλά καί μέ τήν συνεχῆ ἐξόντωση στελεχῶν τῆς Χαμάς, τῆς Ἄλ Κάιντα καί ἄλλων ἀραβικῶν τρομοκρατικῶν ὀργανώσεων, ἔχει βρεθεῖ αὐτή τή στιγμή στήν αἰχμή τοῦ δυτικοῦ δόρατος καί καθαρίζει γιά λογαριασμό τῶν δυτικῶν δυνάμεων, οἱ ὁποῖες ἁπλῶς παρακολουθοῦν καί ἐνημερώνονται.
Βεβαίως, ἡ συμπερίληψη τοῦ Ἐρντογάν στόν κατάλογο τῶν στόχων τοῦ Νετανυάχου οὐδόλως θά μᾶς στενοχωροῦσε, ἄν καί εἶναι βέβαιο ὅτι ὁ ἡγέτης τῆς Τουρκίας γαβγίζει κατά τοῦ Ἰσραήλ, ἀλλά κάθε τόσο καί μιά νέα ἐπένδυση μέ ἑβραϊκό ἄρωμα ἀκούγεται στήν χώρα τοῦ Κεμάλ.
Ἄν εἶναι κάτι πού θά πρέπει νά μᾶς κάνει νά χαμογελᾶμε εἶναι τό ὅτι ὁ Ταγίπ, πάνω στήν φούρια του νά κάνει τόν λαό τῆς χώρας του νά ξεχάσει τήν οἰκονομική του περιπέτεια, ζήτησε ἀπό τόν ΟΗΕ νά ἐπέμβει …στρατιωτικά καί νά σταματήσει «τήν εἰσβολή σέ μιά ἄλλη χώρα.»
Τί θά λέει, ἄραγε, αὐτή τήν στιγμή ὁ Βλαδίμηρος, πού ἀκούει τόν μπαγαμπόντη φίλο του νά θυμίζει (ἄθελά του;) ὅτι «καί ἀλλοῦ ἔχει γίνει εἰσβολή»; Καί πόσο πλατύ θά εἶναι τό χαμόγελο, αὐτήν τήν ὥρα, τοῦ Νίκου Χριστοδουλίδη, πού ἀκούει τόν εἰσβολέα στήν δική του πατρίδα νά …καταδικάζει μιά ἄλλη εἰσβολή; «Μύλος», ἐν ὀλίγοις, ἡ ὑπόθεση, ἀγαπητοί. Καί ὅταν γίνεται κάπου «μύλος ἡ κατάσταση», καλό θά εἶναι νά κουμπώνεσαι…
Δέν ἀκούσαμε, ὅμως, τί λένε οἱ Γερμανοί καί τί οἱ Γάλλοι, χῶρες μέ μεγάλη –μέχρι πρό τινος– ἐπίδραση στόν παγκόσμιο χάρτη, οἱ ὁποῖες κλονίζονται οἰκονομικά καί κοινωνικά…
Μήπως ἔχει ἔλθει καί ἡ ὥρα νά ξυπνήσουν οἱ δυτικοί καί νά ποῦν στόν Ταγίπ ὅτι «δέν ἔχει δικαίωμα διά νά ὁμιλεῖ», μέ μιά βαρβάτη ἀναγνώριση τῶν γενοκτονιῶν τῶν Τούρκων εἰς βάρος τῶν Ἀρμενίων, τῶν Ἑλλήνων, τῶν Ἀσσυρίων καί τῶν Κούρδων; Μήπως αὐτός ὁ «Μύλος» ἀλέσει τίς ἁμαρτίες τῶν Τούρκων καί ἑνώσει –ἐπί τέλους– τά ἑκατομμύρια τῶν Κούρδων πού θέλουν τό δικό τους κράτος; Μήπως ξεπεράσουν τά δικά τους προβλήματα, πού δέν τούς ἔχουν ἀκόμη ἐπιτρέψει νά ἑνωθοῦν ὑπό τό κοινό συμφέρον;
«Μεγάλη ἀναταραχή, ὑπέροχη κατάσταση» ἔλεγε ὁ Μάο. Καί ἴσως εἶχε δίκιο…
Μ.Η.Τ. 232122