Εὐχολόγια καί ὑπεκφυγές, ἀλλά τό αἷμα, αἷμα…

Ἔχουν προκαλέσει δέος, ὀργή, θλίψη…

… ἀλλά καί ἀπορία σέ ὅλον τόν κόσμο τά συνεχῶς ἐπαναλαμβανόμενα περιστατικά σκληρῶν δολοφονιῶν ἀπό νέους ἀνθρώπους στίς ΗΠΑ. Ἐμᾶς ἐδῶ στήν Εὐρώπη αὐτές οἱ καταστάσεις δέν μποροῦν νά μᾶς ἀφήσουν ἀσυγκίνητους.

Καί ὅποιος ἀντιπαραθέσει στά γραφόμενα τήν μαζική δολοφονία νέων ἀνθρώπων στή Νορβηγία πρίν ἀπό μερικά χρόνια, ἡ ἀπάντηση εἶναι «ναί, ἀλλά εἶναι ἕνα μόνο περιστατικό.»

Ἡ Εὐρώπη, ὅ,τι καί νά μᾶς ποῦν, ὅ,τι καί νά μᾶς προσάψουν, παραμένει ἡ πλέον πολιτισμένη ἤπειρος στόν κόσμο. Θά βρεθοῦν πάλι ὁρισμένοι καί θά μᾶς θυμίσουν τόν πόλεμο πού γίνεται στήν Οὐκρανία ἔπειτα ἀπό τήν ἀπαράδεκτη εἰσβολή τῶν Ρώσσων. Ἔχουμε μία ἀπάντηση, ἡ ὁποία ἐμᾶς μᾶς καλύπτει. Ἡ Ρωσσία καί κάποιες ἄλλες χῶρες γύρω της δέν εἶναι «τόσο Εὐρώπη» ὅσο ἐμεῖς. Ναί, εἶναι πραγματικότητα ὅτι σέ κάποια σημεῖα τῆς Εὐρώπης ἡ ἀνθρώπινη ζωή δέν ἔχει τήν ἀξία πού τῆς ταιριάζει. Ἀλλά καί πάλι οἱ περιπτώσεις εἶναι μειοψηφικές. Πῶς εἶναι δυνατόν μία ὁλόκληρη ὑπερδύναμη ὅπως οἱ ΗΠΑ νά μήν μπορεῖ νά τιθασεύσει αὐτή τήν βάρβαρη, πρωτόγονη, βλαβερή γιά τό σύνολο καί δολοφονική «συνήθεια»; Πῶς μπορεῖ μία χώρα πού κόπτεται γιά τήν εἰρήνη στόν κόσμο νά ἐπιτρέπει νά πωλοῦνται ἐλεύθερα ὅπλα ἀκόμη καί σέ ζαχαροπλαστεῖα; Καί πάλι θά ὑπάρξουν οἱ περί τοῦ ἀντιθέτου ἀπόψεις. Θά μᾶς θυμίσουν τόν Τσάρλτον Ἔστον, τόν Κλίντ Ἤστγουντ καί ἄλλους στάρ πού τάσσονται ὑπέρ τῆς ὁπλοκατοχῆς καί ὁπλοχρησίας προβάλλοντας τίς περιπτώσεις νομίμου ἀμύνης. Ὅσο καί ἄν συμπαθούσαμε καί συμπαθοῦμε ἀκόμη τόν 90χρονο Ἤστγουντ ὡς ἠθοποιό, δέν μποροῦμε παρά νά ἀποδοκιμάσουμε, νά καταδικάσουμε καί νά ποῦμε «μακριά ἀπό ἐμᾶς» αὐτές οἱ ἀπόψεις. Καί εἶναι ἐπίσης περίεργο, καί γιά μᾶς δυσνόητο, τό πῶς ὁ Πρόεδρος τῆς ὑπερδυνάμεως ἐπικαλεῖται τόν Θεό ἀντί νά ἐπικαλεσθεῖ καί νά ζητήσει τήν ψῆφο τοῦ λαοῦ του, προκειμένου νά καταργηθεῖ τό βάρβαρο αὐτό «ἔθιμο». Βεβαίως, αὐτή ἡ κουλτούρα τῶν ὅπλων, τῆς βίας, τῆς μαζικῆς δολοφονίας, τῆς αὐτοδικίας, ἐδῶ καί χρόνια καλλιεργεῖται καί κατά κάποιο τρόπο διοχετεύεται στήν Εὐρώπη μέσῳ τῶν ταινιῶν καί τῶν σίριαλ πού μᾶς ἔρχονται ἀπό τήν πατρίδα τοῦ Μπούφαλο Μπίλ. Καί εἶναι ἀνησυχητικά ὅσα ἀκούγονται, ὅλο καί πιό συχνά τελευταῖα, ἀπό ποικίλες πηγές, τά περί ἐπαναφορᾶς τῆς θανατικῆς ποινῆς. Ἡ Εὐρώπη καί ἡ Ἑλλάδα φυσικά δέν μπορεῖ νά γυρίσουν πίσω καί νά υἱοθετήσουν τήν δολοφονία ὡς νόμιμη ἄμυνα τῆς πολιτείας.

Ἡ Εὐρώπη ὀφείλει νά παραμείνει δύναμη εἰρήνης καί καλλιέργειας τοῦ πολιτισμοῦ ἀνά τήν ὑφήλιο. Γι’ αὐτό καί θά πρέπει σέ κάθε εὐκαιρία ἡ κυβέρνηση νά σταματᾶ ὁποιαδήποτε κίνηση καί τάση πού ἐπιθυμεῖ ἐπαναφορά τῆς θανατικῆς ποινῆς. Δέν θά γίνουμε «Σικάγο», ὅπως ἔλεγαν οἱ παλαιότεροι, ἄν καί σήμερα τό Σικάγο εἶναι πολύ χαμηλότερα ἀπό ἄλλες πόλεις τῶν ΗΠΑ στόν τομέα τῆς ἐγκληματικότητας. Τό τελευταῖο περιστατικό μέ τόν νεαρό δολοφόνο τῶν 21 μαθητῶν καί δασκάλων, ἄς ἐλπίσουμε ὅτι θά ἀφυπνίσει τήν ἀμερικανική κοινωνία καί πολιτική, ἡ ὁποία ἀνέχεται αὐτή τή χυδαία προσβολή ἀπέναντι στό ἀνθρώπινο γένος. Ἐπί τέλους, ἄς βάλουν μυαλό.