ΕΤΟΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ 1876
Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2024

Κουίσλινγκ στά μικρόφωνα

ΠΡΩΤΑ τό ρεπορτάζ, μετά τά «συγχαρίκια». Ἡ ἄρνηση τῆς Γερμανίδας Καγκελλαρίου Ἄγγελα Μέρκελ νά συναινέσει στήν καταβολή τῶν περίφημων ἀποζημιώσεων πού…

… ἀξιώνει ἡ Ἑλλάς ἐξ αἰτίας τῶν θηριωδιῶν τῶν ναζί καί τῆς κλοπῆς τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου τήν περίοδο τῆς Κατοχῆς, δέν εἶναι ἀρνητική ἐξέλιξη ὅπως ἐσφαλμένα πιστεύουν πολλοί. Οὔτε κλείνει τό θέμα. Ἀντιθέτως, τό ἀνοίγει! Ἡ ἄρνηση ἀποτελεῖ προϋπόθεση γιά τήν λύση. Διότι ὅπως ἐπισημαίνει στό πόρισμα τοῦ Κοινοβουλίου ὁ Πρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ κράτους Μιχαήλ Ἀπέσσος, ὁ ὁποῖος κλήθηκε νά γνωμοδοτήσει σχετικῶς «τυχόν ἐναγωγή τῆς Γερμανίας στό δικαστήριο τῆς Χάγης, προϋποθέτει τήν ὕπαρξη πραγματικῆς βάσης μετά τήν 1.5.2008 ἱκανῆς νά ὑποστηρίξει μιά προσφυγή ἐνώπιόν του. Δηλαδή ἄν μετά τήν ὡς ἄνω ἡμερομηνία ἔχουν λάβει χώρα γεγονότα ἤ καταστάσεις τά ὁποῖα νά ἀποτελοῦν ἀληθῆ αἰτία ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ ἀνάμεσα στίς δύο πλευρές.

»Ἐνδεχόμενη ἄρνηση τῆς γερμανικῆς πλευρᾶς νά διαπραγματευτεῖ τήν ρύθμιση τῶν ἑλληνικῶν ἀπαιτήσεων μετά ἀπό νεώτερη διπλωματική ἀνακίνηση τοῦ θέματος ἀπό τήν ἑλληνική πλευρά, θά μποροῦσε νά συγκροτήσει τήν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΒΑΣΗ μιᾶς διαφορᾶς μεταγενέστερης τῆς ὡς ἄνω κρίσιμης ἡμερομηνίας». Τί σημαίνουν ὅλα αὐτά; Ἄν ἡ ἀπάντηση στό «Nein» τῆς Μέρκελ γιά τίς ἀποζημιώσεις εἶναι ἡ ὁμόθυμος γνώμη Προέδρου Δημοκρατίας, Προέδρου Βουλῆς, Πρωθυπουργοῦ, ἀρχηγοῦ ἀξιωματικῆς Ἀντιπολίτευσης (τῆς πολιτειακῆς ἱεραρχίας), ὅτι ἡ δικαστική διεκδίκηση τῶν ἀποζημιώσεων εἶναι «ἐνεργός», τότε καί «διαφορά» γεννᾶται καί «πραγματική βάση» γιά τήν προσφυγή στήν Χάγη ὑπάρχει. Μαθαίνω, μάλιστα, ὅτι τό πόρισμα πού βασίζεται στήν τιτάνια ἐργασία τῆς κυβέρνησης Σαμαρᾶ ἐπί Ὑπουργίας Σταΐκούρα στό Γενικό Λογιστήριο τοῦ Κράτους (Γενική Διεύθυνση Καρακούση), θά συζητηθεῖ στήν Ὁλομέλεια τῆς Βουλῆς μέ ἀπόφαση τοῦ Προέδρου της Νίκου Βούτση, τέλη Ἰανουαρίου-ἀρχές Φεβρουαρίου. Μετά τό πέρας αὐτῆς τό πόρισμα θά περιβληθεῖ μέ νομικό τύπο δημοσιευόμενο στήν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτά λέει τό ρεπορτάζ.

Ἡ δημόσια διαφωνία τῆς Μέρκελ καί τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς ἡγεσίας σηματοδοτεῖ κατά συνέπεια ἐξελίξεις μέ τελική κατάληξη τήν προσφυγή τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας στήν Χάγη. Εἶναι τό χρέος τῆς γενιᾶς μας σέ ὅλους ἐκείνους πού «ἔπεσαν» γιά τήν πατρίδα στό Δίστομο, στόν Βάμο, τά Καλάβρυτα, τήν Κάνδανο, τά Σφακιά.

