Εὐτυχῶς πού δέν εἶναι ἔτσι τά πράγματα…

Ἦταν ἕνα ἀκόμη ὄμορφο πρωινό στό στρατόπεδο.

Οἱ νέοι ὑπαξιωματικοί, πού εἶχαν μαζευτεῖ γιά κάποια γυμνάσια, πῆραν τό καυτό ντούς στίς ὑπέροχες καί πολυτελεῖς ἐγκαταστάσεις, ξυρίστηκαν, ἔβαλαν τά ἀρώματά τους καί τά ἄφτερ σέιβ τους, ἔφτιαξαν τήν χωρίστρα στόν καθρέφτη τοῦ πολυτελοῦς λουτροῦ καί πέρασαν στήν πλούσια γκαρνταρόμπα τους. Οὔτε ὁ Ἰμάμογλου, σέ ἐκεῖνο τό βίντεο πού ἀνέβασε, καθώς στολιζόταν στήν ντουλάπα-σουίτα του δέν ἔχει τόσες ἀνέσεις! Οἱ ὑπαξιωματικοί τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ ἔκαναν κάποιες μικρές ἀσκήσεις, καθώς ἀπό τά μεγάφωνα ἀκουγόταν τό «summertime» τοῦ Γκέρσουιν, ἀπό τήν Μπίλλι Χολινταίυ καί ἑτοιμάστηκαν νά κατέβουν στόν ἡμιώροφο, ὅπου βρίσκεται ὁ χῶρος σερβιρίσματος τοῦ πρωινοῦ.

Ὄμορφα φτιαγμένα μπριός, ἀραδιασμένα στά στρωμένα μέ πανάκριβα τραπεζομάντηλα τραπέζια, φερσκοψημένα κρουασάν, φρέσκο βούτυρο Ἑλβετίας, ὑπέροχες γεύσεις ἀλλαντικῶν, προσοῦτο ντί Πάρμα, αὐγά κάθε εἴδους, ποσέ, σφιχτά, μελᾶτα, σκράμπλντ, ὀμελέτες. Φυσικά, κάθε εἴδους τσάι, καφέδες ἀράμπικα, κολομπιάνα, κουμπάνα καί ὅλα τά εἰς «ana».

Οἱ σερβιτόροι, μέ καθαρές στολές καί μέ συνεχεῖς ρεβεράντζες, περνοδιάβαιναν ἀπό τραπεζίου εἰς τραπέζιον καί ρωτοῦσαν τούς φρεσκοξυρισμένους ὑπαξιωματικούς: «Θά πάρετε κι ἕναν ἐσπρέσσο, πού μόλις βγῆκε;». Οἱ νεαροί ὑπαξιωματικοί τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ ἀπόλαυσαν τό πλούσιο πρωινό καί συγχρόνως ἄκουγαν, στό βάθος, ἕνα κουαρτέτο ἐγχόρδων νά παίζει τήν εἰσαγωγή ἀπό τήν Πέμπτη συμφωνία τοῦ Μπροῦκνερ. «Κάπου τήν ξέρω τήν μελωδία» εἶπε ἕνας ὑπαξιωματικός, ὁ ὁποῖος, προφανῶς, ἀκούει καί ρόκ, ἀλλά οὐδείς ἔδωσε σημασία.

Ὁ ἐπί κεφαλῆς ἔδωσε τό σύνθημα: «Παρακαλώ, κύριοι ὑπαξιωματικοί, μπορεῖτε νά ἐγερθεῖτε καί σέ μία ὥρα νά εἶστε στό προαύλιον τῶν ἐγκαταστάσεων, διότι θά ἀναχωρήσωμεν διά τήν παρέλασιν»!

Πωπῶ κι αὐτή ἡ ἀγγαρεία! Νά σηκώνεσαι πρωί, νά πρέπει νά ξυριστεῖς, νά κάνεις καυτό ντούς, μερικές ἀσκήσεις σουηδικῆς γιά νά «ξεσκουριάσεις» καί ἔπειτα νά φορέσεις ἐκείνη τήν στολή, πού μόλις ἔχει ἔλθει ἀπό τόν οἶκο «Βερσάτσε» καί εἶναι ἀτσαλάκωτη καί φρεσκοσιδερωμένη, ἀρωματισμένη μέ ἐκεῖνα τά ὄμορφα μαλακτικά πού πουλᾶνε πανάκριβα τά ἀκριβά καταστήματα.

Σέ λίγο, συγκεντρώθηκαν στήν πολυτελῆ σάλα τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ, πῆραν ἀπό ἕνα ἀπεριτίφ κι ὁ ἐπί κεφαλῆς ἄρχισε νά μιλᾶ.

«Σέ λίγη ὥρα θά ξεκινήσουμε γιά τήν παρέλαση τῆς 25ης Μαρτίου, στό κέντρο τῶν Ἀθηνῶν. Θά εἶναι ἐκεῖ παροῦσα σύσσωμος ἡ πολιτειακή καί πολιτική ἡγεσία. Ὅπως ἔχουμε κατ’ ἐπανάληψη συζητήσει, θά πρέπει νά εἴμεθα κόσμιοι, εὐθυτενεῖς, νά κοιτάζουμε μόνον ἐμπρός καί στροφή κεφαλῆς ἀμέσως μετά τόν δείκτη. Νά μήν σέρνεται κανένα πόδι, νά ἀκούγονται μόνο τά δεξιά πέλματα, ὥστε νά δίδεται ὁ σῶστος ρυθμός.

Καί τό ὅπλο, ἐπ’ ὤμου, καρφωτό, νά μήν ξεφεύγει, παρακαλῶ. Καί μήν ἀκούσω κανένα σύνθημα ἤ ἐμβατήριο ἐκτός ἀπό τό “Νιάου-νιάου βρέ γατούλα” καί τό “Τράβα μπρός”, πού ἔλεγε τό ἄγημα στήν ταινία “Ἡ Ἀλίκη στό Ναυτικό”»!

Ἀμέσως μετά τό ἄγημα ἐπιβιβάσθηκε στίς πολυτελεῖς «Ρόλς-Ρόις» καί ξεκίνησε γιά τήν πλατεῖα Συντάγματος, προκειμένου νά παρελάσει ἐνώπιον τῶν χιλιάδων λαοῦ πού εἶχαν ἀπό νωρίς συγκεντρωθεῖ.

Ἄν ἔχουμε καταλάβει καλά, κάποιοι –καί δέν εἶναι λίγοι– θά ἤθελαν νά εἶναι ἔτσι τά πράγματα στίς παρελάσεις. Εὐτυχῶς, πού δέν εἶναι!

*Φυσικά δέν ἐπικροτοῦμε ὑβριστικά συνθήματα. Ἀλλά μήν φθάσουμε καί στό ἄλλο ἄκρο!