Φιλανθρωπία μέ δραχμοῦλες

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΟΛΕΘΡΙΑ ΥΠΕΡΒΟΛΗ

Ἡ γκανκστερίνα, ἡ ὁποία ἠπείλησε «νά σφάξῃ σάν τραγί» μίαν γηραιάν κυρίαν Ἀθηναϊκοῦ προαστείου, ἄν δέν τῆς ἔδιδεν ὅλα τά χρήματά της, ἐξωμολογήθη: «Τήν πρώτη φορά πού ἐπῆγα στό σπίτι της, τήν ἐβοήθησα νά στρώςῃ κάτι χαλιά. Τήν δεύτερη μεταμφιέσθηκα σέ φτωχή γυναῖκα καί τῆς ἐζήτησα νά μέ βοηθήσῃ. Ράγισε ἡ καρδιά της καί μοῦ ἔδωσε δύο πεντακοσάρικα». Συμπέρασμα: Μή ἐλεῆτε ποτέ τούς ζητιάνους μέ πεντακοσάρικα, διότι διεγείρετε τήν βουλιμίαν των. Ἀσκεῖτε τήν φιλανθρωπίαν μέ δραχμοῦλες!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΘΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΟΥΝ ΜΙΚΡΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΑΞΙ

Δι’ ἀποφάσεως τοῦ 12μελοῦς Συμβουλίου Αὐτοκινήτων τοῦ Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καθορίζονται δύο τύποι αὐτοκινήτων ταξί τοῦ ἑνός δυνάμεως ἀπό 8-13 ἵππων καί τοῦ ἑτέρου ἀπό 13-15. Ἐάν ἡ ἀπόφασις αὕτη ἐγκριθῇ ὑπό τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θά δοθῇ ἐντολή διά τήν βαθμιαίαν ἀντικατάστασιν ὅλων τῶν μεγάλων τύπου ταξί, τά ὁποῖα, λόγῳ τοῦ ὄγκου των, προκαλοῦν συνωστισμόν εἰς τούς δρόμους τῆς πρωτευούσης. Τά μικρά τύπου ταξί θά εἶναι ἱκανά νά μεταφέρουν μέ τόν ὁδηγόν μαζῆ 4 μόνον ἄτομα.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.