Ἐναρκτήριο λάκτισμα

ΕΠΙ ΤΕΣΣΕΡΑ σχεδόν χρόνια ὁ ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεῖ νά ἰσορροπήσει μεταξύ τοῦ παλαιοῦ σκληροῦ κομματικοῦ πυρῆνα του, ὁ ὁποῖος προσεγγίζει μέ ἰδεολογική συμπάθεια τήν τρομοκρατία, καί τοῦ νέου ρόλου του, ὡς κυβέρνησης δυτικῆς χώρας πού ἀνήκει στό ΝΑΤΟ καί τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση.

Συνέβη μάλιστα καί τό ὀξύμωρο: ἡ ἔκρηξη τῆς βόμβας στόν ΣΚΑΪ νά «συμπέσει» μέ τήν ὑπογραφή τοῦ κειμένου στρατηγικῆς συνεργασίας ΗΠΑ – Ἑλλάδος (Πομπέο – Κατρούγκαλος), στό ὁποῖο ἕνας ἀπό τούς πυλῶνες τῆς συνεργασίας μεταξύ τῶν δύο κρατῶν εἶναι τό κράτος δικαίου καί ἡ …καταπολέμηση τῆς τρομοκρατίας.

Πρόχειρη ἀναδρομή σέ αὐτή τήν τετραετία μᾶς δείχνει ὅτι ὁ ΣΥΡΙΖΑ –στό ἱδρυτικό καταστατικό τοῦ ὁποίου τό 2005 προβλέπεται ἡ ἔνταξη «ἐλευθεριακῶν ὁμάδων» στό μητρῶο μελῶν του– στόν τομέα αὐτό εἶναι ὅμηρος τοῦ παρελθόντος του.

Οἱ ἄδειες στόν Κουφοντίνα εἶναι ἁπλῶς ἡ κορυφή τοῦ παγόβουνου. Τά προβλήματα ἄρχισαν μέ τό «καλημέρα»! Τόν Ἰούνιο τοῦ 2015 ἀκυρώθηκε μεγάλο συνέδριο τοῦ Ἱδρύματος Κλίντον στήν Ἀθήνα ἐξ αἰτίας τοῦ θορύβου πού προκλήθηκε ἀπό τίς πληροφορίες ὅτι ἀποφυλακίζεται ὁ Σάββας Ξηρός.

Μέ τόν νόμο Παρασκευόπουλου ἀπελευθερώθηκαν οὐκ ὀλίγοι ποινικοί κατάδικοι, οἱ ὁποῖοι ὅπως ἀπεδείχθη συνεργάζονταν ἁρμονικά μέ τρομοκράτες παρέχοντάς τους βαρύ ὁπλισμό –ὅταν τά ἔλεγε αὐτά κάποτε ὁ Βύρων Πολύδωρας τόν θεωροῦσαν «τρελλό». Ὅσες φορές συνελήφθησαν τρομοκράτες πού λήστευαν τράπεζες γιά νά χρηματοδοτήσουν τόν «ἀγῶνα» καί προφυλακίστηκαν, στό τέλος ἀθωώθηκαν στό δικαστήριο καί τούς ζήτησαν καί συγγνώμη. Ἐνώπιον τοῦ ἀκροατηρίου οἱ βασικοί μάρτυρες ξεχνοῦν πάντα (ὄχι τυχαῖα) βασικές λεπτομέρειες.

Ὅσες φορές ἐπίσης ἡ ἀστυνομία καί οἱ ἀρχές γενικότερα κατάφεραν νά συλλάβουν ἄτομα ὕποπτα γιά τρομοκρατική δράση καί νά τά φυλακίσουν βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἀντιτρομοκρατικοῦ νόμου, ἡ Κυβέρνηση «ἀναγκάστηκε» –πιεζόμενη ἀπό παλαιούς της συντρόφους– νά τά ἀποφυλακίσει. Ἡ Ἠριάννα γιά τήν ὁποία ἔγινε μεγάλη κινητοποίηση ὑπέρ τῆς ἀποφυλάκισής της κρίθηκε τελικῶς ἀθώα ἀπό τήν Δικαιοσύνη (καί μέ βάση ὅσα ἔχω πληροφορηθεῖ, ἐξωδίκως, ἦταν), ὡστόσο ποιός ἦταν ἀκριβῶς ἔνοχος γι’ αὐτή τήν ὑπόθεση μέ τά ἐκρηκτικά στήν Πανεπιστημιούπολη τοῦ Ζωγράφου δέν μάθαμε ποτέ. Μετά τήν ἀποφυλάκισή της, πάντως, αἰφνιδίως περιορίστηκαν οἱ γνωστές καταδρομικές ἐπιθέσεις σέ ἀστυνομικά τμήματα τοῦ Ζωγράφου καί τῆς Καισαριανῆς, ἐνῶ τά ἐπεισόδια στήν πορεία τοῦ Πολυτεχνείου καί τοῦ Γρηγορόπουλου περιορίστηκαν στά γνωστά τετράγωνα τῆς Στουρνάρη στά Ἐξάρχεια.

