Ἡ παράταξη, τά «ὄχι» καί οἱ ἀρχές της

Εἶδα τό τελευταῖο διήμερο ὅλον αὐτόν τόν ὀρυμαγδό τῶν δηλώσεων διαφόρων «παραγόντων» τῆς δημοσίας ζωῆς, δηλώσεις κατά τῆς ἀποφάσεως τοῦ Κώστα Καραμανλῆ νά μιλήσει σέ μεγάλη συγκέντρωση τοῦ κόμματος τῆς Νέας Δημοκρατίας.

Κατά σύμπτωση, εἶναι σχεδόν οἱ ἴδιοι, οἱ ὁποῖοι μέχρι προχθές κατηγοροῦσαν τόν μακροβιότερο Πρόεδρο τῆς ΝΔ καί ἐπί πέντε χρόνια πρωθυπουργό ἐπειδή …δέν μιλοῦσε.

Βεβαίως, οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν «ἐπικριτῶν» του εἶναι τά πασοκοτραφῆ ὑβρίδια, πού τρύπωσαν σέ θέσεις καλῶς ἀμειβόμενες, πού διορίσθηκαν ὑπουργοί, πού περνοῦσαν κάθε τόσο ἀπό ξένες πρεσβεῖες γιά «διαπιστευτήρια», πού θεωροῦν τήν συμφωνία τῶν Ψαράδων «ἐξαιρετική γιά τήν χώρα» καί δέν χάνουν εὐκαιρία γιά νά δοξάσουν τήν ἐποχή τοῦ Χρηματιστηρίου, τοῦ swap πού μᾶς ἔστειλε ἀδιάβαστους καί τῶν ἀλχημειῶν γιά νά μποῦμε στήν στενωπό τοῦ εὐρώ, ἀλλά καί νά ρίξουν στά μαλακά τήν ἀπίθανη ἐκείνη περίοδο μέ τό περίφημο «Λεφτά ὑπάρχουν»…

Τούς ἔβλεπα σιτεμένους πιά καί ἐναγωνίως ἀναζητοῦντες στέγη (καί λουφέ) ἀπό τήν ἐπελαύνουσα φιλελεύθερη παράταξη, νά ρίχνουν ἰοβόλες ὁμοβροντίες. Μέχρι καί κάτι μειράκια καί κάτι κοριτσάκια πού βρέθηκαν λόγω ἀνωτέρας βίας μπροστά σέ μικρόφωνο, ἐξέφραζαν τήν ἀπορία «γιατί μίλησε τώρα ὁ Καραμανλῆς καί δέν μιλοῦσε νωρίτερα».

Καί βέβαια τά κοριτσάκια αὐτά δέν μπορεῖς νά τά πάρεις σοβαρά ὅταν ξέρεις ὅτι ἁπλῶς εἶναι ἠχεῖα ἄλλων καί ἀναμεταδότες ἁπλοί. Κάποιοι ἄλλοι, ὅμως, γόνοι καί ἀπόγονοι, πού στρογγυλοκάθισαν σέ θέσεις ἐπιτελικές τοῦ χώρου μας χωρίς νά ἔχουν λειώσει παπούτσια στό ρεπορτάζ, καί βρῆκαν μέχρι καί πόρτες ἀνοιχτές γιά πολιτική ἀνέλιξη (ἀλλά ἔφαγαν τά μοῦτρα τους), ἔκαναν κριτική καί εἰρωνεύονταν τόν ἄνθρωπο πού εἶχε τό θάρρος νά πεῖ «ὄχι» ἐκεῖ πού οἱ «δικοί τους» χειροκροτοῦσαν ἕρποντας!

Πόσο θλιβεροί δείχνουν αὐτοί, οἱ ὑπερασπιστές τοῦ «ἀλχημιστῆ» τῆς ΕΛ.ΣΤΑΤ τόν ὁποῖο –ματαίως– προσπαθοῦν ἐπί σειρά ἐτῶν νά ἀναδείξουν σέ «μάρτυρα». Πόσο μικροί δείχνουν ὅταν προσπαθοῦν, σέ κάθε εὐκαιρία, νά ἀθωώσουν ἐκείνη τήν περίοδο πού προετοίμασε τήν οἰκονομική μας καταβαράθρωση καί τήν ἄλλη, τοῦ 2010, πού μᾶς ὁδήγησε ἀνήμερα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στά δόντια τῶν ἁρπακτικῶν. Φυσικά καί ὑπέπεσε σέ λάθη ὁ Καραμανλῆς. Καί πρῶτα ἄφησε νά περάσει χωρίς «κρησάρα» ἡ περίοδος πού προηγήθηκε τῆς δικῆς του. Ὑποσχέθηκε –καί ἐπιχείρησε– ἐπανίδρυση τοῦ κράτους μέ τό Δημόσιο ναρκοθετημένο καί διοικούμενο ἀπολύτως ἀπό τό ΠΑΣΟΚ! Πίστεψε στήν ἐθνική συνεννόηση ἐνῶ ὀργίαζαν οἱ «γιάφκες ἐσωτερικοῦ καί ἐξωτερικοῦ» καί παρακολουθοῦσαν τά τηλέφωνα ἀκόμη καί τῶν κλητήρων, τούς ὁποίους εἶχε ὁρίσει σέ θέσεις-κλειδιά ἡ κυβέρνηση τῆς ΝΔ τό 2004. Πίστεψε ἐκδότες καί ἔδωσε θέσεις σέ δικούς τους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι, στήν πρώτη εὐκαιρία, τόν «πούλησαν». Λάθη σοβαρά γιά μιά κοινωνία τήν ὁποία εἶχε διαβρώσει τό ΠΑΣΟΚ.

Ἀλλά στίς κρίσιμες στιγμές ἡ παράταξη τῆς ὁποίας ἡγήθηκε καί τῆς ὁποίας σήμερα ἡγεῖται ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης δέν ξεπούλησε τίς ἀρχές της. Γι’ αὐτό καί τόν ἀποθέωσαν προχθές χιλιάδες λαοῦ. Ἄς πᾶνε καί οἱ «ἄλλοι» νά μιλήσουν σέ μεγάλες συγκεντρώσεις! Γιά νά τούς δοῦμε…