Πᾶμε τώρα στά… «συγχαρίκια». Μέρες τώρα ἀκούω καί διαβάζω μερικούς προβεβλημένους ἀναλυτές νά ἀντιμετωπίζουν μέ φιλοπαίγμονα διάθεση τήν διαχρονική ἀπαίτηση τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας γιά τίς γερμανικές ἀποζημιώσεις. Μέ ὕφος εἰρωνικό καί ὑπεράνω, γραπτό ἤ προφορικό, ἐπιχειροῦν νά μᾶς περάσουν τό μήνυμα ὅτι «αὐτά δέν γίνονται». Ὅτι τέτοιες ἀπαιτήσεις παραπέμπουν στό ἀνέκδοτο μέ τό λαγό καί τό λιοντάρι. Δέν τά βάζω μαζί τους. Μακριά ἀπό ἐμένα τά προσωπικά. Τά βάζω ὅμως μέ μία ὁλόκληρη σχολή σκέψης μέ τήν ὁποία ἐπιχείρησαν νά μᾶς διαπαιδαγωγήσουν καί νά μᾶς μεγαλώσουν οἱ κουίσλινγκ τῶν μικροφώνων τῆς Βουλῆς, τῶν ΜΜΕ, τῶν ἀμφιθεάτρων. Καί μολονότι ἡ σχολή σκέψης αὐτή ἡττήθηκε στόν λαό καί ξεπεράστηκε ἀπό τίς ἐξελίξεις, ἐκεῖνοι ἐπιμένουν: «Σιγά πού θά τά βάλουμε μέ τούς Γερμανούς!». Πρόκειται γιά τούς αὐθεντικούς ἐκπροσώπους τῆς ἡττημένης καί συμβιβασμένης Ἑλλάδος. Ἦταν οἱ ἴδιοι πού μᾶς ἔλεγαν «Σιγά μήν τά βάλουμε μέ τούς Ἀμερικανούς γιά τό Σκοπιανό καί τό σχέδιο Ἀννάν». «Σιγά μήν καταληφθοῦμε ἀπό προγονοπληξία καί ἀρχαιολατρία γιά τόν Μέγα Ἀλέξανδρο. Αὐτά εἶναι κίτς!». «Σιγά» τό ἕνα, «σιγά» τό ἄλλο. Ὅπως ὅμως ἀπεδείχθη ἀπό τίς ἐξελίξεις, καλά κάναμε καί τά βάλαμε. Ὁ Τσίπρας ἦταν σέ θέση νά δαπραγματευτεῖ μέ τούς γείτονες (ὄχι ἐπιτυχημένα, δυστυχῶς) ἐπειδή ἐγέρθηκε τό βέτο Καραμανλῆ στό Βουκουρέστι. Αὐτό ἀναποδογύρισε τήν σκακιέρα.

