Κερδίζουν χρόνο στήν Μέση Ἀνατολή

ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ τό Ἰσραήλ ἐξολόθρευσε τόν ἡγέτη τῆς Χαμάς Ἰσμαήλ Χανίγια, τά μέσα ἐνημερώσεως –ἀκόμη καί τά θεωρούμενα σοβαρά, διεθνῆ μέσα ἐνημερώσεως– προανήγγελλαν τήν ἐπικείμενη ἐκδίκηση τοῦ Ἰράν, τήν ἔνταση τῶν ἐπιχειρήσεων ἀπό τήν Χαμάς, τήν ἄμεση ἐμπλοκή τῆς Χεζμπολλάχ καί μιά γενίκευση τοῦ πολέμου στήν Μέση Ἀνατολή.

Ἀκόμη δέν ἔχουμε δεῖ τίποτε ἀπό αὐτά νά συμβαίνει. Διότι, ὅπως ὀλίγοι γνῶστες τῶν πραγμάτων ἐπεσήμαναν, οὐδείς ἐκ τῶν ἐμπλεκομένων εἶναι εἰς θέσιν νά ἀναλάβει μεγάλης κλίμακος ἐπιχειρήσεις. Δεδομένης δέ τῆς καταστάσεως καί τῶν πληγμάτων γοήτρου πού ἔχουν ὅλοι ὑποστεῖ, φαινόταν πιθανότατο νά προσπαθήσουν ἁπλῶς νά κερδίσουν χρόνο. Καί τοῦτο γίνεται μόνον μέ τό ἄνοιγμα μιᾶς προοπτικῆς διαπραγματεύσεων. Γιά αὐτό καί «ξαφνικά» ὅλοι φαίνονται πρόθυμοι νά συζητήσουν. Ἀλλά θά πρέπει νά εἶναι κανείς ἀθεράπευτα ἀφελής, ἄν νομίζει ὅτι μπορεῖ οἱ συνομιλίες αὐτές νά ὁδηγήσουν σέ πραγματική κατάπαυση τοῦ πυρός ἤ –ἀκόμη περισσότερο– σέ ἐπίλυση τῶν προβλημάτων τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ἀλλά δυστυχῶς, πολλές φορές μέχρι σήμερα, ἡ ἀμερικανική διπλωματία συμπεριφέρεται σάν νά μήν καταλαβαίνει τήν πραγματικότητα. Δέν θά ὑποστηρίζουμε ὅτι οἱ Ἀμερικανοί διπλωμάτες εἶναι ἀφελεῖς. Ὅμως οἱ στόχοι τους μπορεῖ νά μήν συνάδουν μέ τήν εἰρήνευση τήν ὁποία λένε ὅτι εὔχονται.

Τά δεδομένα πάντως εἶναι τά ἑξῆς:

Οὔτε τό Ἰράν, οὔτε ἡ Χεζμπολλάχ, οὔτε βεβαίως ἡ Χαμάς ἔχουν ἀλλάξει τούς πολιτικούς τους στόχους, πού εἶναι ἡ ἐξάλειψις τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ. Ἄν λοιπόν τό Τέλ Ἀβίβ δέν ἔχει τήν πρόθεση νά αὐτοκτονήσει καί νά ὁδηγήσει τόν πληθυσμό τῆς χώρας σέ νέο ὁλοκαύτωμα, δέν ἔχει τίποτε νά συζητήσει μαζί τους.

Ὅμως μετά δέκα μῆνες πολέμου στό ἀστικό περιβάλλον τῆς Γάζας (τό πιό δύσκολο πεδίο ἐπιχειρήσεων πού θά μποροῦσε νά ὑπάρξει) ὁ ἰσραηλινός στρατός εἶναι ἀρκετά καταπονημένος γιά νά θέλει νά ἀνοίξει καί δεύτερο μέτωπο στόν βορρᾶ ἐναντίον τῆς Χεζμπολλάχ τοῦ Λιβάνου. Συνεπῶς, γιά τήν ὥρα, δέν μπορεῖ νά κάνει κάτι παραπάνω ἀπό ἀεροπορικές ἐπιχειρήσεις. Καί ὡς πρός αὐτές θά πρέπει νά ἐπιδεικνύει προσοχή, μιά καί οἱ πιθανότητες νά πλήττονται καί ἄμαχοι εἶναι ὑψηλές, καί ὡς ἐκ τούτου καί ἡ δημοσία εἰκόνα τοῦ Ἰσραήλ ἀνά τόν κόσμο θά καταρρακώνεται περισσότερο.

