Γιατί δέν πήγαμε χθές στό Σύνταγμα

Ὄχι, δέν πήγαμε χθές στήν συγκέντρωση γιά τά Τέμπη.

Ὄχι, δηλαδή, ἐπειδή θεωρῶ ὅτι «δέν ἔγινε τίποτε», ἀλλά ἐπειδή κάποιοι, πολύ κακῶς καί μέ ἄσχημο τρόπο, προσπαθοῦν νά ἐκμεταλλευθοῦν μιά τραγωδία. Ναί, καί ἄλλοι ἔχουν ἐπιχειρήσει καί ἔχουν ἐκμεταλλευθεῖ ἀνάλογες περιπτώσεις, ἀλλά κάποια στιγμή, στήν Ἑλλάδα, θά πρέπει νά ἀπαλλαγοῦμε ὡς πολῖτες ἀπό τόν θανάσιμο ἐναγκαλισμό τῶν κομμάτων, τά ὁποῖα –ὅπως ὅλοι πλέον καλά γνωρίζουμε– ἔχουν μεταβληθεῖ σέ ἐπώνυμες πολιτικές ἑταιρεῖες, οἱ ὁποῖες διασφαλίζουν στά μέλη τους ἄνετη διαβίωση καί ἀρκετά ὑψηλά εἰσοδήματα καί ἄλλες διευκολύνσεις.

Οὔτε, φυσικά, θά προσπαθήσουμε νά ἀντισταθμίσουμε τήν τραγωδία τῶν Τεμπῶν μέ ἐκείνη στό Μάτι. Οὔτε στίς –ἀναιμικές, εἶναι ἀλήθεια καί μή κομματικές– ἐκδηλώσεις γιά τό Μάτι ἤμασταν παρόντες. Ἔχουμε φθάσει πλέον σέ σημεῖο τοῦ νά κουμπωνόμαστε δύο φορές ὅταν ἐμπλέκονται τά κόμματα σέ παρόμοιες περιστάσεις.

Καί, ξέρετε, δέν εἴμαστε βέβαιοι ὅτι σέ κάποια πράγματα ἔχομε δίκιο. Γιά παράδειγμα, πιστεύαμε πάντα ὅτι ἡ ἀλήθεια, ἡ μή ἀπόκρυψη γεγονότων καί ἡ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στήν Δικαιοσύνη, εἶναι ἡ καλύτερη λύση. Τήν ἄποψη αὐτή, κάποιος τήν ἔκανε πράξη σέ κάθε του ἐνέργεια, ὥσπου βρέθηκε στό χεῖλος τῆς καταστροφῆς, ἐπειδή εἶχε (κατά τήν ἄποψη τῶν διωκτῶν του) θίξει τόν …μπατζανάκη ἑνός πολιτικοῦ! Δηλαδή ἐπειδή εἶχε ἐκφράσει στήν ἐφημερίδα του τήν ἀντίθεσή του, ὅταν ἡ ἐργοδοσία τοῦ «φόρεσε καπέλλο» ἕναν συνεργάτη χωρίς νά ρωτήσει ἐάν ἐκεῖνος τόν ἤθελε!

Τόσο ἁπλά εἶναι τά πράγματα! Ὁ ἐν λόγῳ «μπατζανάκης», χρησιμοποιῶντας τό κόμμα του ὡς μέσον, ἔφτιαξε ὁλόκληρη ἱστορία –μέ ψεύτικα καί πλαστά στοιχεῖα– καί μέ τήν σύμπραξη τῆς τότε διαπλοκῆς (ἡ ἐν λόγῳ δυναστεία κατέρρευσε τελικά ὑπό τό βάρος τῆς σκευωρίας πού ἡ ἴδια δημιούργησε) καί κανείς δέν τολμοῦσε νά πεῖ τήν ἀλήθεια, τήν ὁποία ὁ παθών ὑποστήριζε ἀπό τήν πρώτη στιγμή.

Ὅταν, λοιπόν, τά κόμματα (ὅλα τά κόμματα) γνωρίζουν τήν ἀπόλυτη ἀλήθεια τόσο γύρω ἀπό τό Μάτι ὅσο καί γύρω ἀπό τά Τέμπη, γιατί νά ἐπιλέξουν τήν διαφάνεια καί νά μήν ἐπιχειρήσουν νά καταφύγουν καί στήν «ἀδιάβλητη Δικαιοσύνη», ἡ ὁποία πολλάκις δικάζει μέ …«ἀνοιχτά τά κινητά» καί κάποιοι λειτουργοί της δέν διστάζουν –προκειμένου νά καταλάβουν ἀξιώματα– νά ψηφίσουν ἀκόμη καί ἐναντίον εἰσηγήσεως τήν ὁποία οἱ ἴδιοι ἔχουν κάνει;

Κι ἔρχονται οἱ δύσμοιροι πολῖτες, οἱ ὁποῖοι –δικαίως καί χωρίς ἀμφιβολία– συγκλονίζονται ὅταν ἀκοῦν αὐτά τά ἐφιαλτικά ἠχογραφημένα τηλεφωνήματα τῶν νέων ἀνθρώπων πού πλήρωσαν τά ἐγκληματικά λάθη κάποιων ὑπαλλήλων καί λειτουργῶν. Καί ἔρχονται καί κατακλύζουν πλατεῖες, ὡς ἔνδειξη τῆς ἀγανακτήσεώς τους γιά τό χάλι τῆς ἑλληνικῆς δημοσίας διοικήσεως καί ὁρισμένων ἐκ τῶν θεσμῶν. Ἔλα, ὅμως, πού στά κομματικά γραφεῖα κάποιοι καταστρώνουν τά δικά τους σχέδια, μέ «μαγιά» τήν δίκαιη λαϊκή ἀγανάκτηση, τήν ὁποία θά προσπαθήσουν νά μετατρέψουν σέ δικό τους ὄφελος.

Γι’ αὐτούς, καί γιά κάποιους ἄλλους λόγους, ἐπιλέξαμε νά ἀπουσιάσουμε ἀπό τό Σύνταγμα, χθές, ὅπως ἀπουσιάσαμε καί ἀπό ἄλλες συνάξεις. Γι’ αὐτό, ἀλλά καί γιά κάποιες διορθώσεις στό βιβλίο, πού κυκλοφορεῖ σύντομα, μέ «μπατζανάκηδες», μέ «ἀδέκαστους», μέ λειτουργούς-ἐχθρούς τῶν δημοσιογράφων.

Ὅλα, μέ ὀνοματεπώνυμα…

Απόψεις

Η Αθήνα στις παραμονές της Απελευθερώσεως

Ελευθέριος Σκιαδάς
Το άγνωστο παρασκήνιο και οι άνθρωποι που προετοίμασαν την επόμενη ημέρα

Στα βήματα των σύγχρονων Αποστόλων

Εφημερίς Εστία
Σε δύο διαφορετικές γωνιές του κόσμου, η ίδια πραγματικότητα: φτώχεια, πείνα, εγκατάλειψη, αλλά και άνθρωποι που αρνούνται να προσπεράσουν τον πόνο του άλλου

12 Οκτωβρίου 1944: Οι λησμονημένοι της Απελευθερώσεως

Ελευθέριος Σκιαδάς
Ο δήμαρχος Αθηναίων Αριστείδης Σκληρός και ο στρατιωτικός διοικητής Παναγιώτης Σπηλιωτόπουλος

«Ὁ σιωπῶν δοκεῖ συναινεῖν»

Εφημερίς Εστία
1827. Ἀφοῦ ὁ Καποδίστριας ἐξελέγη Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος, μεταβαίνει στήν Γενεύη. Ἐκεῖ, ἕνας Φίλος σπεύδει νά τόν συγχαρεῖ.

Τό Γυμνάσιο Θέρμου, λιθίνη κιβωτός 100 ἐτῶν μέ «αἴθουσες ἐργαστήρια ὀνείρων», πρωτοπορεῖ!

Εφημερίς Εστία
Ποιήματα καί φωτογραφίες ἐπί τῶν τοίχων, «σχολικές θεατρικές παραστάσεις, μουσικές καί ποιητικές βραδιές, ἐκθέσεις, βραβεύσεις, τά ντοκυμανταίρ καί τά καινοτόμα προγράμματα» καθιστοῦν τό σχολεῖο πρότυπο ἵδρυμα συνολικῆς Παιδείας ἐν Ἑλλάδι