ΕΤΟΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ 1876
Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2023

Κατασκηνώσεως ἀναμνήσεις καί σκέψεις…

Βράζει ὁ κορωνοϊός μέ τίς νέες του μεταλλακτικές μορφές!

Διάβασα κάπου ὅτι στό πάρτυ πού ὀργάνωσε εὔπορον ζεῦγος στήν Βενετία ἐπί τῇ βαπτίσει τῆς θυγατρός του, ὑπῆρξε ἐπέλασις τοῦ ἰοῦ καί τώρα ὅλοι οἱ συνδαιτημόνες τρέχουν γιά τέστ. Χθές πήγαμε τήν ἐγγονή μας σέ κατασκήνωση, στήν Πούντα Ζέζα τοῦ Λαυρίου. Πολλά τά παιδιά, χωρίς μάσκες. Ἀνησυχῶ τά μέγιστα, ἄν καί τά παιδιά περνοῦν τήν ἴωση τοῦ covid πολύ πιό ἐλαφρά, σχεδόν δίχως νά τό καταλάβουν.

Κι ὕστερα σκέφτηκα τόν καιρό πού πήγαινα ἐγώ κατασκήνωση, στήν Φανερωμένη, στήν Σαλαμῖνα, μέ τίς κατασκηνώσεις τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς. Ἐκεῖ, λοιπόν, πρωτομάθαμε τήν ὁμαδική ζωή. Μέναμε πέντε-πέντε σέ ἀντίσκηνα (προφανῶς δοσμένα ἀπό τόν Στρατό) καί κοιμόμασταν σέ ράντζα, χωρίς στρῶμα, φυσικά, μέ ἕνα κατωσέντονο κι ἕνα πανωσέντονο.

Ξυπνούσαμε μέ τόν ἦχο τῆς σάλπιγγας στίς ἕξι καί μισή τό πρωί, στηνόμασταν στήν οὐρά γιά νά πλυθοῦμε καί νά πλύνουμε τά δόντια μας (τότε εἶχαν ἀρχίσει νά διαφημίζονται καί οἱ ὀδοντόκρεμες «Κολυνός») στήν βρύση μέ τήν μαρμάρινη γούρνα. Ὕστερα στήν σειρά μέ τό τσίγκινο κυπελάκι μας γιά τό πρωινό γάλα, μέ ἕνα μεγάλο παξιμάδι κι ὕστερα ὅλοι γύρω ἀπό τήν σημαία, γιά τήν ἔπαρση καί τήν κραυγή τῆς ὁμάδας μας. «Κάτι βουίζει καί μουγκρίζει, μέσ’ στίς λαγκαδιές/καί τά ζῶα φοβερίζει μ’ ἄγριες φωνές!/Τ’ εἴμαστε παιδιά; Λ-έ-ο-ντες!».

Κι ἀμέσως ἀπαντοῦσε ἡ ἄλλη ὁμάδα: «Κάτι πετᾶ, κάτι πετᾶ, κάτι πετᾶ ἐκεῖ ψηλά. Ἄ, τίιιι; Ἀ-ε-τ-ο-ί!».

Δίπλα, ἀκριβῶς, ἦταν ἡ κατασκήνωση τῶν κοριτσιῶν. Μᾶς χώριζε ἕνα συρματόπλεγμα, ἀλλά πηγαίναμε ὅλοι μαζί γιά μπάνιο, καθόμασταν μαζί γιά νά παρακολουθήσουμε τήν παράσταση τοῦ Καραγκιόζη ἤ μιά ταινία, πού θά προβαλλόταν στόν πρόχειρα στημένο κινηματογράφο, μέ μιά φορητή κινηματογραφική μηχανή τῶν ὀκτώ μιλιμέτρ, πού εἶχε δωρίσει στήν κατασκήνωση ὁ πατέρας μου, πού ἐρχόταν κάθε Παρασκευή γιά νά ἐξετάσει –ὡς παιδίατρος– τά παιδιά πού παρουσίαζαν κάποιο πρόβλημα, συνήθως κρύωμα ἀπό τά μπάνια ἤ τά παγωτά!

