Ἐναρκτήριο λάκτισμα

ΕΠΙ ΤΕΣΣΕΡΑ σχεδόν χρόνια ὁ ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεῖ νά ἰσορροπήσει μεταξύ τοῦ παλαιοῦ σκληροῦ κομματικοῦ πυρῆνα του, ὁ ὁποῖος προσεγγίζει μέ ἰδεολογική συμπάθεια τήν τρομοκρατία, καί τοῦ νέου ρόλου του, ὡς κυβέρνησης δυτικῆς χώρας πού ἀνήκει στό ΝΑΤΟ καί τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση.

Συνέβη μάλιστα καί τό ὀξύμωρο: ἡ ἔκρηξη τῆς βόμβας στόν ΣΚΑΪ νά «συμπέσει» μέ τήν ὑπογραφή τοῦ κειμένου στρατηγικῆς συνεργασίας ΗΠΑ – Ἑλλάδος (Πομπέο – Κατρούγκαλος), στό ὁποῖο ἕνας ἀπό τούς πυλῶνες τῆς συνεργασίας μεταξύ τῶν δύο κρατῶν εἶναι τό κράτος δικαίου καί ἡ …καταπολέμηση τῆς τρομοκρατίας.

Πρόχειρη ἀναδρομή σέ αὐτή τήν τετραετία μᾶς δείχνει ὅτι ὁ ΣΥΡΙΖΑ –στό ἱδρυτικό καταστατικό τοῦ ὁποίου τό 2005 προβλέπεται ἡ ἔνταξη «ἐλευθεριακῶν ὁμάδων» στό μητρῶο μελῶν του– στόν τομέα αὐτό εἶναι ὅμηρος τοῦ παρελθόντος του.

Οἱ ἄδειες στόν Κουφοντίνα εἶναι ἁπλῶς ἡ κορυφή τοῦ παγόβουνου. Τά προβλήματα ἄρχισαν μέ τό «καλημέρα»! Τόν Ἰούνιο τοῦ 2015 ἀκυρώθηκε μεγάλο συνέδριο τοῦ Ἱδρύματος Κλίντον στήν Ἀθήνα ἐξ αἰτίας τοῦ θορύβου πού προκλήθηκε ἀπό τίς πληροφορίες ὅτι ἀποφυλακίζεται ὁ Σάββας Ξηρός.

Μέ τόν νόμο Παρασκευόπουλου ἀπελευθερώθηκαν οὐκ ὀλίγοι ποινικοί κατάδικοι, οἱ ὁποῖοι ὅπως ἀπεδείχθη συνεργάζονταν ἁρμονικά μέ τρομοκράτες παρέχοντάς τους βαρύ ὁπλισμό –ὅταν τά ἔλεγε αὐτά κάποτε ὁ Βύρων Πολύδωρας τόν θεωροῦσαν «τρελλό». Ὅσες φορές συνελήφθησαν τρομοκράτες πού λήστευαν τράπεζες γιά νά χρηματοδοτήσουν τόν «ἀγῶνα» καί προφυλακίστηκαν, στό τέλος ἀθωώθηκαν στό δικαστήριο καί τούς ζήτησαν καί συγγνώμη. Ἐνώπιον τοῦ ἀκροατηρίου οἱ βασικοί μάρτυρες ξεχνοῦν πάντα (ὄχι τυχαῖα) βασικές λεπτομέρειες.

Ὅσες φορές ἐπίσης ἡ ἀστυνομία καί οἱ ἀρχές γενικότερα κατάφεραν νά συλλάβουν ἄτομα ὕποπτα γιά τρομοκρατική δράση καί νά τά φυλακίσουν βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἀντιτρομοκρατικοῦ νόμου, ἡ Κυβέρνηση «ἀναγκάστηκε» –πιεζόμενη ἀπό παλαιούς της συντρόφους– νά τά ἀποφυλακίσει. Ἡ Ἠριάννα γιά τήν ὁποία ἔγινε μεγάλη κινητοποίηση ὑπέρ τῆς ἀποφυλάκισής της κρίθηκε τελικῶς ἀθώα ἀπό τήν Δικαιοσύνη (καί μέ βάση ὅσα ἔχω πληροφορηθεῖ, ἐξωδίκως, ἦταν), ὡστόσο ποιός ἦταν ἀκριβῶς ἔνοχος γι’ αὐτή τήν ὑπόθεση μέ τά ἐκρηκτικά στήν Πανεπιστημιούπολη τοῦ Ζωγράφου δέν μάθαμε ποτέ. Μετά τήν ἀποφυλάκισή της, πάντως, αἰφνιδίως περιορίστηκαν οἱ γνωστές καταδρομικές ἐπιθέσεις σέ ἀστυνομικά τμήματα τοῦ Ζωγράφου καί τῆς Καισαριανῆς, ἐνῶ τά ἐπεισόδια στήν πορεία τοῦ Πολυτεχνείου καί τοῦ Γρηγορόπουλου περιορίστηκαν στά γνωστά τετράγωνα τῆς Στουρνάρη στά Ἐξάρχεια.

