Ἡ «βόρεια περιοχή» μας

Ο ΥΠΕΡΦΙΑΛΟΣ καί ὑπερφλύαρος ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Ν. Κοτζιᾶς παρ’ ὅτι (εὐτυχῶς!) δέν ἔλυσε τό Ἀλβανικό, «πρίν φύγει γιά διακοπές» ὅπως μᾶς εἶχε ὑποσχεθεῖ, δέν παύει νά εἶναι ἰδιαίτερα ἱκανοποιημένος ἀπό τήν αὐθεντία του.

Ἡ «ἐπιτυχία» τῶν Πρεσπῶν ἔχει προσθέσει τόση «ἐθνική ὑπερηφάνεια» στόν ὑπουργό μας, ὥστε κατά τά ἐγκαίνια τοῦ Ἑλληνικοῦ Προξενείου στήν Σμύρνη νά χαμογελᾶ εὐτυχισμένος ἀκόμη καί ὅταν ὁ Τσαβούσογλου ὑπενθύμισε, μέ τήν γνωστή του «κομψότητα» καί γιά πολλοστή φορά, τό «ἀτόπημα» τῆς χορήγησης ἀσύλου στούς 8 Τούρκους ἀξιωματικούς πού κατέφυγαν στήν χώρα μας. Τήν ἴδια στιγμή καί ἐνῶ τουρκικά ἀεροπλάνα πραγματοποιοῦσαν προκλητικές ὑπερπτήσεις, προφανῶς γιά νά τονίσουν τό θράσος τοῦ Τούρκου ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν, ὁ τελευταῖος «χαριτολόγησε» ἀπευθυνόμενος στήν ἡγέτη τῆς διπλωματίας μας: «Μήν ἀνησυχεῖτε, δέν σημαδεύουν ἐσᾶς»! Ἡ ἀπάντηση τοῦ ὑπουργοῦ μας τά λέει ὅλα: «Νόμιζα ὅτι εἶναι τῆς Ἑλληνικῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας»… Χαριτωμένο χιοῦμορ, χαριτωμένων φίλων…

Ἐπειδή ὅμως τό χιοῦμορ στήν ἐξωτερική πολιτική ἔχει νόημα ὅταν ἐπιβεβαιώνει τήν ὕπαρξη καλῶν σχέσεων καί ὄχι ὅταν γίνεται γιά λόγους ἐπικοινωνιακούς καί ὑποκρύπτει ἀμηχανία καί «δυστοκία», καλό θά ἦταν νά συνέλθει ὁ Ν. Κοτζιᾶς. Ἀσφαλῶς ἡ θεαματική μετάλλαξή του ἀπό θεωρητικός τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ σέ πρόθυμο ἐκτελεστή ἀλλοτρίων ἐπιθυμιῶν, πού μάλιστα προέρχονται ἀπό τήν ἄλλοτε μισητή ἕδρα τοῦ παγκόσμιου καπιταλισμοῦ, συνιστᾶ ἕνα «γενναῖο» ἅλμα, πού ὁ πολυπράγμων ὑπουργός πραγματοποίησε χωρίς ἰδιαίτερους ἰδεολογικοπολιτικούς ἐνδοιασμούς, πρός τί ὅμως ἡ κομπορρημοσύνη, ὁ αὐτοθαυμασμός καί ἡ ἀλαζονεία;