Ἀργότερα, πῆγα κατασκήνωση μέ τούς Προσκόπους, ὡς λυκόπουλο. Ἐντελῶς διαφορετική ἀτμόσφαιρα! Κατ’ ἀρχάς εἴχαμε ὅλοι ἀπό ἕναν σουγιᾶ. Μ’ αὐτόν χαράζαμε τό ὄνομά μας (καί τῆς καλῆς μας) στά δέντρα, μ’ αὐτόν καθαρίζαμε τά ψάρια πού πιάναμε στήν παραλία, μέ κιούρτους πού φτιάχναμε μόνοι μας. Μέ μιά τσίγκινη λεκάνη, σκεπασμένη μέ καλά τεντωμένο λευκό πανί καί μιά τρῦπα στήν μέση. Ἀρκοῦσε λίγο τυρί φέτα γιά νά τό μυρίζονται τά ψάρια καί τά κεφαλόπουλα καί οἱ γόπες παγιδεύονταν μιά χαρά. Καί τό βράδυ, ἀνάβαμε φωτιά (προσεκτικά, μέσα στήν ψησταριά) καί ψήναμε τά ψάρια. Εἴχαμε καί τώρα κραυγή, ἀλλά διαφορετική.

«Ἀλαμπαλού-ἀλαμπαλού, ἀλαμπαλού καί ναί καί οὐ!/Ἀγιού, ἀγιού, Ἀκαρακατζίκι-τζίκι-τζίκι, εἴμαστε τῆς Ἕκτης Λύκοι!»…

Καί περνούσαμε ὡραῖα, καί τά βράδια παίζαμε τραγούδια μέ τίς φυσαρμόνικες ἤ παίζαμε ὁμαδικά παιγνίδια μέ ἔπαθλο τούς μπακλαβᾶδες ἤ τά καταΐφια…

Τώρα τά πράγματα ἔχουν ἀλλάξει. Ὅλα τά παιδιά ἔχουν μαζί τους τό «κινητό» ἤ τό «λάπτοπ», ἔχουν «γουάι-φάι» καί φορτιστές καί ζοῦν μιά εἰκονική πραγματικότητα. Δύσκολα θά κοιμᾶμαι τά βράδυα μέχρι νά ἐπιστρέψει ἡ μικρή μας…

Απόψεις

Μηνύματα ἀπό τήν κρίση τῆς κυπριακῆς Κεντροδεξιᾶς

Μανώλης Κοττάκης
ΟΙ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ἐκλογές στήν Κύπρο προσέθεσαν ἕνα ἀκόμη κεφάλαιο στήν κρίση τῶν κεντροδεξιῶν κομμάτων στήν Εὐρώπη. Γιά πρώτη φορά ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Μακαρίου δέν κατόρθωσε νά προκριθεῖ στό δεύτερο γῦρο ὁ ὑποψήφιος πρόεδρος τοῦ ἱστορικοῦ «Δημοκρατικοῦ Συναγερμοῦ» Ἀβέρωφ Νεοφύτου.

«Ἀνοίγουν» παλαιές ρυθμίσεις ὀφειλῶν πρός τήν ἐφορία καί τά ἀσφαλιστικά ταμεῖα

Εφημερίς Εστία
ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ καί τήν αὔξηση τῶν ἐπιτοκίων τῶν δόσεων τῶν δανείων νά συρρικνώνουν τά εἰσοδήματα καί νά ἀπειλοῦν νά διογκώσουν τό ἰδιωτικό χρέος, ἡ Κυβέρνησις ἐξετάζει σοβαρά τό ἐνδεχόμενο νά «ἀνοίξει» παλαιές ρυθμίσεις ὀφειλῶν γιά νά ἀνακόψει τήν δημιουργία μίας νέας γενιᾶς «κόκκινων» χρεῶν.

Μπάι-μπάι Μπάρμπαρα, καθείς μέ τόν πόνο του

Δημήτρης Καπράνος
Πέρυσι, πού εἴχαμε τά χάλια μας, φωνάζαμε ἐπειδή «πιαστήκαμε στόν ὕπνο.» Ἐφέτος, πού ἡ Πολιτική Προστασία φαίνεται ὅτι ἔκανε σωστά τήν δουλειά της, γκρινιάζουμε, «ἐπειδή μᾶς ἔστελνε συνέχεια μηνύματα.» Μᾶλλον δέν ἔχουμε καμμία ἐλπίδα νά σοβαρευτοῦμε!

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 1963

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟΝ

Σόκ: Ἡ εἰσηγήτρια τοῦ Ἀρείου Πάγου ὑπέρ τῶν funds καί κατά τῶν δανειοληπτῶν!

Εφημερίς Εστία
Διενεμήθη ἡ εἰσήγησίς της στά 66 μέλη τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου – Οἱ servicers ἀποκτοῦν δικαίωμα νά εἶναι διάδικοι καί νά κάνουν πλειστηριασμούς βάσει νόμου τοῦ 2003 – 58 δισ. φόρους θά γλυτώσουν οἱ τράπεζες ἀπό τήν μεταβίβαση τῶν ἀπαιτήσεων – «Πράσινο φῶς» γιά 700.000 πλειστηριασμούς – Προσεχῶς ἡ διάσκεψις γιά τήν ἀπόφαση