Ἄφησα τελευταῖο τόν «Ρουβίκωνα» ὁ ὁποῖος χαίρει πρωτοφανοῦς ἀσυλίας ἀπό τήν κυβέρνηση τῆς Ἀριστερᾶς. Ἔχει φθάσει ἔξω ἀπό τήν οἰκία τοῦ Ἀμερικανοῦ πρέσβυ, ἔχει εἰσέλθει στήν οἰκία τοῦ Ἱσπανοῦ, ἔχει πρωταγωνιστήσει σέ ἐπίθεση στήν οἰκία τοῦ Γερμανοῦ, ἔχει εἰσβάλει στήν Βουλή, σέ γραφεῖα κομμάτων, ἔχει καταλύσει τήν λειτουργία τοῦ πανεπιστημίου, ὡστόσο ἡ ἀνοχή στήν δράση του εἶναι πρωτοφανής. Ὅποιον κυβερνητικό ρωτᾶς, ἀφοῦ καταδικάζει ὑποκριτικά, στό τέλος καταλήγει νά σοῦ λέει: «Ἔ, δέν κάνουν καί τίποτε, τρικάκια πετοῦν». Τί συμβαίνει λοιπόν; Ὁ ὑπουργός Ἐπικρατείας Νῖκος Παππᾶς ἐπιχειρώντας νά ἐπιτεθεῖ στό παρελθόν στήν «Χρυσή Αὐγή» εἶπε ὅτι «ἡ δύναμη τοῦ φασίστα εἶναι ἡ ἀνοχή τοῦ περίγυρου». Ταιριάζει καί στήν τρομοκρατία ἡ φράση αὐτή: «Ἡ δύναμη τοῦ τρομοκράτη εἶναι ἡ ἀνοχή τοῦ πολιτικοῦ περίγυρου». Ὅσο ἡ τρομοκρατία ἀντιμετωπίζεται ἀπό τήν Κυβέρνηση ὡς ἐποχιακή γρίππη καί ὄχι ὡς μεῖζον θέμα δημοκρατίας, ὅσο τά στελέχη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί τῆς Ἀριστερᾶς θεωροῦν καταδικαστέα καί ὄχι καταδικασμένη κάθε βομβιστική ἐνέργεια ὅπως αὐτή χθές ἐναντίον τοῦ ΣΚΑΪ, τόσο θά ἀναπτύσσεται τό θερμοκήπιο τῆς νέας γενιᾶς τρομοκρατῶν.

Αὐτό πού συμβαίνει τόν τελευταῖο καιρό, ἄλλωστε, γιά ὅσους ἔχουν διαβάσει τό ἡμερολόγιο τῆς τρομοκρατικῆς δράσης στήν Ἑλλάδα δέν εἶναι καινούργιο. Τά «παιδιά» ἑτοιμάζονται γιά τήν διακυβέρνηση τῆς χώρας ἀπό τήν ΝΔ. Ὅλοι θυμόμαστε τί συνέβη τήν τριετία ’90-’93 καί τήν πενταετία 2004-2009. Μέ τήν ἰσχυρή ἔκρηξη κατά τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ ΣΚΑΪ –μία μέρα μετά τό «Ποτέ» Μητσοτάκη γιά τίς Πρέσπες– ἁπλῶς ἐδόθη τό ἐναρκτήριο λάκτισμα. Κλασσικά εἰκονογραφημένα.

Απόψεις

Ένα ταξίδι στον θρύλο του «Τιτανικού»

Εφημερίς Εστία
Ένα εισιτήριο για το διασημότερο υπερωκεάνιο της Ιστορίας, μια περιήγηση στις αίθουσες και τις καμπίνες του και, στο τέλος, μια εικονική κατάδυση στο ναυάγιο που βρίσκεται στον βυθό του Ατλαντικού

Ἡ ἐξουσία ἀγνοεῖ τήν λαϊκή ὀργή κατά τῶν ἐλίτ σέ Παρίσι – Λονδῖνο

Εφημερίς Εστία
Ἀπό τίς μαθητικές καταλήψεις στήν Γαλλία μέχρι τήν γενικευμένη ἀμφισβήτηση στήν Βρεταννία, οἱ ἡγεσίες ἐπιστρατεύουν τήν καταστολή καί τήν δυσφήμιση ἀπέναντι σέ μιά κοινωνία πού βουλιάζει

Οἱ σχέσεις ὀργῆς Μαξίμου – Γκίλφοϋλ

Μανώλης Κοττάκης
Πῶς ἡ Ἑλλάς «ἀναμειγνύεται», ἐκ τῶν πραγμάτων, στίς ἐνδιάμεσες ἐκλογές τῶν ΗΠΑ καί ποιά ἡ ἀντίδραση τοῦ Προέδρου Τράμπ – Γιατί ὁ Ρούμπιο ἐξαφάνισε ἀπό τό βίντεό του στό “X” τό πρόσωπο τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη

Ἡ Εὐρώπη μπροστά στόν κίνδυνο μιᾶς εὐρύτερης κρίσης;

Εφημερίς Εστία
Η Εὐρώπη εἰσέρχεται σέ μιά περίοδο κατά τήν ὁποία ἡ οἰκονομική ἀδυναμία, ἡ πολιτική ἀστάθεια, ἡ κοινωνική δυσαρέσκεια καί ἡ στρατιωτική ἀνασφάλεια συγκλίνουν.

Ἡ βλάχικη κληρονομιά καί ὁ κίνδυνος ἑνός μειονοτικοῦ ζητήματος

Εφημερίς Εστία
H πρόσφατη ἀναφορά στή βλάχικη πολιτιστική κληρονομιά τῆς Ἑλλάδας στό Ψήφισμα 2674/2026 (29.09.2026) τῆς Κοινοβουλευτικῆς Συνέλευσης τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης καί ἡ ἔντονη ἀντίδραση τῆς Πανελλήνιας Ὁμοσπονδίας Πολιτιστικῶν Συλλόγων Βλάχων ἀναδεικνύουν ἕνα ζήτημα πού ὑπερβαίνει τήν προστασία τῆς παράδοσης