Ἄφησα τελευταῖο τόν «Ρουβίκωνα» ὁ ὁποῖος χαίρει πρωτοφανοῦς ἀσυλίας ἀπό τήν κυβέρνηση τῆς Ἀριστερᾶς. Ἔχει φθάσει ἔξω ἀπό τήν οἰκία τοῦ Ἀμερικανοῦ πρέσβυ, ἔχει εἰσέλθει στήν οἰκία τοῦ Ἱσπανοῦ, ἔχει πρωταγωνιστήσει σέ ἐπίθεση στήν οἰκία τοῦ Γερμανοῦ, ἔχει εἰσβάλει στήν Βουλή, σέ γραφεῖα κομμάτων, ἔχει καταλύσει τήν λειτουργία τοῦ πανεπιστημίου, ὡστόσο ἡ ἀνοχή στήν δράση του εἶναι πρωτοφανής. Ὅποιον κυβερνητικό ρωτᾶς, ἀφοῦ καταδικάζει ὑποκριτικά, στό τέλος καταλήγει νά σοῦ λέει: «Ἔ, δέν κάνουν καί τίποτε, τρικάκια πετοῦν». Τί συμβαίνει λοιπόν; Ὁ ὑπουργός Ἐπικρατείας Νῖκος Παππᾶς ἐπιχειρώντας νά ἐπιτεθεῖ στό παρελθόν στήν «Χρυσή Αὐγή» εἶπε ὅτι «ἡ δύναμη τοῦ φασίστα εἶναι ἡ ἀνοχή τοῦ περίγυρου». Ταιριάζει καί στήν τρομοκρατία ἡ φράση αὐτή: «Ἡ δύναμη τοῦ τρομοκράτη εἶναι ἡ ἀνοχή τοῦ πολιτικοῦ περίγυρου». Ὅσο ἡ τρομοκρατία ἀντιμετωπίζεται ἀπό τήν Κυβέρνηση ὡς ἐποχιακή γρίππη καί ὄχι ὡς μεῖζον θέμα δημοκρατίας, ὅσο τά στελέχη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί τῆς Ἀριστερᾶς θεωροῦν καταδικαστέα καί ὄχι καταδικασμένη κάθε βομβιστική ἐνέργεια ὅπως αὐτή χθές ἐναντίον τοῦ ΣΚΑΪ, τόσο θά ἀναπτύσσεται τό θερμοκήπιο τῆς νέας γενιᾶς τρομοκρατῶν.

Αὐτό πού συμβαίνει τόν τελευταῖο καιρό, ἄλλωστε, γιά ὅσους ἔχουν διαβάσει τό ἡμερολόγιο τῆς τρομοκρατικῆς δράσης στήν Ἑλλάδα δέν εἶναι καινούργιο. Τά «παιδιά» ἑτοιμάζονται γιά τήν διακυβέρνηση τῆς χώρας ἀπό τήν ΝΔ. Ὅλοι θυμόμαστε τί συνέβη τήν τριετία ’90-’93 καί τήν πενταετία 2004-2009. Μέ τήν ἰσχυρή ἔκρηξη κατά τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ ΣΚΑΪ –μία μέρα μετά τό «Ποτέ» Μητσοτάκη γιά τίς Πρέσπες– ἁπλῶς ἐδόθη τό ἐναρκτήριο λάκτισμα. Κλασσικά εἰκονογραφημένα.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