«Καλά Χριστούγεννα», ὄχι «Καλές Γιορτές»

«Καλές γιορτές». Ἔτσι, ἀόριστα, χωρίς συγκεκριμένη κατεύθυνση

Πάει περίπατο τό «Καλά Χριστούγεννα». Ἔτσι, γιά «νά μήν ἐνοχλοῦμε». Ὅπως γίνεται σέ κάποιες ἀπό τίς μεγάλες καί «πολυ-πολιτισμικές» χῶρες τῆς Εὐρώπης. Γιατί νά μείνουμε πίσω ἐμεῖς; Καί στό κάτω-κάτω τί ἔχει μείνει γιά νά θυμίζει τά Χριστούγεννα; Τό ὄνομα μόνο, τό ὁποῖο σιγά-σιγά τό σκεπάζουμε μέ τήν πάχνη αὐτοῦ τοῦ σαρωτικοῦ «Καλές γιορτές». Ἔτσι, κάτι σάν τήν «γιορτή τοῦ κάστανου», ἤ «τήν γιορτή τῆς μελιτζάνας», ἤ «τήν γιορτή τοῦ κρασιοῦ», πού γινόταν παλαιότερα στό Δαφνί καί τραγουδοῦσε ὁ Ζαμπέτας μέ τήν Μανταλένα! «Νά μήν ἐνοχλοῦμε», ἀγαπητοί, ἐκείνους πού δέν ἔχουν τά Χριστούγεννα στήν ἀτζέντα τους. Καί δέν εἶναι μόνο οἱ ἀλλόθρησκοι, πού μᾶς «ἐπισκέπτονται» ἐσχάτως κατά χιλιάδες. Εἶναι καί οἱ «προχωρημένοι», οἱ ὁποῖοι θεωροῦν ὅτι αὐτές τίς μέρες ἔχουμε «γιορτές». Δηλαδή κάτι σάν τήν «Μπλάκ Φράιντεϊ», ἄς ποῦμε… Διότι τί εἶναι τά Χριστούγεννα; Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ. «Καί λοιπόν; Γιατί δέν ἑορτάζουμε κι ἐκείνη τοῦ Βούδα ἤ τοῦ Μωάμεθ ἤ ὁποιουδήποτε ἄλλου ὁ ὁποῖος λατρεύεται ἀπό τούς πιστούς του;» σοῦ λέει. «Μά, ἐμεῖς εἴμαστε Χριστιανοί καί μάλιστα Ὀρθόδοξοι, καί ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ τήν ἑορτάζουμε ἐδῶ καί πολλά-πολλά χρόνια!»…

«Κουταμάρες! Αὐτά εἶναι γιά τούς ἄσχετους, γιά τούς καθυστερημένους, γιά τούς ὀπισθοδρομικούς. Γιορτές εἶναι, γιά νά γίνεται τζίρος στά μαγαζιά, γιά νά τονώνεται ἡ κατανάλωση»!

«Μά, πῶς τά λέτε αὐτά; Ἐδῶ ὑπάρχει παράδοση. Ὑπάρχει ἡ Φάτνη, οἱ Τρεῖς Μάγοι μέ τά δῶρα, ὁ Γκασπάρ, ὁ Βαλτάσαρ καί ὁ Μελχιόρ. Ὑπάρχει τό ἄστρο τή Βηθλεέμ! Σᾶς παρακαλῶ…»…

«Ἐλᾶτε, τώρα, ἐπειδή ἔγραψε μερικά διηγήματα ἐκεῖνος ὁ Παπαδιαμάντης κι ἐπειδή ὁ ἄλλος, ὁ Καρκαβίτσας, ἀναφέρθηκε στά Χριστούγεννα στή Θάλασσα, κι ἐπειδή κάποιες οἰκογένειες σάν τήν δική σας ἐπιμένουν ἀκόμη νά πηγαίνουν στήν ἐκκλησία ἀξημέρωτα τήν ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων καί νά ψάλουν τό “Ἡ Γέννησίς σου”, αὐτό σημαίνει ὅτι ὑπάρχει παράδοση; Στό κάτω-κάτω οἱ “παραδόσεις εἶναι γιά νά σπᾶνε”, ὅπως εἶπε καί ὁ Μωχάμεντ Σαλάχ τῆς Λίβερπουλ!»…

«Μά, τί δουλειά ἔχει τό ποδόσφαιρο μέ τίς λαϊκές παραδόσεις;» τοῦ λές. «Ὅλα εἶναι μπάλα!» σοῦ ἀπαντᾶ…

Τί τό ψάχνετε, ἀγαπητοί; Ὁλοταχῶς πρός ἀποχριστιανισμό τῆς Εὐρώπης βαδίζουμε. Καί μήν ἀκούω τούς ἀφελεῖς νά λένε ὅτι στό Λονδῖνο ἐφέτος στόλισαν τούς δρόμους μέ …ἀγγελάκια. Γιά κοιτάξτε, προσεκτικά, τούς ἐν λόγω «ἀγγέλους». Οὐδεμία σχέση μέ τά ἀγγελούδια πού ξέρατε! Μᾶλλον ὁ «Σπάιντερμαν», ὁ «Σούπερμαν» καί κάποιοι ἀπό τούς «ὑπερ-ήρωες» τῆς Μάρβελ μέ φτερά εἶναι! Ὁ διακοσμητής ἔφτιαξε κάτι πού «νά μοιάζει μέ ἄγγελο», προφανῶς «γιά νά μήν ἐνοχλήσει» τόν μουσουλμάνο δήμαρχο τῆς πρωτεύουσας τῆς Ἀγγλίας!

Μήν ἀπορεῖτε, λοιπόν, μέ τήν χρήση τῆς εὐχῆς «Καλές Γιορτές», ἡ ὁποία ἀναρτᾶται καί σέ ἐνημερωτικούς πίνακες τῶν ἐθνικῶν μας ὁδῶν. Ἁπλῶς, ἀντισταθεῖτε καί νά εὔχεστε «Καλά Χριστούγεννα». Διότι ὅταν «σπάζουν» οἱ παραδόσεις, τότε ραγίζει ἡ ἐθνική συνείδηση καί φθίνουν οἱ λαοί. «Καλά Χριστούγεννα», λοιπόν, μέ ὅλη μας τήν δύναμη καί τήν καρδιά!