Ἡ συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ στίς Πρέσπες ἔχει ἤδη ἀποδειχθεῖ ἕνας θρίαμβος τοῦ Σκοπιανοῦ πρωθυπουργοῦ, πίσω ἀπό τόν ὁποῖο ὀρθώνεται, ἀπολύτως δικαιωμένη, ἡ μορφή τοῦ Νίκολα Γκρούεφσκι. Ἄς θυμηθοῦμε ὅτι ἕνα ἀπό τά «σοβαρά» ἐπιχειρήματα τοῦ ἀσυναγώνιστου διδύμου Τσίπρα – Κοτζιᾶ ἦταν ὅτι εἶναι πρός τό συμφέρον τῆς Ἑλλάδας νά ἐπιλυθεῖ τό λεγόμενο «ὀνοματολογικό» τῶν Σκοπίων μέ πρωθυπουργό τόν μετριοπαθῆ καί διαλλακτικό Ζάεφ στή θέση τοῦ προκατόχου του καί ἀδιάλλακτου «ἐθνικιστῆ» Γκρούεφσκι. Οἱ διαρροές τῶν WikiLeaks, πού ἀποκαλύπτουν ὅτι ὁ Ζάεφ ἁπλῶς ἐπέμεινε στήν γραμμή πού εἶχε χαράξει ὁ Γκρούεφσκι καί ἡ ὁποία περιελάμβανε, ἤδη ἀπό τό 2008, τήν ὀνομασία «Βόρεια Μακεδονία» καί τήν κατοχύρωση «μακεδονικῆς» ταυτότητας καί «μακεδονικῆς» γλώσσας, ἀναδεικνύουν τό μέγεθος τῆς διαπραγματευτικῆς ἀπάτης Τσίπρα – Κοτζιᾶ: Ἁπλῶς ἀποδέχθηκαν καί ὑπέγραψαν ἀνενδοίαστα ὅ,τι ἀποτελοῦσε «κόκκινη γραμμή» γιά τούς Σκοπιανούς, ὑπαγορευόμενη μάλιστα καί ἀπό τό σχετικό ἐνδιαφέρον τοῦ ἀμερικανικοῦ παράγοντα, ὅπως προκύπτει ἀπό τήν παρέμβαση (16.09.2008) τοῦ τότε πρέσβυ τῶν ΗΠΑ πρός τήν κυβέρνηση Καραμανλῆ, γιά νά μήν ἀπορριφθοῦν οἱ προτάσεις Νίμιτς…

Αὐτή τήν ἑβδομάδα ὁ Ἀλ. Τσίπρας θά μεταβεῖ στήν «βόρεια περιοχή» τοῦ Πρώτου Μέρους… Ἔτσι ἀποκαλοῦν τήν Ἑλληνική Μακεδονία ὁ Τσίπρας καί ὁ Ζάεφ στήν συμφωνία πού ὑπέγραψαν στίς Πρέσπες (ἄρθρο 7 παρ. 2)… Ἤδη ὁ Σκοπιανός πρωθυπουργός ἔχει καταργήσει τό ἐπίθετο «Βόρεια» καί, ὅπου σταθεῖ καί ὅπου βρεθεῖ, διατρανώνει τόν ἐνθουσιασμό του γιά τήν «Μακεδονία» του, τήν «μακεδονική» του ταυτότητα καί τήν «μακεδονική» του γλῶσσα… Οἱ Τσίπρας – Κοτζιᾶς ἁπλῶς παρακολουθοῦν τόν Ζάεφ στό «μακεδονικό» του παραλήρημα…

*Δικηγόρος

Απόψεις

Γιάννης Καλπούζος: «Ἡ μεγάλη μου ἔγνοια εἶναι οἱ λέξεις»

Εφημερίς Εστία
Στήν συνέντευξή του στήν «ΕτΚ» ὁ πολυβραβευμένος συγγραφέας μιλᾶ γιά τόν συμβολισμό τοῦ νέου του βιβλίου

Πλήρης αἰφνιδιασμός τῆς Ἑλλάδος γιά τήν ἰσλαμική συμμαχία Τουρκίας – Σαουδικῆς Ἀραβίας

Μύρνα Νικολαΐδου
Διεργασίες γιά μεγάλο ἰσλαμικό ΝΑΤΟ, πού διευρύνεται καί ἀποσπᾶται ἀπό τήν Δύση κάτω ἀπό τήν μύτη μας

Ἑλιγμός Μητσοτάκη με συνταγή πατρός

Μανώλης Κοττάκης
Τριπλές εκλογές από την άνοιξη τού 2027 με πρόσχημα την Ευρωπαϊκή Προεδρία, κατά τα πρότυπα τού 1989

Η μαγεία της θάλασσας στον κινηματογράφο

Εφημερίς Εστία
Aλλοτε απέραντη και γαλήνια, άλλοτε τρομακτική και αδυσώπητη, η θάλασσα υπήρξε ένας από τους πιο δυνατούς «πρωταγωνιστές» στην ιστορία του σινεμά

Αποστολάκος: «Η τέχνη μπορεί -και εννοείται το έχει κάνει- να αλλάξει ολόκληρες κοινωνίες και πολιτισμούς»

Εφημερίς Εστία
Για τον Νίκο Αποστολάκο η τέχνη δεν υπάρχει για να εξηγεί τα πάντα, αλλά για να γεννά εικόνες, συναισθήματα και ερωτήματα.