Γουλανδρῆς καί Κουμάνταρος στό «Πάνθεον»

Σέ μιά λαμπρή τελετή, στό Μέγαρο Μουσικῆς, παρουσία περίπου ἑξακοσίων στελεχῶν τῆς ἑλληνικῆς ναυτιλιακῆς κοινότητος…

… πραγματοποιήθηκε καί ἐφέτος ἡ τελετή τῆς εἰσαγωγῆς δυό ἐπιφανῶν ναυτιλιακῶν προσωπικοτήτων τοῦ παρελθόντος (Greek Shipping Hall of Fame).

Πρόκειται γιά τό ἀποτέλεσμα ἠλεκτρονικῆς ψηφοφορίας ἡ ὁποία διεξάγεται κάθε χρόνο μεταξύ τῶν μελῶν τῆς σχετικῆς «Ἀκαδημίας τοῦ Πανθέου τῆς Ἑλληνικῆς Ναυτιλίας», ἡ ἀκεραιότητα τῆς ὁποίας ἐποπτεύεται ἀπό τήν διεθνῆ ἐλεγκτικό ὀργανισμό «Deloitte». Τό «Greek Shipping Hall of Fame» στηρίχθηκε σέ μιά ἰδέα τοῦ Βρεταννοῦ δημοσιογράφου τῶν «Lloyd’s List» Nigel Lowry καί ἔτυχε ἀμέσως τῆς ἐπιδοκιμασίας τῆς ἑλληνικῆς ναυτιλιακῆς κοινότητος.

Οἱ δύο ἱστορικές προσωπικότητες τῆς Ἑλληνικῆς Ναυτιλίας πού ἐπελέγησαν ἐφέτος ἦταν ὁ Ἰωάννης Π. Γουλανδρῆς (1907-1950) καί ὁ Γεώργιος Σ. Κουμάνταρος (1922-2016). Ὁ πρωτότοκος υἱός τοῦ Πέτρου Ι. Γουλανδρῆ καί τῆς συζύγου του Χρυσῆς Ἰωάννης Π. Γουλανδρῆς γεννήθηκε στήν Ἄνδρο τό 1907 καί ἄρχισε τήν σταδιοδρομία του στήν οἰκογενειακή ἑταιρεία «Ἀδελφοί Γουλανδρῆ» στό Λονδῖνο. Τό 1937, λίγο πρίν ἀπό τόν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ὁ Ἰωάννης Π. Γουλανδρῆς ἀποφάσισε μαζί μέ τά ἀδέρφια του νά δραστηριοποιηθοῦν χωριστά καί ἵδρυσαν τήν δική τους ναυτιλιακή ἐπιχείρηση «Υἱοί Πέτρου Γουλανδρῆ», δίνοντας ἰδιαίτερο βάρος καί σέ ἐνδεχόμενες εὐκαιρίες στήν ἄλλη πλευρά τοῦ Ἀτλαντικοῦ.

Ὁ Ἰωάννης, μέ τό πέρας τοῦ Πολέμου, ἔστρεψε τήν προσοχή του στό Μόντρεαλ, μιά πόλη μέ ἔντονη ἑλληνική παρουσία καί ὑπό τήν καθοδήγησή του ἡ οἰκογένεια ἵδρυσε τήν «Andros Shipping», ἀγόρασε καί κατασκεύασε πλοῖα στόν Καναδᾶ καί ταυτοχρόνως ἵδρυσε γραμμή μεταφορᾶς γενικοῦ φορτίου (Line) ἀπό τόν Καναδᾶ στήν Ἄπω Ἀνατολή.

Παρά τό νεαρό τῆς ἡλικίας του ὁ Ἰωάννης Π. Γουλανδρῆς, στά μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ’40, δημιούργησε μία νέα, μεγάλη ναυτιλιακή ἐπιχείρηση. Ἡ ἔντονη δραστηριότητά του αὐτή τοῦ προσέδωσε τό προσωνύμιο «Μεγαλέας», ἀλλά ἔφυγε ἀπό τήν ζωή τό 1950, μόλις 43 ἐτῶν ἀπό καρδιακό νόσημα. Ὡστόσο, εἶχαν ἤδη τεθεῖ τά θεμέλια γιά νά δυνηθοῦν, ἐν συνεχεία, τά ἀδέλφια του νά πραγματοποιήσουν τό ὅραμά του κατά τίς δεκαετίες πού ἀκολούθησαν.

Ὁ Γεώργιος Σ. Κουμάνταρος, κατά τήν διάρκεια τῆς ἑβδομηκονταετοῦς ναυτιλιακῆς σταδιοδρομίας του, δημιούργησε πολλές καί μακροχρόνιες ἐμπορικές συνεργασίες μέ διεθνεῖς ἑταιρεῖες τοῦ βιομηχανικοῦ τομέως, ὅπως στόν χάλυβα, τό ἀλουμίνιο, τούς γαιάνθρακες, τά τσιμέντα καί τό πετρέλαιο.

Ἀνέκαθεν εἶχε τήν πεποίθηση ὅτι ἡ Ναυτιλία ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστο μέρος τῆς βιομηχανικῆς ἁλυσίδας καί πάντοτε φρόντιζε νά προσφέρει καινοτόμους λύσεις στόν τομέα τῶν μεταφορῶν καί τοῦ ἐφοδιασμοῦ.

Πρωτοστάτησε στήν διαχείριση πλοίων μέ ἴδια μέσα ἐκφορτώσεως πρός ἐξυπηρέτηση τῶν βιομηχανικῶν του συνεργατῶν ἐνῶ σχεδίασε καί ἐφήρμοσε πρωτοποριακές μεθόδους μεταφορτώσεως σέ διάφορες χῶρες ὅπως στήν Γουιάνα, τήν Ἀκτή Ἐλεφαντοστοῦ, τήν Γουινέα καί τήν Νιγηρία.

Τά μακροχρόνια ναυπηγικά του προγράμματα ξεχώριζαν ἀπό τήν σημασία στήν λεπτομέρεια, τίς ὑψηλές προδιαγραφές καί τά νεωτεριστικά σχέδια.

Τό 1960 ἵδρυσε ἀλευρομηχανία στήν Νιγηρία καί τήν κατέστησε μία ἐκ τῶν ἡγετικῶν βιομηχανιῶν τῆς χώρας, ἡ ὁποία σήμερα ἀπασχολεῖ 12.000 ὑπαλλήλους. Μέ παρουσία στήν χώρα αὐτή γιά περισσότερα ἀπό 58 ἔτη ἔχαιρε ἐξαιρετικῆς φήμης καί ἰδιαιτέρου σεβασμοῦ.