Ὁ Τσίπρας «καμαρώνει» σήμερα ὅτι προστάτεψε τήν κληρονομιά τῆς Ἀρχαίας Μακεδονίας, ἐπειδή Καραμανλῆς – Ντόρα ἀρνήθηκαν νά «ξεπουλήσουν» τόν ὅρο «Μακεδόνας». Ἐπειδή ὁ Σαμαρᾶς ἐμμονικά ἐπόπτευσε τήν ἀνασκαφή τοῦ μακεδονικοῦ τάφου στήν Ἀμφίπολη. Ὁ Τσίπρας διεκδικεῖ σήμερα τίς ἀποζημιώσεις, ἐπειδή ὁ Σταϊκούρας μέ ἐντολή Σαμαρᾶ ξεσκόνισε τήν χαρτούρα στό Γενικό Λογιστήριο καί τεκμηρίωσε ἐγκύρως τίς ἑλληνικές ἀπαιτήσεις. Ὁ Τσίπρας καί ὁ Ἀναστασιάδης κάνουν σήμερα τούς μπόσικους στόν Ἐρντογάν καί προχωροῦν σέ ἐξορύξεις στίς ΑΟΖ, ἐπειδή ὁ Τάσσος Παπαδόπουλος καί ὁ Κώστας Καραμανλῆς ἀρνήθηκαν νά μοιραστοῦν μέ τούς Τούρκους τόν ἐθνικό μας πλοῦτο ἀποδεχόμενοι τό σχέδιο Ἀννάν. Ἀντί λοιπόν ὅλοι αὐτοί οἱ κουίσλινγκ τῶν μικροφώνων νά παραδειγματιστοῦν πού ἔπεσαν τόοοοοσο πολύ ἔξω σέ ὅλες τίς προβλέψεις τους περί ἀπομόνωσης τῆς χώρας (καί γιά τό σχέδιο Ἀννάν καί γιά τό Βουκουρέστι καί γιά ὅλα), ἀντί νά βάλουν μία φορά στήν ζωή τους τήν οὐρά ὑπό τά σκέλη καί νά χαμηλώσουν ἀπό ντροπή τό βλέμμα, ἐπιμένουν νά σχολιάζουν μέ γελάκια, σχολιάκια, ὑφάκι καί ἐξυπνακισμούς τήν προοπτική ἐγέρσεως ἀποζημιώσεων ἀπό τήν Γερμανία! Νομίζουν ἔτσι ὅτι ἀντιπολιτεύονται τήν Κυβέρνηση. Στήν πραγματικότητα, ἀντιπολιτεύονται τό Ἔθνος. Τήν ἐθνική μνήμη. Τούς νεκρούς μας. Στό μέτρο πού μᾶς ἀφορᾶ ἐμεῖς θά συνεχίσουμε νά πολεμᾶμε αὐτές τίς ἀντιλήψεις, τά πρόσωπα μᾶς εἶναι ἀδιάφορα. Διότι ὅπως σημείωσα καί πιό πάνω …«Χρωστᾶμε!».

Απόψεις

«Γκλίτσα πού σᾶς χρειάζεται!»

Εφημερίς Εστία
Οἱ …Βλάχοι «ξύπνησαν» μέ τά συνθήματα, τίς κόρνες τους καί τίς ἑλληνικές σημαῖες τούς Ἀθηναίους, οἱ ὁποῖοι τούς ὑπεδέχθησαν στούς δρόμους μέ χειροκροτήματα – Τό «Σύνταγμα» τῶν τρακτέρ ἔρριξε τόν σπόρο τῆς ἀμφισβητήσεως τοῦ πολιτικοῦ συστήματος – Ὄχι στήν Ἑλλάδα τῶν δύο ταχυτήτων – Συλλαλητήριο μέ Βαμβακάρη στήν Βουλή

«Μέ ποιό δικαίωμα Εὐρώπη;» ρωτᾶ ὁ …δικαιωματιστής!

Μανώλης Κοττάκης
ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ εἶναι ἱκανός γιά ὅλα. Μπορεῖ νά λέει τήν μιά μέρα τά κανονικά καί τήν ἄλλη τά ἀντίθετα.

Ἐκβιασμός Κασσελάκη: Ἤ ἐγώ ἀρχηγός ἤ νέες ἐσωκομματικές ἐκλογές

Εφημερίς Εστία
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ρεῖ στήν Κουμουνδούρου. Τό μέλλον τοῦ ΣΥΡΙΖΑ εἶναι ἀπρόβλεπτο, καθώς μόνο στήν χθεσινή ἡμέρα εἴχαμε σφοδρή ἐπίθεση καί εὐθεῖα ἀμφισβήτηση τοῦ ἡγετικοῦ ρόλου τοῦ κ. Κασσελάκη, ἐν συνεχείᾳ μιά ἐπίπλαστη ἠρεμία πού κατέληξε σέ ἕνα στυγνό ἐκβιασμό τοῦ Προέδρου πρός τά μέλη τῆς Πολιτικῆς Γραμματείας γιά τό ποιός καί μέ ποιόν τρόπο θά καθίσει στόν θρόνο τοῦ κόμματος.

Ἡ υἱοθεσία δέν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση…

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ υἱοθεσία ὡς κοινωνικός θεσμός ἔρχεται νά καλύψει τεχνητά τήν ἀνάγκη τοῦ ἀπροστάτευτου τέκνου, πού γιά κάποιο λόγο ἔμεινε μόνο του στόν κόσμο, νά ἔχει καί ἐκεῖνο μία οἰκογένεια, ὥστε νά μεγαλώσει μέ, κατά τό δυνατό, τούς ἴδιους ὅρους πού θά μεγάλωνε μέ τήν φυσική του οἰκογένεια.

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 1964

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΦΕΡΕΤΖΕ