Γιατί δέν πήγαμε χθές στό Σύνταγμα

Ὄχι, δέν πήγαμε χθές στήν συγκέντρωση γιά τά Τέμπη.

Ὄχι, δηλαδή, ἐπειδή θεωρῶ ὅτι «δέν ἔγινε τίποτε», ἀλλά ἐπειδή κάποιοι, πολύ κακῶς καί μέ ἄσχημο τρόπο, προσπαθοῦν νά ἐκμεταλλευθοῦν μιά τραγωδία. Ναί, καί ἄλλοι ἔχουν ἐπιχειρήσει καί ἔχουν ἐκμεταλλευθεῖ ἀνάλογες περιπτώσεις, ἀλλά κάποια στιγμή, στήν Ἑλλάδα, θά πρέπει νά ἀπαλλαγοῦμε ὡς πολῖτες ἀπό τόν θανάσιμο ἐναγκαλισμό τῶν κομμάτων, τά ὁποῖα –ὅπως ὅλοι πλέον καλά γνωρίζουμε– ἔχουν μεταβληθεῖ σέ ἐπώνυμες πολιτικές ἑταιρεῖες, οἱ ὁποῖες διασφαλίζουν στά μέλη τους ἄνετη διαβίωση καί ἀρκετά ὑψηλά εἰσοδήματα καί ἄλλες διευκολύνσεις.

Οὔτε, φυσικά, θά προσπαθήσουμε νά ἀντισταθμίσουμε τήν τραγωδία τῶν Τεμπῶν μέ ἐκείνη στό Μάτι. Οὔτε στίς –ἀναιμικές, εἶναι ἀλήθεια καί μή κομματικές– ἐκδηλώσεις γιά τό Μάτι ἤμασταν παρόντες. Ἔχουμε φθάσει πλέον σέ σημεῖο τοῦ νά κουμπωνόμαστε δύο φορές ὅταν ἐμπλέκονται τά κόμματα σέ παρόμοιες περιστάσεις.

Καί, ξέρετε, δέν εἴμαστε βέβαιοι ὅτι σέ κάποια πράγματα ἔχομε δίκιο. Γιά παράδειγμα, πιστεύαμε πάντα ὅτι ἡ ἀλήθεια, ἡ μή ἀπόκρυψη γεγονότων καί ἡ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στήν Δικαιοσύνη, εἶναι ἡ καλύτερη λύση. Τήν ἄποψη αὐτή, κάποιος τήν ἔκανε πράξη σέ κάθε του ἐνέργεια, ὥσπου βρέθηκε στό χεῖλος τῆς καταστροφῆς, ἐπειδή εἶχε (κατά τήν ἄποψη τῶν διωκτῶν του) θίξει τόν …μπατζανάκη ἑνός πολιτικοῦ! Δηλαδή ἐπειδή εἶχε ἐκφράσει στήν ἐφημερίδα του τήν ἀντίθεσή του, ὅταν ἡ ἐργοδοσία τοῦ «φόρεσε καπέλλο» ἕναν συνεργάτη χωρίς νά ρωτήσει ἐάν ἐκεῖνος τόν ἤθελε!

Τόσο ἁπλά εἶναι τά πράγματα! Ὁ ἐν λόγῳ «μπατζανάκης», χρησιμοποιῶντας τό κόμμα του ὡς μέσον, ἔφτιαξε ὁλόκληρη ἱστορία –μέ ψεύτικα καί πλαστά στοιχεῖα– καί μέ τήν σύμπραξη τῆς τότε διαπλοκῆς (ἡ ἐν λόγῳ δυναστεία κατέρρευσε τελικά ὑπό τό βάρος τῆς σκευωρίας πού ἡ ἴδια δημιούργησε) καί κανείς δέν τολμοῦσε νά πεῖ τήν ἀλήθεια, τήν ὁποία ὁ παθών ὑποστήριζε ἀπό τήν πρώτη στιγμή.

Ὅταν, λοιπόν, τά κόμματα (ὅλα τά κόμματα) γνωρίζουν τήν ἀπόλυτη ἀλήθεια τόσο γύρω ἀπό τό Μάτι ὅσο καί γύρω ἀπό τά Τέμπη, γιατί νά ἐπιλέξουν τήν διαφάνεια καί νά μήν ἐπιχειρήσουν νά καταφύγουν καί στήν «ἀδιάβλητη Δικαιοσύνη», ἡ ὁποία πολλάκις δικάζει μέ …«ἀνοιχτά τά κινητά» καί κάποιοι λειτουργοί της δέν διστάζουν –προκειμένου νά καταλάβουν ἀξιώματα– νά ψηφίσουν ἀκόμη καί ἐναντίον εἰσηγήσεως τήν ὁποία οἱ ἴδιοι ἔχουν κάνει;

Κι ἔρχονται οἱ δύσμοιροι πολῖτες, οἱ ὁποῖοι –δικαίως καί χωρίς ἀμφιβολία– συγκλονίζονται ὅταν ἀκοῦν αὐτά τά ἐφιαλτικά ἠχογραφημένα τηλεφωνήματα τῶν νέων ἀνθρώπων πού πλήρωσαν τά ἐγκληματικά λάθη κάποιων ὑπαλλήλων καί λειτουργῶν. Καί ἔρχονται καί κατακλύζουν πλατεῖες, ὡς ἔνδειξη τῆς ἀγανακτήσεώς τους γιά τό χάλι τῆς ἑλληνικῆς δημοσίας διοικήσεως καί ὁρισμένων ἐκ τῶν θεσμῶν. Ἔλα, ὅμως, πού στά κομματικά γραφεῖα κάποιοι καταστρώνουν τά δικά τους σχέδια, μέ «μαγιά» τήν δίκαιη λαϊκή ἀγανάκτηση, τήν ὁποία θά προσπαθήσουν νά μετατρέψουν σέ δικό τους ὄφελος.

Γι’ αὐτούς, καί γιά κάποιους ἄλλους λόγους, ἐπιλέξαμε νά ἀπουσιάσουμε ἀπό τό Σύνταγμα, χθές, ὅπως ἀπουσιάσαμε καί ἀπό ἄλλες συνάξεις. Γι’ αὐτό, ἀλλά καί γιά κάποιες διορθώσεις στό βιβλίο, πού κυκλοφορεῖ σύντομα, μέ «μπατζανάκηδες», μέ «ἀδέκαστους», μέ λειτουργούς-ἐχθρούς τῶν δημοσιογράφων.

Ὅλα, μέ ὀνοματεπώνυμα…

Απόψεις

Ἐνεκαινιάσθη ἔκθεσις μέ αἱμάσσουσες κουβέρτες τῶν μαχομένων στήν Βόρειο Ἤπειρο στρατιωτῶν μας!

Εφημερίς Εστία
Ὁ Ἑλληνοϊταλικός Πόλεμος δέν ἦτο ἡ ἐπέτειος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου οὔτε στιγμιαῖο συμβάν, ἀφοῦ τίς ἀντιστοίχους τῆς σήμερον ἐμαίνετο

Πῶς τά κρατικά πλεονάσματα κτίζονται στίς πλάτες τῶν πολιτῶν

Εφημερίς Εστία
Ὅταν κερδίζει τό κράτος καί χάνει ἡ κοινωνία – Τά κρατικά ἔσοδα καί τά πλεονάσματα αὐξάνονται, τήν ὥρα πού τά νοικοκυριά περικόπτουν ἀκόμα καί βασικές ἀνάγκες

Jeannine Αντωνάτου: «Ἡ μουσική δέν ἔχει σύνορα, μόνο συναισθήματα»

Εφημερίς Εστία
Ὑπάρχουν φωνές πού δέν χωροῦν σέ μία μουσική κατηγορία, γιατί ἀναζητοῦν διαρκῶς νέους δρόμους ἔκφρασης.

Βρέ, δέν πά’ νά ’σαι καί ἡ Μάγια Μελάγια…

Δημήτρης Καπράνος
Ἀξίζουν ἔπαινοι στόν Ἀμερικανό φρουρό τοῦ μνημείου τῶν πεσόντων, στό Ἄρλιγκτον

Ἡ τέχνη τῆς ὀμορφιᾶς στήν ἀρχαία Ἑλλάδα: Ἕνα κεραμικό ἀγγεῖο καλλυντικῶν στό ΜΕΤ τῆς Νέας Ὑόρκης

Εφημερίς Εστία
Στόν κόσμο τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας, ἡ περιποίηση τοῦ σώματος ἀποτελοῦσε μέρος τῆς καθημερινότητας, τῆς κοινωνικῆς ζωῆς καί τῶν ἐθίμων