Ἐπί τέλους, κάτι γιά τά μέτρα μας!

Ἡ εἴδηση ἔσκασε σάν βόμβα. «Too good to be true» σκέφτηκα. Ξαναδιάβασα τό κείμενο προσεκτικά. «Δημιουργεῖται στήν Ἑλλάδα σχολή πρακτόρων ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση».

Ἐπί τέλους! Ἀναγνωρίζεται σέ κάτι ἡ ἀξία μας. Ἐπί τέλους, θά βροῦν δουλειά κανονική οἱ διάφοροι «Κλουζό» τῶν κομμάτων καί τῶν ὑπηρεσιῶν.

Βεβαίως, εἶναι κάτι πού μπορεῖ νά φαίνεται ἀστεῖο, ἀλλά ἄν γίνει τελικά, σέ συνεργασία μέ τήν Κύπρο, ἡ Σχολή, νά μοῦ τό θυμηθεῖτε, ὅτι θά ἔχουμε ἐπιτυχίες.

Ὅλη ἡ Ἑλλάδα ἐξ ἄλλου ἐδῶ καί χρόνια εἶναι μιά ἀπέραντη κοιλάδα παρακολουθήσεων. Μιλᾶς στό τηλέφωνο καί μπορεῖ νά σέ ἀκούει ἀπό τήν πεθερά σου μέχρι τό γραφεῖο τοῦ πρωθυπουργοῦ!

Ἄς μήν ξεχνᾶμε βέβαια ἐκεῖνο τόν περίφημο πρώην εἰσαγγελέα πού ἀνακάλυπτε παντοῦ «σκάνδαλα», πήγαινε στή Βουλή ἀδιάντροπα καί ἔλεγε ὅτι μέ τίς «ἀνακαλύψεις του» ἔριξε κυβερνήσεις, ἀλλά τελικά τόν παρακολουθοῦσαν ἄλλοι καί πιάστηκε ὁ συνεργάτης του μέ τή μίζα στήν πλάτη!

Ἀπίθανη ἐπίσης ἦταν ἡ δραστηριότητα τοῦ γνωστοῦ «Κλουζώ» τοῦ ΠΑΣΟΚ, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐγκαταστήσει ὁλόκληρο ἐργαστήριο παρακολουθήσεων σέ γραφεῖο τῆς Ἀθήνας καί ἄκουγε ἀπό τόν πρωθυπουργό του μέχρι τή σπιτονοικοκυρά του. Τελικά βρέθηκε κατηγορούμενος!

Στήν ἱστορία ἐπίσης ἔχουν μείνει τά περίφημα «βαλιτσάκια», τά ὁποῖα, ὅπως ἔλεγαν, κατεῖχαν ἐπιχειρηματίες καί τά «δάνειζαν» ἐνίοτε στά κόμματα! Εἴμαστε λοιπόν μία χώρα πρακτόρων τῆς συμφορᾶς. Καί ὁ πρῶτος πού συνέλαβε τό νόημα ἦταν ὁ ἀξέχαστος Θανάσης Βέγγος πού ἔφτιαξε τήν μνημειώδη ταινία «Πράκτωρ Θού-Βού, ἐπιχείρησις γῆς μαδιάμ».

Ὑπῆρχε, ἐπίσης, μιά ἐποχή, πρίν ἐμφανιστεῖ ὁ δαίμονας τῶν «κινητῶν», πού οἱ ἐφημερίδες γέμιζαν μέ διαφημίσεις ἀπό γραφεῖα «ντετέκτιβ» μέ εἰδικότητα στίς παρακολουθήσεις γιά περιπτώσεις μοιχείας. Τούς χάλασε ὅμως τήν δουλειά ὁ Γ. Α. Μαγκάκης πού κατήργησε τόν σχετικό νόμο.

Βέβαια, τώρα, μέ τήν ραγδαία ἀνάπτυξη τῆς πληροφορικῆς, μέ τά μέσα «κοινωνικῆς δικτύωσης», τά κινητά τηλέφωνα καί τίς ἄλλες μεθόδους ἐπικοινωνίας ἡ παρακολούθηση ἔχει γίνει παιγνιδάκι.

Πᾶνε οἱ καλές ἐποχές πού ἡ πεθερά παρακολουθοῦσε τόν γαμπρό γιά νά ἀνακαλύψει ἄν ἀπατᾶ τήν κόρη της, πού οἱ σύζυγοι φοροῦσαν μαῦρα γυαλιά καί καμπαρτίνα μέ σηκωμένο γιακᾶ καί νόμιζαν ὅτι μεταβάλλονται σέ μυστικό πράκτορα, ἕτοιμο νά ἀνακαλύψει τόν ἐραστή τῆς καλῆς του.

Ὑπῆρξε βέβαια καί ἐποχή πού χρέη κατασκόπων ἐκτελοῦσαν οἱ «κουτσομπόλες» τῆς γειτονιᾶς.

Θυμᾶμαι, πού ἀπέναντί μας ἔμενε μιά κυρία, ἡ ὁποία πληροφοροῦσε τή μητέρα μου γιά τήν ὥρα πού γύριζα σπίτι. «Στίς 5 τό πρωί γύρισες χθές» μοῦ ἔλεγε ἡ μάνα μου καί ἀργότερα μοῦ ἀποκάλυψε ὅτι μέ μαρτυροῦσε ἡ ἀπέναντί μας κυρία, ἡ ὁποία ξενυχτοῦσε παρακολουθώντας κινήσεις τῆς γειτονιᾶς.

Ἀξέχαστη εἶναι ἐπίσης ἡ περίοδος τῆς δικτατορίας ὅπου δέν ἤξερες ποιός παρακολουθεῖ ποιόν. Ὑπῆρξαν περιπτώσεις πού ὁ παρακολουθῶν εἶχε πίσω του ἄλλους δύο οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦσαν ὁ ἕνας τόν ἄλλον. Βλέπεις, ὑπῆρχαν πολλές ὁμάδες καί φατρίες στόν χουντικό μηχανισμό πού δέν ἐμπιστεύονταν ἡ μία τήν ἄλλη. Στίς περισσότερες περιπτώσεις ὅλα αὐτά κατέληγαν σέ φιάσκο.

Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι αὐτή τή φορά ἡ χώρα θά πετύχει νά δημιουργήσει ἀληθινούς καί σοβαρούς πράκτορες. Νά δοῦμε τότε ἄν θά μπορεῖ νά ζητάει ταυτότητες ὁ κάθε Ρουβίκωνας.