Τό Ἰράν ἔχει ἀξιόλογες στρατιωτικές δυνάμεις, ἀλλά δέν συνορεύει μέ τό Ἰσραήλ. Συνεπῶς, ἄν θέλει νά τό κτυπήσει θά τό κάνει μόνον διά τῆς Χεζμπολλάχ ἤ μέσῳ Συρίας. Ἡ Χεζμπολλάχ μπορεῖ νά κρατήσει μιά προσπάθεια εἰσβολῆς στόν Λίβανο (ὅπως εἶχε κάνει καί κατά τό παρελθόν) ἀλλά ἐπ’ οὐδενί δέν εἶναι εἰς θέσιν νά ἀναλάβει ἐπιθετική ἐνέργεια κατά τοῦ Ἰσραήλ. Ὅσο γιά τήν Συρία, εἶναι ἀποδυναμωμένη μετά δέκα χρόνια ἐμφυλίου πολέμου, ἐνῷ οἱ βόρειες ἐπαρχίες τελοῦν σέ καθεστώς ἀμφιβόλου σταθερότητος μέ ἔντονη στρατιωτική παρουσία τῶν Τούρκων πού ὅσο ἐχθρεύονται τό Ἰσραήλ, ἄλλο τόσο ἐχθρεύονται καί τό Ἰράν.

Συνεπῶς, δέν θά χαροῦν καθόλου νά δοῦν ἰρανικές δυνάμεις νά κινοῦνται ἐντός τῆς Συρίας. Ἕνα τέτοιο ἐνδεχόμενο δέν θά χαροποιήσει ἐξ ἄλλου οὔτε τίς κουρδικές πολιτοφυλακές πού ἐλέγχουν μέρος τῆς περιοχῆς καί οἱ ὁποῖες θεωροῦν τό Ἰράν χώρα πού καταπιέζει τούς συμπατριῶτες τους.

Ἔτσι, ἄν καί ἔχει περάσει σχεδόν ἕνα 20ήμερο ἀπό τήν ἐξόντωση τοῦ Ἰσμαήλ Χανίγια στήν Τεχεράνη, ἡ προαναγγελθεῖσα ἐκδίκησις δέν ἔχει ἀκόμη ἐκδηλωθεῖ. Οὔτε βεβαίως ἔχει σημειωθεῖ ἡ ἐπέκτασις τοῦ πολέμου ἡ ὁποία ἀνεφέρετο ὡς ἀναμενομένη ἀπό ἡμέρα σέ ἡμέρα. Εἶναι ἀξιοσημείωτο ὅτι ἀκόμη καί τά διεθνῆ χρηματιστήρια, τά ὁποῖα σέ πρώτη φάση ἔφθασαν στά πρόθυρα τῆς καταρρεύσεως, πλέον ἔχουν ἐπανέλθει στήν κανονικότητα τῶν συναλλαγῶν τους.

Φαίνεται ὅτι καί οἱ ἀναλυτές πού καθοδηγοῦν τίς διεθνεῖς χρηματοπιστωτικές ἀγορές δέν ἔχουν καλύτερη ἀντίληψη τῶν πραγμάτων ἀπό κάποιους –κατ’ ὄνομα μόνον– εἰδήμονες, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκουν φιλόξενες στῆλες στά διεθνῆ μέσα ἐνημερώσεως τά ὁποῖα συνήθως ἀρκοῦνται σέ ἐπιφανειακές προσεγγίσεις τῆς καταστάσεως, χωρίς νά ἐμβαθύνουν στά πραγματικά δεδομένα πού διαμορφώνουν τίς ἐξελίξεις.

Στήν πραγματικότητα, ὅλοι οἱ ἀμέσως ἐμπλεκόμενοι στόν πόλεμο τῆς Γάζας –μέ μοναδική ἐξαίρεση τήν Αἴγυπτο πού χαρακτηρίζεται ἀπό στρατηγική ψυχραιμία– θά ἤθελαν μέν τήν γενίκευση τοῦ πολέμου καί τήν πλήρη καταστροφή τοῦ ἀντιπάλου τους, γνωρίζουν ὅμως ὅτι δέν ἔχουν τά μέσα γιά νά τό ἐπιτύχουν. Κερδίζουν λοιπόν χρόνο προσβλέποντας στήν ἡμέρα πού θά εἶναι ἀρκετά ἰσχυροί.